Στα δημοσιογραφικά γραφεία ήταν γνωστό αρκετές ημέρες πριν από το κρίσιμο διοικητικό συμβούλιο της Εθνικής Τράπεζας ότι το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας μεταξύ των δύο υποψηφίων για το χρίσμα της προεδρίας, του Δημήτρη Τσιτσιράγκου και του Παναγιώτη Θωμόπουλου, είχε διαλέξει τον πρώτο.
Και οι δύο πληρούν τα κριτήρια που ορίζουν ο νόμος και ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός (SSM), ωστόσο για το ΤΧΣ η ζυγαριά έγειρε υπέρ του Δημήτρη Τσιτσιράγκου για δύο πολύ συγκεκριμένους λόγους: πρώτον, είναι 30 χρόνια νεότερος από τον 80χρονο Παναγιώτη Θωμόπουλο και δεύτερον, είναι στέλεχος με διεθνή εμπειρία –και αναγνώριση– καθώς είναι αντιπρόεδρος του επενδυτικού βραχίονα της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Ωστόσο, ο εκλεκτός του βασικού μετόχου, δηλαδή του ελληνικού Δημοσίου, υπέπεσε, καθώς φαίνεται, σε ένα σοβαρό σφάλμα, στη φάση της αξιολόγησης των υποψηφιοτήτων.
Μίλησε μεταξύ άλλων, αναφέρουν οι πληροφορίες, για απαρχαιωμένες δομές παρακολούθησης των προβληματικών δανείων της Εθνικής, την ανάγκη για εκσυγχρονισμό των δομών και της στρατηγικής της τράπεζας κ.λπ.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι στελέχη της Εθνικής Τράπεζας δεν χάρηκαν ιδιαίτερα από τις διαπιστώσεις και τους προβληματισμούς του Δ. Τσιτσιράγκου, διότι κατάλαβαν ότι είχαν να κάνουν με έναν εν δυνάμει πρόεδρο στον οποίο δεν θα αρκούσε η αίγλη της θέσης, ένα ευήλιο γραφείο, μια καλοπληρωμένη και ξεκούραστη αποστρατεία.
Και ο κίνδυνος να ανατραπούν κατεστημένες νοοτροπίες και πρακτικές, με ό,τι συνεπάγεται αυτό, ήταν ορατός.
Της νύχτας τα καμώματα
Στις 2 Νοεμβρίου λοιπόν, η συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας με θέμα την έγκριση νέων μελών ξεκινάει στις 11 το βράδυ (!).
Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι η πτήση του διευθύνοντος σύμβουλου Λεωνίδα Φραγκιαδάκη από τη Φρανκφούρτη –έδρα της ΕΚΤ– προσγειώνεται στις 9.30 στο «Ελ. Βενιζέλος» και η συνεδρίαση δεν μπορεί να μετατεθεί την επόμενη μέρα. (Η «Εφ.Συν.» δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ούτε τον σκοπό του ταξιδιού ούτε το πρόγραμμα του διευθύνοντος ούτε τις διαθέσιμες πτήσεις.)
Και αφού το μεγαλύτερο μέρος της συνεδρίασης αναλώνεται σε… αντιδικία για το αν έχουν δικαίωμα ψήφου τα 3 απερχόμενα μέλη του Δ.Σ. –απείχαν τελικά από την ψηφοφορία–, τα υπόλοιπα μέλη με ψήφους 8-2 εκλέγουν τον Π. Θωμόπουλο, στέλνοντας στον κάλαθο των αχρήστων την πρόταση του ΤΧΣ, δηλαδή του βασικού μετόχου της τράπεζας (40,4%).
Ολα αυτά, αν έχει κάποια σημειολογική αξία, συνέβησαν τις πρώτες πρωινές ώρες.
Ετσι, το πρωί της 3ης Νοεμβρίου τα μέλη του ΤΧΣ ξύπνησαν με άλλο πρόεδρο απ’ αυτόν που είχαν επιλέξει.
Τα υπόλοιπα είναι λίγο-πολύ γνωστά.
Το ΤΧΣ ζήτησε τριήμερη αναβολή για τη συγκρότηση του Δ.Σ. σε σώμα και την επίσημη εκλογή Θωμόπουλου στην προεδρία, προειδοποίησε με έκτακτη γενική συνέλευση, ο διοικητής της ΤτΕ… επικαλέστηκε την ευστάθεια του συστήματος για να μη γίνει, ο Θωμόπουλος εξελέγη, όλοι έδειξαν την έξοδο στον Λ. Φραγκιαδάκη και σήμερα συνεδριάζει το Γενικό Συμβούλιο του ΤΧΣ και η σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης μοιάζει πλέον μονόδρομος.
Εκτός αν προκύψει μια άλλη λύση στην κατεύθυνση της εκτόνωσης, έστω και προσωρινά.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής διεμήνυσε πάντως μέσω της «Καθημερινής της Κυριακής» ότι δεν σκοπεύει να παραιτηθεί.
