Η «οικογένεια» του Σεσίλ ταριχευμένη δημοπρατείται στο eBay

Εαν ζεις στις ΗΠΑ, έχει σύνδεση στο διαδίκτυο και σου περισσεύουν 4.850 δολάρια (μπορεί και λιγότερα), ένα μεγαλωμένο, γερό και δυνατό αφρικανικό λιοντάρι μπορεί να γίνει δικό σου.

«Είναι φανταστική αγορά για κάποιον που θέλει ένα καλό λιοντάρι», γράφει η διαφήμιση-προσφορά στο δημοφιλές eBay. «Αυτό το ζώο θα διακοσμήσει υπέροχα οποιοδήποτε σπίτι, γραφείο, ορεινό καταφύγιο, σπίτι δίπλα σε λίμνη, εξοχικό, μπαρ κ.λπ».

Η καταχώριση δεν αναφέρει πώς θα μεταφερθεί το ζώο ή εάν έχει εισαχθεί νόμιμα. Και υπάρχουν κι άλλα ταριχευμένα ακριβότερα, με τιμή εκκίνησης περίπου τα 50.000 δολάρια.

Ορισμένοι προμηθευτές διαβεβαιώνουν ότι τα ταριχευμένα τους έχουν όλα τα απαραίτητα χαρτιά, αν και δεν προσφέρονται να τα παρουσιάσουν.

Την Πέμπτη, μετά τη δημόσια κατακραυγή για τη δολοφονία του πιο γνωστού λιονταριού της Ζιμπάμπουε, του Σεσίλ, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε ψήφισμα κατά του παράνομου κυνηγιού.

Αλλά ο έλεγχος της διακίνησης της άγριας ζωής γίνεται ολοένα και πιο δύσκολος, σημειώνει ο Guardian, λόγω και της online αγοράς, όπως το eBay και η Craigslist.

Οι αρμόδιες αμερικανικές αρχές εκτιμούν ότι το trafficking της άγριας ζωής και τα παρόμοια περιβαλλοντολογικά εγκλήματα είναι μια δραστηριότητα που αποφέρει από 70 δισ. δολάρια μέχρι 213 δισ. ετησίως. Και ούτε το Κογκρέσο ούτε ο Λευκός Οίκος κινείται αρκετά γρήγορα στο θέμα αυτό. 

Πέρσι, μετά από μια καταστροφική αύξηση της σφαγής των αφρικανικών ελεφάντων, δεδομένης και της θέσης των ΗΠΑ ως της δεύτερης μεγαλύτερης αγοράς ελεφαντοστού, οι Αμερικανοί είπαν ότι θα απαγορεύσουν το εμπόριο του ελεφαντοστού από την Αφρική. Αλλά μόλις το περασμένο Σαββατοκύριακο ήταν που πρότεινε ο Ομπάμα επίσημα νέους περιορισμούς, οι οποίοι όμως θα πρέπει να μπουν σε διαβούλευση 60 ημερών. 

Οι μεγάλες οργανώσεις κυνηγών και η πανίσχυρη Ένωση υπέρ της Οπλοκατοχής (NRA) το πιθανότερο είναι να πολεμήσουν κάθε απαγόρευση, ενώ υπάρχουν και ακτιβιστές που υποστηρίζουν ότι τέτοιου είδους απαγορεύσεις δεν αποδίδουν λόγω της διαφθοράς. 

Κι ενώ η διαμάχη για το ελεφαντοστό συνεχίζεται, οι λαθρέμποροι εξακολουθούν να ασχολούνται με το εμπόριό τους, χρησιμοποιώντας κανάλια με βάση κυρίως το διαδίκτυο. 

Σύμφωνα με τον Έντουαρντ Γκρέις, της αμερικανικής Υπηρεσίας Ιχθύων και Άγριας Ζωής (FWS) η εύκολη πρόσβαση στο ίντερνετ έχει κάνει αυτές τις συναλλαγές πιο γρήγορες και πιο επικερδείς από ό,τι στο παρελθόν. 

Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για το ελεφαντοστό ή τα κέρατα του ρινόκερου, αλλά και για πολλά από τα 5.600 ζώα και 30.000 φυτά που περιλαμβάνονται στη λίστα της Συνθήκης που ρυθμίζει το παγκόσμιο Εμπόριο Ειδών προς Εξαφάνιση της πανίδας και της χλωρίδας (CITES).

Ο Γκρέις υποστηρίζει ότι παλαιότερα χρειάζονταν μήνες ή χρόνια για να διακινηθούν προϊόντα άγριας ζωής στην αγορά, αλλά αυτός ο κύκλος τώρα περιορίζεται σε λίγες ημέρες. Και ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το τι μπορεί να σημαίνουν οι γρήγορες πωλήσεις μέσω του διαδικτύου για είδη που δεν συμπεριλαμβάνονται στη λίστα του CITES.

Οι λαθρέμποροι κυνηγοί «μπορεί να εντοπίσουν ένα νέο είδους ερπετού για παράδειγμα στην νοτιοανατολική Ασία και μέσα σε μια ημέρα να το βάλουν προς πώληση στο Ίντερνετ», λέει ο Γκρέις. «Η πληρωμή γίνεται μέσω διαδικτύου και μπορεί το εμπόρευμα να φθάσει στις ΗΠΑ σε δυο ημέρες». 

Οι αρμόδιες αμερικανικές υπηρεσίες και άλλες οργανώσεις έχουν πιέσει με κάποια επιτυχία πλατφόρμες, όπως το eBay, να απαγορεύσουν την πώληση τέτοιων εμπορευμάτων, που μπορεί να είναι παράνομα. Αλλά προφανώς είναι εξαιρετικά δύσκολος ο έλεγχος όταν δημοπρατούνται κάθε ημέρα 800 εκατομμύρια αντικείμενα μόνο από το eBay. Πρόσφατα η προσοχή στράφηκε και σε άλλες παρόμοιες πλατφόρμες, όπως η Craigslist, όπου σε μια σύντομη έρευνα τον Μάρτιο βρέθηκαν 522 αγγελίες για πώληση ελεφαντοστού και άλλα αντικείμενα, για παράδειγμα σκαμνί από πόδι ελέφαντα που είχε αρχική τιμή 1,5 εκατ. δολάρια. 

Το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση, λένε οι ειδικοί, είναι ότι η Craigslist -σε αντίθεση με το eBay- είναι μεσάζοντας και όχι εμπορική πλατφόρμα. Επιπλέον υπάρχει και το «σκοτεινό», το «βαθύ», το «κρυφό» δίκτυο, το λεγόμενο  «dark”» ή «deep» Web – δηλαδή ιστοσελίδες που δεν είναι εύκολα προσβάσιμες μέσω των γνωστών μηχανών αναζήτησης.