ΚΚΕ εναντίον των Κ.Κ. της Ευρώπης που στήριξαν το «όχι»

Επίθεση στα Κομμουνιστικά Κόμματα της Ευρώπης που στήριξαν το «όχι» στο πρόσφατο δημοψήφισμα στην Ελλάδα, εξαπολύει το ΚΚΕ με άρθρο που δημοσιεύτηκε σε ξένες ιστοσελίδες -και αναδημοσιεύει ο «Κυριακάτικος Ριζοσπάστης»- του Γιώργου Μαρίνου, μέλους του Π.Γ. της Κ.Ε. και υπεύθυνου των διεθνών σχέσεων του κόμματος.

«Το μεγάλο πρόβλημα», αναφέρει στο άρθρο του ο Γ. Μαρίνος, «είναι με ορισμένα Κ.Κ. που αναπαρήγαγαν τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, τον παρουσίασαν ως δύναμη αντίστασης απέναντι στην Ε.Ε., αποσιωπώντας ότι είναι υπερασπιστής της ευρωπαϊκής λυκοσυμμαχίας και του ΝΑΤΟ, διαχειριστής του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος.

Οι δυνάμεις αυτές χαιρέτισαν το “όχι” του δημοψηφίσματος, αλλά έκρυψαν ότι πίσω από αυτό πρόβαλλε το “ναι” του ΣΥΡΙΖΑ σε νέο μνημόνιο, σε νέα μέτρα που συνεχίζουν να ματώνουν τον λαό μας. Παραπληροφόρησαν -ηθελημένα ή άθελα- τους εργαζόμενους στις χώρες τους».

Και προστίθεται: «Η στάση των κομμάτων αυτών στράφηκε αντικειμενικά ενάντια στην πάλη του ΚΚΕ και λειτούργησε σε βάρος των συμφερόντων της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων στην Ελλάδα, σε κάθε χώρα, γιατί η στήριξη της νέας σοσιαλδημοκρατίας ισχυροποιεί τον αντίπαλο των εργαζομένων, καλλιεργεί αυταπάτες και συγχύσεις. Οι ευθύνες είναι μεγάλες. Τα κόμματα που απέκρυψαν τις θέσεις του ΚΚΕ, οργάνωσαν εκδηλώσεις στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ και χαιρέτισαν τη σοσιαλδημοκρατία, έχουν εκτεθεί».

Στο άρθρο, αν και δεν κατονομάζονται συγκεκριμένα Κομμουνιστικά Κόμματα, εν τούτοις αυτά υπονοούνται. Στην επόμενη παράγραφο του άρθρου αναφέρεται: «Στην πράξη, οι συγκεντρώσεις π.χ. στο Παρίσι, στη Ρώμη, στις Βρυξέλλες, στη Λευκωσία, στη Λισαβόνα και σε άλλες πόλεις, ανεξάρτητα από τους οργανωτές και τα συνθήματα, χρησιμοποιήθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ ως “αριστερό” άλλοθι, για να ισχυροποιήσει τη θέση του, να εμφανιστεί ως ”σωτήρας” και να επιβάλει στους Ελληνες εργαζόμενους νέα σκληρά, αντιλαϊκά μέτρα».

Από αυτή την αναφορά γίνεται φανερό ότι το ΚΚΕ πέραν του γαλλικού Κ.Κ. -με το οποίο δεν διατηρεί ιδιαίτερες σχέσεις- βάλλει τώρα κατά του ΑΚΕΛ, του πορτογαλικού Κ.Κ., του Εργατικού Κόμματος Βελγίου και των υπολειμμάτων της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης της Ιταλίας.

Μάλιστα ο Γ. Μαρίνος προαναγγέλλει ότι, πέραν του άρθρου του, το θέμα με τα εν λόγω Κ.Κ. θα έχει συνέχεια. Γράφει συγκεκριμένα: «Για τις επιλογές των Κ.Κ. που τάχθηκαν με το μέρος της Σοσιαλδημοκρατίας επιβάλλεται να ανοίξει συζήτηση στο Ευρωπαϊκό και Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα και να βγούνε συμπεράσματα».