Δύσκολο να παριστάνει κανείς τον νέο

Ανθρωποι της γραφής (ποιητές, πεζογράφοι, κριτικοί, πανεπιστημιακοί) στέλνουν γράμμα στον αγαπημένο λογοτεχνικό τους ήρωα. Σύντομα επιστολικά κείμενα, διακειμενικά παίγνια, μεταιχμιακές αφηγήσεις στην κόψη επινοημένης πραγματικότητας και μυθοπλαστικής οικειότητας.

Επιμέλεια: Μισέλ Φάις

Γράμμα σ’ έναν (λογοτεχνικό) ήρωα

Αγαπημένη μου Κλαρίσα,

Πήρα το γράμμα σου από τη Φλωρεντία μόλις χθες το βράδυ. Παράξενο που είναι το Λονδίνο το φθινόπωρο! Χαρμόσυνο, λες και επιστρέφει μεμιάς στη φυσική του κατάσταση μετά από μια παρατεταμένη καλοκαιρία.

Ο καύσωνας τον Αύγουστο ήταν φριχτός· μας κούρασε. Είπαμε και κάναμε πράγματα για τα οποία θα μετανιώσουμε, δοκιμάσαμε τις αντοχές μας, και τώρα θα πορευτούμε με τα στόματα κλειστά, γεμάτα αιχμές που δεν λέμε να καταπιούμε.

Ο Πήτερ επέστρεψε στην Ινδία, δεν άντεξε· ποιος ξέρει· αλλιώς τα περίμενε αλλιώς τα βρήκε, ο αγγλικός καιρός με την πρώτη συννεφιά έφερε στην επιφάνεια τ’ αρθριτικά του. Δύσκολο να παριστάνει κανείς τον νέο, δύσκολο κανείς να μην το βάζει κάτω, δύσκολο, πολύ δύσκολο και κουραστικό. Γιατί, έρχεται μια στιγμή που θα πρέπει να συμβιβαστείς με όσα έχεις και με όσα δεν πρόκειται ν’ αποκτήσεις.

Ο συμπαθής Πήτερ δεν πρόκειται ν’ αλλάξει, θα παραμένει πάντα επαναστάτης, έστω χάριν του παλιού καλού καιρού στην Οξφόρδη.

Είδα χθες τη θεία Ελένα στο Ουέστμινστερ τυλιγμένη με το γνωστό της παμπάλαιο σάλι. Μου είπε ότι συνάντησε τυχαία στο δρόμο την Σάλλυ Σέτον και της έκανε πολύ κακή εντύπωση. Καθόλου δεν άλλαξε αυτό το κορίτσι, μου είπε, παραμένει το ίδιο αγενές. Εβαλα τα γέλια. Αλήθεια, πόσο καιρό έχεις να την δεις; Δεν θα το πιστέψεις τι έμαθα. Η Σάλλυ, η αγαπημένη μας ατίθαση Σάλλυ, μετακόμισε πριν από μια βδομάδα στη Βικτόρια Στριτ, οι φήμες λένε -και πιο συγκεκριμένα η πολυλογού Ελι Χέντερσον- ότι εγκατέλειψε τον σύζυγό της στο Μάντσεστερ για έναν νεαρό κατά πολύ μικρότερό της βετεράνο στρατιώτη.

Καλύτερα, όπως λες και ‘συ, τι γυρεύει η Σάλλυ με ένα γιο ανθρακωρύχου στον Βορρά; Οσα χρήματα και να της προσφέρει δεν παύει να κουβαλά στις πλάτες του το βάρος της τάξης του. Γράψε μου από τη Βενετία και δώσε την αγάπη μου στον (βαρύ κι ασήκωτο) Ρίτσαρντ.

Σε φιλώ και γλυκοασπάζομαι

Η μικρή σου αδερφή

ΥΓ. Ο Χέρμπερτ ανακαινίζει το σπίτι στο Μπέρτον. Θα είναι έτοιμο την άνοιξη αν όλα πάνε κατ’ ευχήν. Τι θα έλεγες να δίναμε μια δεξίωση; Για χάρη της μαμάς και του μπαμπά. Οπως παλιά…

Αναφέρεται στην «Κυρία Νταλογουέι» της Βιρτζίνια Γουλφ.

(Εάν ζούσε η Σύλβια, η μικρή αδερφή της Κλαρίσα / σελ. 68 από το πρωτότυπο)

Τελευταίο βιβλίο της Κ. Παπαδάκη είναι «Οι Δενδρίτες» (Πόλις, 2015).