Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Ο,τι δηλώσεις» και χωρίς έλεγχο
EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Ο,τι δηλώσεις» και χωρίς έλεγχο

  • A-
  • A+

Οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των πολιτικών προσώπων όλων των κομμάτων, που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα, επιβεβαιώνουν για ακόμα μία φορά το ρητό πως «στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις».

Πώς αλλιώς μπορεί να περιγραφεί μια αμφιλεγόμενη διαδικασία, κατά την οποία δημοσιοποιείται τι κατέγραψε ως περιουσία του ένα πολιτικό πρόσωπο, αλλά χωρίς να προκύπτει το «πόθεν», δηλαδή από πού ακριβώς και με ποιον τρόπο αποκτήθηκε αυτή η περιουσία.

Και το σημαντικότερο: χωρίς να έχει ελεγχθεί καν από την αρμόδια επιτροπή και τους ορκωτούς λογιστές. Η επίσημη απάντηση είναι πως ο έλεγχος βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Πάντως τα αποτελέσματα και των προηγούμενων ελέγχων ακόμα αγνοούνται.

Αυτή η απλή καταγραφή στοιχείων που γίνεται και παρουσιάζεται πανηγυρικά, χωρίς ουσιαστική διερεύνηση, σημαίνει σε απλά ελληνικά «διαφάνεια» για τα μάτια του κόσμου. Συνήθως τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν στους λεγόμενους «πλούσιους» των κομμάτων, με τα βαριά χαρτοφυλάκια, τις παχυλές καταθέσεις, τα πολλά ακίνητα ή τα ανεξόφλητα δάνεια. Δεν είναι λίγοι και οι αριθμοί συχνά «ζαλίζουν» με το ύψος τους, ειδικά μετά από δέκα χρόνια οικονομικής κρίσης.

Αντίστοιχες όμως απορίες προκαλούν και τα «φτωχά» χαρτοφυλάκια ή όσα έχουν αντιφάσεις. Για παράδειγμα, ο πρωθυπουργός της χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης δηλώνει 1.000 ευρώ καταθέσεις στην τράπεζα με ετήσιο εισόδημα 200.000 ευρώ και κάποιο δάνειο 150.000 ευρώ από την αδελφή του.

Ο γνωστός ακροδεξιός «υπερπατριώτης» Κυριάκος Βελόπουλος διατηρεί τις διόλου ευκαταφρόνητες καταθέσεις του, ύψους 430.000 ευρώ, στην Deutsche Bank με δηλωθέν ετήσιο εισόδημα 8.500 ευρώ. Δεν θέλει άλλους «ξένους» ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, εκτός αν είναι οι γερμανικές τράπεζες.

Αντίστοιχα παραδείγματα υπάρχουν δεκάδες στις συνολικά 1.072 δηλώσεις που αναρτήθηκαν. Τι δείχνουν όλα αυτά; Τι άλλο από το μέγεθος της υποκρισίας του πολιτικού συστήματος που συχνά αρέσκεται να κουνάει το δάχτυλο στους πολίτες, αλλά το ίδιο φροντίζει να καλύπτεται πίσω από ένα πέπλο νεφελώδους «διαφάνειας».

Ισως πριν μας πουν κάθε φορά πώς θα κυβερνήσουν τη χώρα, οι πολιτικοί να πρέπει να μας εξηγούν ειλικρινώς πώς απέκτησαν την περιουσία τους.

Θα είχε σίγουρα περισσότερο ενδιαφέρον από μερικά λογιστικά φύλλα καταγραφής μιας -πιθανότατα- εικονικής πραγματικότητας.

Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Φοβού τους δανειστές...
Το αγγλοσαξονικό ρητό «δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα» θύμισαν χθες οι επίτροποι Τζεντιλόνι και Ντομπρόβσκις, αποσαφηνίζοντας ότι οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης των 750 δισ. ευρώ θα είναι διαθέσιμοι στις χώρες με...
Φοβού τους δανειστές...
Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Στον βωμό του κέρδους
Με τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων, η επιστημονική κοινότητα στην Ελλάδα και διεθνώς έχει θέσει τρεις αλληλένδετες προδιαγραφές.
Στον βωμό του κέρδους
Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Οι 30 μέρες που κλόνισαν τον κόσμο
Ελάχιστα γεγονότα τέμνουν κάθετα την Ιστορία και τις ιστορίες μας, χωρίζουν τη ζωή σε πριν και μετά. Στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία βιώσαμε (και επιβιώσαμε) δύο τέτοιας έντασης και δυναμικής γεγονότα, το...
Οι 30 μέρες που κλόνισαν τον κόσμο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας