Πέρασε μεν, αμφισβητήθηκε δε

Αν ο μοναδικός στόχος για τη Φώφη Γεννηματά και την ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη ήταν η έγκριση της εισήγησης για τη διεξαγωγή του έκτακτου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, τότε ο στόχος επετεύχθη.

Με μικρές υποχωρήσεις που αναγκάστηκε να κάνει σε ορισμένα διαδικαστικά ζητήματα, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πέτυχε να περάσει πλειοψηφικά την πρότασή της για την πραγματοποίησή του μέχρι το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου.

Η απόφαση που έλαβε η μαραθώνια και θυελλώδης συνεδρίαση του Ενιαίου Πολιτικού Κέντρου του κόμματος την Τετάρτη αναμένεται να επικυρωθεί και τυπικά σήμερα κατά την έτερη συνεδρίαση, ενός αρκετά πιο διευρυμένου οργάνου, της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου (ΚΟΕΣ) του ΠΑΣΟΚ (στις 13.00 στο Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού).

Στη συνέχεια, οι τόνοι εκτιμάται ότι θα πέσουν αισθητά… Τουλάχιστον μέχρι την ώρα της έναρξης του συνεδρίου, όπου ενδέχεται να σημειωθεί ένας νέος γύρος αντιπαράθεσης, αν και εφόσον το επιλέξει η πλευρά της μειοψηφίας, κάτι το οποίο μένει να φανεί. Κι αυτό, διότι και εκεί επικρατούν αντικρουόμενες εισηγήσεις, η επικρατούσα περί ισχυρής παρουσίας που θα καταγγείλει την τακτική της ηγετικής ομάδας ή στον αντίποδα, περί μη νομιμοποίησης ακόμη και με αποχή ενός «απαξιωμένου» συνεδρίου.

Κριτική από το πουθενά

Ωστόσο, ως το σπουδαιότερο στοιχείο της προχθεσινής διαδικασίας αξιολογείται η σοβαρή αμφισβήτηση -από διαφορετικές πλευρές- που δέχτηκε ειδικώς η κ. Γεννηματά για τους χειρισμούς της στο θέμα της ανακοίνωσης, της προκήρυξης και του τρόπου διοργάνωσης ενός κορυφαίου για κάθε κόμμα πολιτικού γεγονότος, όπως το συνέδριο.

Επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα στους κόλπους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας αλλά και σε διάφορους κύκλους της Χαριλάου Τρικούπη και της κομματικής βάσης, μια σημαντική μερίδα βουλευτών και στελεχών που έλαβαν μέρος στη συνεδρίαση του Ενιαίου Πολιτικού Κέντρου, που όμως δεν έχουν όλοι κοινό σημείο αναφοράς ούτε την ίδια ένταση στα λεγόμενά τους, άσκησε αξιομνημόνευτη κριτική στην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, αιχμές στην κατεύθυνση της πραγματοποίησης ενός «κανονικού» συνεδρίου, που σημαίνει ότι θα έπρεπε να δοθεί επαρκής χρόνος για ουσιαστικό και ειλικρινή διάλογο και συμβατές με το καταστατικό προσυνεδριακές διαδικασίες, άφησαν μεταξύ άλλων έξι βουλευτές και πιο συγκεκριμένα οι Χαρά Κεφαλίδου, Νάντια Γιαννακοπούλου, Μιχάλης Κατρίνης, Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, Γιώργος Φραγγίδης και Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, ενώ επικριτικός ήταν και ο Σπύρος Βρεττός (γιος του πρώην βουλευτή Ντίνου Βρεττού).

Αν στους παραπάνω προστεθούν οι «προβλεπόμενοι» διαφωνούντες Νίκος Ανδρουλάκης, που έθεσε ζήτημα «κανονικότητας» στο κόμμα, προκειμένου –όπως είπε– να συμβαδίζει με την κανονικότητα που ζητά η κ. Γεννηματά για τη χώρα, και Παύλος Γερουλάνος, που την κατηγόρησε για «διευθετήσεις σε κλειστά δωμάτια», σε αντίθεση με τις διακηρύξεις Τσίπρα για έναν ΣΥΡΙΖΑ με δημοκρατικές διαδικασίες, καθίσταται πλέον σαφές ότι η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν παίζει σε ένα γήπεδο άνευ αντιπάλου.

