Ενας μήνας θητείας και μάλιστα με ολόκληρη τη χώρα σε καραντίνα λόγω κορονοϊού μπορεί να θεωρηθεί από κάποιους ένα όχι και τόσο αντιπροσωπευτικό χρονικό διάστημα για να κρίνει κανείς τη νέα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η οποία συμπληρώνει κάτι περισσότερο από 30 ημέρες ως πρώτη Ελληνίδα πολίτης.
Στην πραγματικότητα, όμως, η στάση, οι δηλώσεις και οι πράξεις της Κατερίνας Σακελλαροπούλου από τις 13 Μαρτίου που ανέλαβε καθήκοντα και μέχρι σήμερα είναι αρκετές για να αφήσουν το ισχυρό αποτύπωμά της, επιτρέποντας την εξαγωγή ορισμένων ασφαλών συμπερασμάτων για την πολιτική προσωπικότητά της και το στίγμα που θέλει να προσδώσει στην πενταετία της.
Σίγουρα δεν θα είναι διακοσμητική, σίγουρα δεν θα εγκαταλείψει αξίες και ιδανικά που τη συνόδεψαν σε όλη την πρότερη δικαστική, αλλά μη πολιτική διαδρομή της, αξίες, ιδανικά και αρχές, που, πάντως, σε μεγάλο βαθμό ευθυγραμμίζονται με εκείνα της συντριπτικής πλειονότητας της ελληνικής κοινωνίας.
Η προσήλωση στη δημοκρατία και το κράτος δικαίου, η αγάπη για την πατρίδα, ο σεβασμός στις παραδόσεις του έθνους, η ενότητα του λαού στις δύσκολες συνθήκες, ο ανθρωπισμός, η αλληλεγγύη για τον αδύναμο και τον ανήμπορο, η διαρκής έγνοια για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, η ανοχή στη διαφορετικότητα, είναι μερικές από αυτές τις αρχές για τις οποίες η Κατερίνα Σακελλαροπούλου (και όχι Αικατερίνη, που ακούγεται μεγαλοπρεπές, βαρύγδουπο και μάλλον ξένο προς τον χαρακτήρα της, γι’ αυτό και το απέρριψε), έχει ήδη δώσει δείγματα γραφής, μιλώντας στην ψυχή των Ελλήνων.
Ωστόσο, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντοτε, έτσι και στην περίπτωση της νέας Προέδρου υπάρχουν και αντιδράσεις μιας μερίδας πολιτών που δεν καταγράφονται απλώς ως διαφωνία, κάτι που για μια δημοκρατική Πολιτεία θα ήταν απολύτως αποδεκτό, αλλά ως ισοπέδωση και προσβολές προς το πρόσωπό της, με τον ρατσισμό και το μίσος να ξεχειλίζουν.
Κατά των διακρίσεων
Ισως επειδή είναι γυναίκα; Ισως γιατί, αναφερόμενη στο προσφυγικό, ζήτησε «να εκπληρώσουμε το ανθρωπιστικό μας καθήκον απέναντι σε ανυπεράσπιστους και απελπισμένους ανθρώπους»; Ισως γιατί τάχθηκε κατά των διακρίσεων, του διχασμού και της περιφρόνησης ευάλωτων ομάδων όπως οι Ρομά, αναπαράγοντας σχετική δήλωση του καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα;
Μήπως γιατί τηλεφώνησε στην αλβανικής καταγωγής μοδίστρα από τα Γρεβενά, προκειμένου να τη συγχαρεί για την πρωτοβουλία της να δωρίσει 600 μάσκες στο νοσοκομείο της πόλης; Ή επειδή, στο συλλυπητήριο μήνυμά της για τον Μανώλη Γλέζο, τον αποκάλεσε «σύμβολο της αντίστασης κατά του ναζισμού» και, στον αποχαιρετισμό της στον Περικλή Κοροβέση, έκανε λόγο για έναν «μαχητικό υπερασπιστή της δημοκρατίας»; Γεγονότα και ενέργειες που αναμφισβήτητα παίζουν ρόλο και ενοχλούν ένα κοινό που κινείται μεταξύ σκοταδισμού, υπερσυντηρητισμού και Ακροδεξιάς…
Ακόμη κι έτσι, όμως, η κ. Σακελλαροπούλου, διακριτική, αθόρυβη αλλά συνάμα ουσιαστική, ενωτική, προοδευτική και τολμηρή στις παρεμβάσεις της, κατορθώνει να κερδίσει πρόσθετους πολιτικούς πόντους και να ανέβει στην εκτίμηση τόσο εκείνων που τώρα μαθαίνουν για το ποιόν της όσο και για τους υπόλοιπους που στοιχημάτιζαν λανθασμένα ότι θα είναι μια άβουλη Πρόεδρος.
