Σε υψηλά τριετίας καλπάζει το ευρώ καθώς οι αυξανόμενες πιθανότητες σχηματισμού ακόμη μίας κυβέρνησης «μεγάλου συνασπισμού» στη Γερμανία, οι καλές επιδόσεις της ευρωπαϊκής οικονομίας και η «φιλολογία» περί ενός ταχύτερου σφιξίματος της νομισματικής πολιτικής από την ΕΚΤ εξιτάρουν επενδυτές και αγορές.
Το κοινό νόμισμα άγγιξε χθες τα 1,23 δολάρια (1,22965) σημειώνοντας άνοδο 08% έναντι του δολαρίου και αγγίζοντας το υψηλότερο επίπεδο από τον Δεκέμβριο του 2014, λίγο πριν δηλαδή η ΕΚΤ ανακοινώσει το πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων (ή αλλιώς ποσοτικής χαλάρωσης).
Στους τελευταίους 12 μήνες το ευρώ σημειώνει άνοδο περίπου 20 σεντς έναντι του δολαρίου.
Η άνοδος αυτή κρίνεται από τους περισσότερους αναλυτές αρκετά γρήγορη και εκτιμάται ότι θα συνεχιστεί και στη διάρκεια του 2018, ιδίως αν το αποτέλεσμα των ιταλικών εκλογών τον επόμενο Μάρτιο είναι το επιθυμητό για τις δυνάμεις των αγορών.
Η εν λόγω αισιοδοξία των αγορών για το ευρώ πηγάζει από την τροχιά της ευρωπαϊκής οικονομίας η οποία τρέχει σήμερα με τον ταχύτερο ρυθμό από την παγκόσμια κρίση του 2009.
Τον προηγούμενο μήνα η ΕΚΤ αναθεώρησε προς τα πάνω τις εκτιμήσεις για τη φετινή ανάπτυξη της ευρωζώνης σε 2,3% από 1,8% που προέβλεπε τον Σεπτέμβριο.
Στην αισιοδοξία συντελούν και οι αυξημένες πιθανότητες σχηματισμού ακόμη μιας κυβέρνησης Χριστιανοδημοκρατών-Σοσιαλδημοκρατών στη μεγαλύτερη οικονομία του ευρώ, τη Γερμανία.
Τα δύο γερμανικά πολιτικά κόμματα συγκυβέρνησαν και στην προηγούμενη τετραετία -και έδωσαν τα διαπιστευτήριά τους- εφαρμόζοντας φίλιες πολιτικές προς τις αγορές και τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα. Η επανάληψη μιας κυβέρνησής τους είναι επόμενο να καθησυχάζει.
Στις προσδοκίες ανόδου του ευρώ συμβάλλουν, τέλος, και οι εκτιμήσεις για επικείμενο σφίξιμο της νομισματικής πολιτικής από την ΕΚΤ.
Αυτό φάνηκε, σύμφωνα με τους αναλυτές, την προηγούμενη εβδομάδα στη δημοσίευση των πρακτικών της τελευταίας συνεδρίασης του Δ.Σ. της κεντρικής τράπεζας, όπου αρκετοί τραπεζίτες έδειξαν να ετοιμάζονται για μια αλλαγή πολιτικής.
Οι αγορές χρήματος της ευρωζώνης εκτιμούν πλέον ότι υπάρχουν 70% πιθανότητες για αύξηση των επιτοκίων του ευρώ κατά 0,10% ώς το τέλος του έτους, ενώ κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι το πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων δεν πρόκειται να συνεχιστεί πέραν του επόμενου Σεπτεμβρίου, όταν και λήγει.
Λογαριάζουν βέβαια χωρίς τον ξενοδόχο, δηλαδή τον πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι. Ο Ιταλός τραπεζίτης διατυμπανίζει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί ότι η βασική αποστολή της ΕΚΤ, ο πληθωρισμός της ευρωζώνης, είναι ακόμη μακράν του επιθυμητού στόχου 2% και ότι την ευθύνη γι’ αυτό φέρουν οι στάσιμοι μισθοί της.
Μια σημαντική άνοδος των τελευταίων με δεδομένες τις εξελίξεις στην αγορά εργασίας -όπου η φτηνή μερική απασχόληση κερδίζει διαρκώς όλο και πιο πολύ έδαφος σε βάρος της πλήρους- μάλλον θα πρέπει να θεωρείται όνειρο θερινής νυκτός.
Πληθωρισμός
Σα να μην έφτανε αυτό, το ενδεχόμενο ενός ισχυρότερου ευρώ στη διάρκεια του 2018 θα μπορούσε να μειώσει ακόμη περισσότερο τις πληθωριστικές πιέσεις (από τα εισαγόμενα αγαθά) και βέβαια να συμπιέσει τα κέρδη των εξαγωγικών επιχειρήσεων της ευρωζώνης, ειδικά των γερμανικών.
Συμπέρασμα: ό,τι και να λένε οι αγορές, ο Ντράγκι (και μαζί του οι Γερμανοί) δεν θα κινηθεί γρήγορα. Πόσο μάλλον όταν το δολάριο συνεχίζει και φέτος -και παρά τις αυξήσεις των επιτοκίων της Fed- να υποχωρεί.
Το μεγάλο πρόβλημα τόσο για την ΕΚΤ όσο και για τους Ευρωπαίους βιομηχάνους μάλλον θα είναι αυτό.
-320x213.jpg)