Σε αυτές τις φωνές θα πρέπει να προστεθούν επίσης η νεοϊδρυθείσα πολιτική πρωτοβουλία «Κίνηση 81» στην οποία δραστηριοποιούνται ο Σταμάτης Μαλέλης και άλλα στελέχη, ο τελευταίος εκλεγμένος γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, Στέφανος Ξεκαλάκης, ο οποίος εμφανίζεται ο περισσότερος επιθετικός όλων, ζητώντας μέχρι και εκλογή νέας ηγεσίας, καθώς και πολιτικά πρόσωπα όπως ο Γιώργος Σιακαντάρης, μέλος της πολιτικής κίνησης «Ανανεωτική Αριστερά», που έκανε λόγο μέσω άρθρου του για «συνέδριο-καλαμπούρι».

Για όσους γνωρίζουν καλά τις εσωκομματικές ομαδοποιήσεις, προφανώς και οι προαναφερθέντες δεν ανήκουν στην ίδια πτέρυγα της Χαριλάου Τρικούπη και άρα επί του παρόντος θα ήταν αυθαίρετο να αθροιστούν. Παρ’ όλα αυτά, δεν παύει να δημιουργείται ένα μέτωπο, όχι ενιαίο και συνεκτικό, αλλά πάντως καταγράφεται ως μια παρέμβαση σε μια καθοριστική συγκυρία, κάθε άλλο παρά υποστηρικτική προς την κ. Γεννηματά που δεν μπορεί να παραβλεφθεί.

Ανοιχτά στο πλευρό της στάθηκαν ανάμεσα σε άλλους ο Βασίλης Κεγκέρογλου (στον οποίο ανατέθηκε να προΐσταται, μαζί με τον Νίκο Σαλαγιάννη, μιας ομάδας εργασίας για τις καταστατικές αλλαγές που πρόκειται να γίνουν), ο Γιώργος Αρβανιτίδης, η Εφη Χαλάτση, ο Παύλος Χρηστίδης, ενώ καταλυτική αποδείχθηκε η εισήγηση του Κώστα Σκανδαλίδη, ο οποίος μίλησε για «σύνθεση και ενότητα».

Αποφάσεις και παραχωρήσεις

Σε κάθε περίπτωση, δεν τίθεται επ’ ουδενί θέμα πλειοψηφίας ή γενικευμένης αμφισβήτησης. Οπως άλλωστε εξελίχθηκαν τα πράγματα, η κ. Γεννηματά κατάφερε να κάνει πράξη τον αρχικό της σχεδιασμό για ένα συνέδριο-εξπρές, χωρίς άμεσα εκλεγμένους συνέδρους, χωρίς νέα όργανα, χωρίς εκλογή ηγεσίας, που μεταφράζεται ότι μένει στο τιμόνι ώς το 2021, και με τροποποιήσεις στο καταστατικό, ειδικά στο θέμα του αρχηγού για να αποκλειστεί κάθε ενδεχόμενο διαρχίας σε ΠΑΣΟΚ και ΚΙΝ.ΑΛΛ.

Παραχωρήσεις θεωρούνται η μικρή μετάθεση της ημερομηνίας διεξαγωγής (αντί 9-10 Νοεμβρίου που είχε διαρρεύσει για μερικές εβδομάδες αργότερα), η διεύρυνση του σώματος των συνέδρων και με όσους συμμετείχαν στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ του 2015 και η προφορική υπόσχεση για τυχόν αλλαγές στη σύνθεση του Πολιτικού Συμβουλίου του ΚΙΝ.ΑΛΛ. από το νέο έτος.

Σύμφωνα δε με στενούς συνεργάτες της, η συνεδρίαση του Ενιαίου Πολιτικού Κέντρου επιβεβαίωσε τη συμφωνία στις βασικές πολιτικές στρατηγικές, «όπου το ΠΑΣΟΚ είναι και θα παραμείνει ο πυλώνας του Κινήματος Αλλαγής, με εναρμονισμένο καταστατικό ώστε να μην υπονομεύεται -με ιδιότυπο οργανωτικό δυϊσμό- η λειτουργία του νέου πολιτικού φορέα, αλλά και να διασφαλίζεται η βιωσιμότητα του ΠΑΣΟΚ εντός του Κινήματος Αλλαγής, υπό την ηγεσία της Φώφης Γεννηματά».

Παραδέχονταν, τέλος, πως σε ό,τι αφορά το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εκφράστηκαν προβληματισμοί και διαφορετικές προτάσεις για τον τρόπο και τον χρόνο διεξαγωγής του, «όχι όμως και το ουσιαστικό του διακύβευμα, που είναι η καταστατική προσαρμογή του στις νέες συνθήκες»