Αντίθετα, εξέφρασε τη βούλησή του να βρεθεί λύση για την άρση της διοικητικής κρίσης.
Πρόσθεσε ότι το ζητούμενο είναι να βρεθεί γρήγορα μια συνεργατική λύση για το καλό της τράπεζας.
Γιατί δεν αναζήτησε αυτή τη λύση πολύ νωρίτερα, ώστε να μη διαρρήξει τις σχέσεις διοίκησης-βασικού μετόχου (ΤΧΣ) μένει να το απαντήσει ο ίδιος.
Ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, εκτός από τις προτροπές για επιστροφή των καταθέσεων, ανησυχεί και για τα «κόκκινα» δάνεια και κάνει συνεχώς δημόσιες συστάσεις στις τράπεζες να εργαστούν πιο αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση.
Δημοσίως όμως δεν μιλάει με ονοματεπώνυμα για το μέχρι τώρα έργο τους.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι επιδόσεις της Εθνικής Τράπεζας δεν είναι και οι καλύτερες δυνατές (sic) και αν οι ευθύνες δεν βαραίνουν τη διοίκηση της ίδιας της τράπεζας, θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον να μάθουμε ποιος φέρει την ευθύνη.
Μία ηχηρή… σιωπή
Η σιωπή του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος είναι τόσο ηχηρή, που εκλαμβάνεται ως ευθεία στήριξη στο πρόσωπο του Λ. Φραγκιαδάκη.
Η άποψη του Γ. Στουρνάρα, όπως ανέφεραν οι πληροφορίες που δεν διαψεύστηκαν, ήταν εξ αρχής πως αυτό που έκανε η διοίκηση της Εθνικής ήταν ατόπημα, το Ταμείο δεν μπορεί να υποχωρήσει και να αυτοκαταργηθεί, αλλά μια έκτακτη γενική συνέλευση θα δημιουργούσε πρόβλημα στην ευστάθεια του συστήματος.
Επί του παρόντος πρόταση-λύση δεν έχει κατατεθεί από τον διοικητή της ΤτΕ.
Θεσμικά μπορεί να μη δικαιούται να παρέμβει στο συγκεκριμένο θέμα, ωστόσο ο Γ. Στουρνάρας πάντα γνωρίζει να ελίσσεται και να εμφανίζει τις παρεμβάσεις του ως… θεσμικές.
Οσο τα στελέχη του SSM που ασχολούνται με το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, μέχρι σήμερα δεν έχουν δώσει τα καλύτερα δείγματα γραφής, διότι ούτε η Φρανκφούρτη είναι ένας κόσμος αγγελικά πλασμένος.
Επίσης, αυτό που θα ήθελαν να μάθουν καταθέτες, δανειολήπτες, μέτοχοι -μικροί και μεγάλοι- είναι πώς αξιολογήθηκαν πριν από μερικούς μήνες όλα τα μέλη των διοικήσεων από τη Spencer Stuart για λογαριασμό του ΤΧΣ.
Πέρα από αυτούς που «κόπηκαν» γιατί δεν πληρούσαν τα τυπικά κριτήρια του νόμου (π.χ. εκπρόσωποι παραγωγικών φορέων), οι υπόλοιποι απλώς προβιβάστηκαν ή αρίστευσαν;
Η άρνηση του Λ. Φραγκιαδάκη να παραιτηθεί μετά τα όσα έχουν συμβεί έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο ρήγμα στις σχέσεις διοίκησης-βασικού μετόχου και δεν μπορεί να στηρίζεται απλώς σε προσωπικό πείσμα.
Η αδιάλλακτη στάση που κρατά όλες αυτές τις μέρες έχει, όπως εκτιμούν οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, θερμούς υποστηρικτές με ισχύ και υψηλές διασυνδέσεις, που κινούνται στο παρασκήνιο.
Χωρίς πειστική απάντηση
Ο διευθύνων σύμβουλος πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν έχει δώσει μέχρι τώρα καμία πειστική απάντηση για τη στάση του και κυρίως για την ευθεία αμφισβήτηση της βούλησης του βασικού μετόχου.
Ωστόσο, για να μην αδικούμε τον Λ. Φραγκιαδάκη δεν είναι ο μόνος που φέρει ευθύνες.
Εξίσου σημαντικές είναι αυτές του νέου προέδρου της Εθνικής, Παναγιώτη Θωμόπουλου.
Χωρίς καμιά διάθεση ηλικιακού ρατσισμού, είναι άξιο απορίας γιατί ένας άνθρωπος στην ηλικία των 80 ετών, που έχει θητεύσει σε υψηλές θέσεις του χρηματοπιστωτικού και όχι μόνο τομέα, επιλέγει να γίνει μέρος του προβλήματος.
Μόνο για την αίγλη της θέσης και την υψηλή αμοιβή;
