Ειδικά μισθολόγια, μισθολογικές δαπάνες, προσλήψεις στο Δημόσιο

Ονομαστικές αυξήσεις και επισφαλείς δικλίδες για την αποφυγή μειώσεων στους μισθούς περίπου 180.000 υπαλλήλων που αμείβονται με καθεστώς ειδικού μισθολογίου περιλαμβάνονται στο πολυνομοσχέδιο με τα νέα μέτρα.

Οι αλλαγές στα ειδικά μισθολόγια κινούνται στην κατεύθυνση της δημοσιονομικής ουδετερότητας και ταυτόχρονα του περιορισμού του αριθμού τους (από 20 σε 7), με αποτέλεσμα την ενοποίηση μισθολογίων με συναφές αντικείμενο απασχόλησης.

Συνοπτικά, οι υπάλληλοι που αμείβονται με ειδικό καθεστώς (σώματα ασφαλείας, πανεπιστημιακοί, επιστημονικό προσωπικό, ιατροί, διπλωμάτες, ιερείς, μουσικοί), επανακατατάσσονται σε νέα μισθολογικά κλιμάκια.

Για τη συντριπτική πλειονότητα των υπαλλήλων, οι αποδοχές τους συνδέονται με τον ανώτερο βαθμό και θα υπολογίζονται ως ποσοστό του [π.χ. λέκτορας λαμβάνει το 70% του μισθού καθηγητή πανεπιστημίου (2.122 ευρώ), ειδικευόμενος ιατρός λαμβάνει το 63% του συντονιστή διευθυντή (1.903 ευρώ)], λαμβάνοντας υπόψη και τα έτη υπηρεσίας.

Οι νέες αποδοχές θα υπολογιστούν βάσει των αμοιβών των υπαλλήλων κατά την 31η/12/2016. Συγχωνεύονται ή καταργούνται επιδόματα που δεν έχουν πλέον λόγο ύπαρξης (όπως το χρονοεπίδομα, αποτέλεσμα της μετάβασης στα μισθολογικά κλιμάκια).

Σε περίπτωση που από τον επαναϋπολογισμό προκύψουν αυξήσεις, θα χορηγηθούν σε χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών, «προκειμένου να αποφευχθεί τυχόν μεγάλη δημοσιονομική επιβάρυνση», αναφέρει η αιτιολογική έκθεση, επικαλούμενη το κόστος που έφερε στον κρατικό προϋπολογισμό η εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου.

Από την άλλη, σε περίπτωση μειώσεων αποδοχών, η «ψαλίδα» θα καταβληθεί ως προσωπική διαφορά (στην περίπτωση των συντάξεων είναι γνωστό ότι κόβεται), η οποία θα απομειώνεται από κάθε μελλοντική αύξηση. Επίσης, «ξεπαγώνουν» οι μισθολογικές ωριμάνσεις και προαγωγές.

Γενικότερη αρχή στην οποία υπακούν οι αλλαγές, είναι αυτή της αποσυμπίεσης των μισθολογικών βαθμίδων, κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα το άνοιγμα της «ψαλίδας» μεταξύ κατώτερων και ανώτερων κλιμακίων.

Οι ετήσιες δαπάνες για το μισθολογικό κόστος του Δημοσίου καταγράφουν αυξητικές τάσεις στις προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου, συγκεκριμένα κατά περίπου 1 δισ. ευρώ στην πενταετία 2017-2021. Αναλυτικά υπολογίζονται σε: 16,315 δισ. το 2017, 16,674 δισ. το 2018, 16,998 δισ. το 2019, 17,221 δισ. το 2020, 17.330 δισ. το 2021.

Οσον αφορά τη στελέχωση του Δημοσίου, το σενάριο του Μεσοπρόθεσμου προβλέπει 39.819 προσλήψεις μόνιμων υπαλλήλων έως το 2021, στο πλαίσιο των γνωστών περιοριστικών αναλογιών με βάση τις αποχωρήσεις (1:4 φέτος, 1:3 το 2018, 1:2 το 2019 και 1:1 τα έτη 2020-2021). Η υλοποίηση τους, εν ολίγοις, προϋποθέτει την αποχώρηση (συνταξιοδότηση) 54.895 υπαλλήλων στη διάρκεια της ίδιας πενταετίας.