Απεναντίας, δείχνει να γνωρίζει και να μη φοβάται τις τάσεις της σύγχρονης εποχής, γι’ αυτό και σε μια προσπάθεια να «γειώσει» με τις νεότερες γενιές έναν θεσμό κάπως απόμακρο, εγκαινίασε τη λειτουργία λογαριασμών με την προεδρική της ιδιότητα σε facebook και twitter. «Στις πρωτόγνωρες συνθήκες που, τον τελευταίο καιρό, βιώνουμε όλοι, νιώθω έντονη την ανάγκη να συνεχίσω την επαφή μας μέσω των κοινωνικών δικτύων και με τη νέα μου ιδιότητα», έγραψε χαρακτηριστικά, δικαιολογώντας την καινοτόμο απόφασή της.
Μερικές επιπλέον από τις αναφορές της που ξεχώρισαν αυτόν τον ένα μήνα της θητείας της ήταν η επισήμανσή της ότι η πρωτοφανής κρίση του κορονοϊού δοκιμάζει τις αντοχές της οικονομίας και θα χρειαστούν έκτακτα μέτρα στήριξης εργαζομένων και επιχειρήσεων για την απάλυνση των πληγών και τη μείωση των ανισοτήτων, ενώ σε τηλεδιάσκεψη που είχε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ζήτησε να υπάρξει για την επόμενη μέρα ένα κοινωνικό «δίχτυ προστασίας».
Ιδιαίτερη αίσθηση έκανε επίσης το μήνυμά της για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, όπου αξιοποίησε την ευκαιρία για να απονείμει τα εύσημα «στους ήρωες της όλο και πιο δύσκολης καθημερινότητας που βιώνει η χώρα: τις ένοπλες δυνάμεις που προστατεύουν τα σύνορα από την επιθετικότητα της Τουρκίας, τα σώματα ασφαλείας που επαγρυπνούν, τους γιατρούς και νοσηλευτές, τους ανθρώπους του κρατικού μηχανισμού, τους εργαζόμενους που καλύπτουν τις καθημερινές μας ανάγκες, όσους ανώνυμα προσφέρουν χωρίς να προσδοκούν όφελος ή αναγνώριση».
Η κ. Σακελλαροπούλου εξαρχής εξέφρασε την πίστη της στο ευρωπαϊκό όραμα, το οποίο συνέδεσε με έναν «νέο πατριωτισμό», που –όπως είπε– δεν αντιστρατεύεται τον κοσμοπολιτισμό αλλά αποτελεί προϋπόθεσή του. Δεν θα μπορούσε φυσικά να μη δώσει έμφαση στον συμβολισμό και τις δυνατότητες που ανοίγει για τις γυναίκες η εκλογή πρώτη φορά μιας γυναίκας στο ανώτατο αξίωμα της χώρας, ευελπιστώντας «να είναι η αφορμή για τη βελτίωση της θέσης όλων των γυναικών στην οικογένεια και στην κοινωνία».
Τέλος, κατορθώνοντας να αγγίξει το θρησκευτικό συναίσθημα χιλιάδων πολιτών που ασφυκτιούν το φετινό Πάσχα λόγω της καραντίνας, με τρόπο λιτό, εξήγησε ότι θα διαφέρει ως προς τους τρόπους που θα γιορταστεί, «όχι όμως και ως προς το περιεχόμενό του». Και ευχήθηκε να είναι φέτος η Λαμπρή «η διαιώνιση και ο ανακαινισμός του θαύματος της ζωής που θα σημάνει την επούλωση των πληγών στο σώμα της ανθρωπότητας και την ανάστασή της μέσα στο φως».
Αν, όπως λένε, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, η Κατερίνα Σακελλαροπούλου ενδέχεται να είναι μια Πρόεδρος που ο ελληνικός λαός θα αγαπήσει και θα θυμάται για πολλά χρόνια μετά την εκπλήρωση των πολιτειακών της καθηκόντων.
