«Παρών» υποχρεώθηκαν να δηλώσουν όσες βουλεύτριες επέλεξαν να καταψηφίσουν τον Σταύρο Δήμα στην πρώτη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Τις ελάχιστες που αποτόλμησαν το «παρούσα» τις επανέφερε στην τάξη ο ψηφολέκτης, «βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους», σύμφωνα με τον ρεπόρτερ της ΝΕΡΙΤ. Κλείνοντας μάλιστα τη συνεδρίαση, ο Β. Μεϊμαράκης φρόντισε να πληροφορήσει το σώμα ότι, με επιστολή της, «η κυρία Χατζησοφιά ενημέρωνε πως, αν ήταν παρούσα, θα ψήφιζε “παρών”».
Οχι, πέρα από το γνώριμο διαδικτυακό κουβεντολόι δεν υπήρξαν άξιες λόγου αντιδράσεις. Συνέβαλε, ασφαλώς, και το αυστηρό τελετουργικό που επιβάλλει τον ευπρεπισμό της ρητής απόρριψης του υποψήφιου Προέδρου (υποψήφια δεν έχουμε δει ακόμη), μη προβλέποντας το σε κάθε άλλη περίσταση αυτονόητο βουλευτικό «όχι». Για «χαρακτηρισμό ψήφου» που δεν επηρεάζεται από το γραμματικό γένος μίλησαν ορισμένοι, ενώ κάποιοι περιορίστηκαν να περιγελάσουν όσες έδειξαν να δυσανασχετούν με την καταναγκαστική μεταμφίεση της ψήφου των γυναικών.
Δεν θα σταθώ στις δικολαβικές ακροβασίες περί «χαρακτηρισμού ψήφου» που δήθεν καθιστά περιττή –αν όχι λανθασμένη– τη θηλυκή ψήφο. Είναι σαφές ότι ο Κανονισμός της Βουλής δεν προβλέπει γυναικείες ψήφους, επειδή στο μυαλό εκείνων που τον συνέταξαν οι βουλευτές (οφείλουν να) είναι γένους αρσενικού. Ως εκ τούτου, καιρός να διορθωθεί το σχετικό άρθρο ή, έστω, να ερμηνευτεί με τρόπο που να περιλαμβάνει και τις γυναίκες. Γιατί είναι προφανές ότι το «παρών» δεν είναι όρος επίκοινος, δεν αναφέρεται μέσω του αρσενικού και στα δύο φύλα. Αλλιώς, οι γυναίκες καλούνται να ξεχάσουν στα έδρανα της Βουλής ό,τι διδάχθηκαν στα σχολικά θρανία, τότε που με το άκουσμα του ονόματός τους έσπευδαν να δηλώσουν «παρούσες».
Το στιγμιαίο μασκάρεμα των γυναικών σε άντρες προκειμένου να αποκτήσει εγκυρότητα η ψήφος τους δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία, αν δεν συνιστούσε μία ακόμη ένδειξη για τις –συχνά υπόγειες– αντιστάσεις που συνεχίζουν να συναντούν οι γυναίκες, όταν αποφασίσουν να ασχοληθούν με την πολιτική. Παμπάλαιο και πολυσυζητημένο το πρόβλημα, δεν παύει να μας εκπλήσσει με τις σύγχρονες φανερώσεις του.
Η συμμόρφωσή τους σε μια «θηλυκή» εκδοχή της ιδιότητας του πολίτη, με άλλα λόγια η παραδοχή πως η «γυναικεία φύση» τους οφείλει να τις καθοδηγεί (και) στο πεδίο της πολιτικής, υπήρξε για ένα μεγάλο διάστημα προϋπόθεση της ενασχόλησης των γυναικών με τα κοινά. Στη λογική αυτή, οι γυναίκες πολιτικοί δεν έχουν παρά να αναπτύξουν στον δημόσιο χώρο τις βιολογικά καθορισμένες προδιαθέσεις τους.
Προκαταλήψεις που βασίζονται στην έμφυλη αυτή πρόσληψη της πολιτικής επιβιώνουν ασφαλώς και στις μέρες μας. Ενδεχομένως να γνωρίζουν και μια σχετική όξυνση στους καιρούς της κρίσης, με τη διαπιστωμένη σκλήρυνση των έμφυλων ιεραρχιών και την ανέλεγκτη διασπορά των ακροδεξιών κηρυγμάτων. Αποτέλεσμα, οι όλο και συχνότερες σεξιστικές εκρήξεις πατέρων του έθνους, καθώς αρκετοί από αυτούς, «τιμώντας τα παντελόνια τους», προσφεύγουν πλέον ευθαρσώς στο «αντρίκειο» λεκτικό ιδίωμα της Χρυσής Αυγής.
Την ώρα, ωστόσο, που ο απροκάλυπτος κοινοβουλευτικός σεξισμός γνωρίζει μέρες δόξας, μια παράλληλη τάση, πιο «σύγχρονη», μοιάζει να προκρίνει τα οφέλη που εγγυάται η συστηματική γλωσσική αορατότητα των βουλευτριών. Ετσι, όπως συνέβη και με την πρώτη ψηφοφορία για την προεδρική εκλογή, οι γυναίκες πολιτικοί χάνουν την έμφυλη ταυτότητά τους και, μαζί της, τη δυνατότητα να αντισταθούν συλλογικά στις σεξιστικές επιθέσεις που υφίστανται (και) ατομικά.
Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότερες πέφτουν στην παγίδα, παραπλανημένες από το υποτιθέμενο γόητρο που τους προσδίδει η συμπερίληψή τους στον κόσμο των αντρών. Και είναι ελάχιστες όσες αυτοαποκαλούνται βουλεύτριες ή βουλευτίνες, διεκδικώντας τη γλωσσική έστω ορατότητα της ιδιότητάς τους. Οι υπόλοιπες καταφεύγουν στο υπονομευμένο κύρος της βουλευτού, συμπράττοντας στην κατά κοινή ομολογία χειρότερη δυνατή λύση ενός γλωσσικού προβλήματος με προφανείς εξωγλωσσικές αιτίες.
Στο κλίμα αυτό, έχει νόημα να δηλώσουν αύριο «παρούσες» οι βουλεύτριες που θα θελήσουν να καταψηφίσουν τον κυβερνητικό υποψήφιο για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Τι κι αν τις «επαναφέρει στην τάξη» ο ψηφολέκτης, καθώς αλλιώς τα προστάζουν οι νόμοι και οι επί γης προφήτες τους. Συμβολική η πρωτοβουλία τους, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως υπόμνηση ότι υπάρχουν ακόμη περιθώρια και για σοβαρότερες κινήσεις ανυπακοής γένους θηλυκού.
-320x213.png)
