Πέθανε ο Μήτσος Παλαιολογόπουλος

Τον ήξεραν ως Μήτσο. Μήτσο Παλαιολογόπουλο. Που μπορεί να «έφυγε» από κοντά μας σε ηλικία 91 ετών, αλλά σε ανθρώπους όπως ο ίδιος η ηλικία δεν παίζει ρόλο. Η αξία παίζει. Και την ανθρώπινη αξία ο ίδιος, με τη ζωή, τις επιλογές και τη δράση του, την είχε αναδείξει όσο λίγοι.

Ο Δημήτρης Παλαιολογόπουλος ήταν πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αγωνιστών Εαμικής Εθνικής Αντίστασης (ΠΣΑΕΕΑ) και συμπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Γεννημένος στο Πάος Καλαβρύτων (σημερινό Σκούπι), το 1929, σε ηλικία μόλις 11 ετών αγωνίστηκε κατά των κατακτητών από τις γραμμές της ΕΠΟΝ. Μόλις είχε προλάβει να βγάλει το Δημοτικό σχολείο όταν μπήκαν οι Γερμανοί ναζί. Βγάζοντας και το οκτατάξιο τότε Γυμνάσιο, μπήκε στο ΕΑΠ.

«Για τους αγώνες αυτούς διώχθηκε από το μετεμφυλιακό κράτος. Δεν έπαψε ποτέ να αγωνίζεται για τα ιδανικά του προοδευτικού κινήματος μέχρι την τελευταία του πνοή» αναφέρουν οι συναγωνιστές του στον ΣΦΕΑ (Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974). Εξαιτίας της αντιστασιακής του δράσης υπέστη διώξεις και με την επιβολή της δικτατορίας, κυνηγημένος, μαζί με την αγαπημένη του Ρούλα, αναζήτησε πολιτικό άσυλο (όπως και πολλοί ακόμη) στη Γαλλία, όπου συνέχισε να αγωνίζεται για την πτώση της χούντας.

Επέστρεψε στην Ελλάδα με τη μεταπολίτευση και ξεκίνησε να δουλεύει στον εκδοτικό οίκο Μέλισσα, μέχρι που συνταξιοδοτήθηκε. «Αγωνίστηκε στο λαϊκό κίνημα παλεύοντας συνεχώς για ελευθερία, ισότητα και κοινωνική προκοπή. Προσέφερε σπουδαίο έργο στην ανάδειξη της Εθνικής Αντίστασης και τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών. Συμμετείχε σε πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς, πάντα με πάθος και ανιδιοτέλεια» αναφέρει η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Εθνικού Συμβουλίου για τις Γερμανικές Οφειλές (ΕΣΔΟΓΕ), όπου ο ίδιος είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Τα τελευταία χρόνια, είχε διαδεχθεί (στην ηγεσία του ΠΣΑΕΕΑ και του ΕΣΔΟΓΕ) τον σπουδαίο αντιστασιακό Στέλιο Ζαμάνο (που έχει «φύγει» και ο ίδιος σχετικά πρόσφατα, το 2019).

Εγραψε όσο πάλεψε. Δηλαδή πολύ. Υπήρξε συγγραφέας κυρίως ιστορικών βιβλίων («Ο εμφύλιος πόλεμος στην επαρχία Καλαβρύτων 1946-1949», «Οι εμιγκρέδες», «Οι κοτζαμπάσηδες των Καλαβρύτων και ο ρόλος τους στην επανάσταση του 1821», «Το χρονικό ενός αγωνιστή. Βάγιος Βαΐτσης», κ.ά.). Το τελευταίο του βιβλίο «12 κόκκινα γαρύφαλλα σε σκοτωμένες επονίτισσες» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μέλισσα το 2019. Ο ίδιος ήταν και ο εκδότης του περιοδικού «ΕΑΜ-Αντίσταση».

«Ανθρωπος μειλίχιος, γλυκός, δημοκρατικός, με έντονο το αίσθημα της προσφοράς. Οσοι είχαμε την τιμή να συνεργαστούμε μαζί του έχουμε μείνει εντυπωσιασμένοι από την αγωνιστικότητά του έως την τελευταία στιγμή, παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας των τελευταίων χρόνων, τα οποία αντιμετώπιζε με στωικότητα και σθένος» αναφέρει στο μήνυμά του το ΕΣΔΟΓΕ. «Τελευταία δημόσια παρέμβαση του Δημήτρη Παλαιολογόπουλου ήταν η συνυπογραφή της επιστολής του Εθνικού Συμβουλίου σχετικά με την καταγγελία του χρηματοδοτούμενου από το γερμανικό κράτος εκπαιδευτικού προγράμματος “MOG – Μνήμες από την Κατοχή στην Ελλάδα”. Μια ισχυρά συμβολική και ουσιαστική πράξη. Αλλωστε, ο Δημήτρης Παλαιολογόπουλος ήταν πάντα ασυμβίβαστος στο ζήτημα της αναθεώρησης της Ιστορίας».

Συναγωνιστές του, ο ΣΦΕΑ και φυσικά τα μέλη του ΕΣΔΟΓΕ τον αποχαιρετούν με ειλικρινή σεβασμό και ευγνωμοσύνη και εκφράζουν τα θερμά τους συλλυπητήρια στην αγαπημένη και αχώριστη σύντροφό του Ρούλα, που υπήρξε πραγματικό του στήριγμα στη ζωή και στους αγώνες. Συλλυπητήρια απέστειλε και ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον διευθυντή τη Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, Θανάση Θεοχαρόπουλο, να σημειώνει: «Η ζωή του Μήτσου Παλαιολογόπουλου ήταν ταυτόσημη με τις περιπέτειες της Αριστεράς τα τελευταία 70 χρόνια».