Τα μάτια μου δεν πίστευα ξυπνώντας την Τετάρτη και βλέποντας εις την TV τον Τραμπ να κάνει πάρτι.
Για πλανητάρχη θα ‘χουμε αυτόν τον Βεληγκέκα πάνω που περιμέναμε στην κορυφή γυναίκα!
Η Αχτσιόγλου ως υπουργός, βλέπετε, δεν μας φτάνει στ’ Οβάλ Γραφείο θέλαμε να κάτσει το φουστάνι…
Μα όποιος γυρεύει τα πολλά, τα λίγα, φευ, θα χάσει και με τον Ντόναλντ τώρα πια περνάμε σ’ άλλη φάση.
Φόβο, οργή κι απελπισιά η ψήφος τούτη κρύβει και κάτι τύπους σαν τον Τραμπ το μίγμα αυτό αμείβει.
«Ας δοκιμάσουμε κι αυτόν», σου λένε, «δεν βαριέσαι!» μωραίνει γαρ ο Κύριος ον βούλεται απολέσαι…
Οι Εγγλέζοι τρελαθήκανε, τώρα κι οι Αμερικάνοι…
Ξέρει κανένας άραγε στον κόσμο πια τι κάνει;
Εχουμε και τον Ερντογάν που τον Αλλάχ ακούει κι άντε να δούμε κι άλλο ποιο θα βγάλει ακόμα χούι!
Μας μένει μόνον η Λεπέν να πάρει τη Γαλλία κι ύστερα ακροδεξιοί να βγουν στη Γερμανία!
Μετά θ’ αρχίσουν τα βιολιά, θ’ αρχίσουν τα νταούλια και τάβλι πια θα παίζουμε μ’ άγνωστα ώς τώρα πούλια…
Προβλέπω, και δεν είμαι δα ο μόνος ή ο πρώτος ότι θα ‘ρθεί Μεσαίωνας και βαθύ, μαύρο σκότος.
Κι εμείς, σαν στρουθοκάμηλος που κρύβει το κεφάλι για πλάκα αλλιώς την τράπουλα μοιράζουμε και πάλι.
Εγιν’ ανασχηματισμός! Η πίεση στα ύψη!
Μα ο Φίλης, ό,τι και να πεις, θαρρώ δεν θα μου λείψει.
Ενα – μηδέν τον κέρδισε και τούτο τον αγώνα η Εκκλησιά κι ας έχουμε εικοστό πρώτο αιώνα…
Ο πιο καλός ο μαθητής και άριστος βεβαίως πώς έγινε και έμεινε, φευ, μετεξεταστέος;
Εδώ τρελάθηκε ο ντουνιάς, προς τι η απορία;
Καιρός να τα μαζεύουμε για άλλο… γαλαξία!
