Τα ΜΜΕ που α. έχουν τάξει τον εαυτό τους στην υπηρεσία του φόβου και του τρόμου -πουλάνε βέβαια αυτά-, β. έχουν τους εργαζόμενους να δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας -η δόξα του copy paste-, παρουσίασαν την ανείπωτη κακοποίηση γυναικών κατά τη διάρκεια τοπικού φεστιβάλ στη Νιγηρία βαφτίζοντάς το φεστιβάλ βιασμού.
Το γεγονός έχει ως εξής: Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ Alue-Do, είδαμε σε βίντεο ομάδες ανδρών και νεαρών να καταδιώκουν γυναίκες μόνες, να τις ξεγυμνώνουν και να τις κακοποιούν σε δημόσιους χώρους. Συγκλονιστικό να βλέπεις την αγελαία συμπεριφορά, μια μάζα ανθρώπων να τρέχουν να δουν(;) το θέαμα ή να συμμετάσχουν(;). Μια πράξη βεβήλωσης της γυναίκας αλλά και του πολιτισμικού γεγονότος που ονομάζεται Φεστιβάλ Γονιμότητας όπου ευλογίες δίνονται σε ζευγάρια που έχουν δυσκολία να τεκνοποιήσουν ή σε γυναίκες που αντιμετωπίζουν προβλήματα μετά τον τοκετό.
Ομως εξίσου σοκαριστικά με τη βεβήλωση της γυναικείας υπόστασης και τα σχόλια που κοσμούσαν σε διάφορες ιστοσελίδες την είδηση και τις εικόνες μιας κοπέλας να παρακαλάει να την αφήσουν να φύγει. Γιατί φυσικά τα θύματα του βιασμού/πατριαρχίας/καπιταλισμού και σχολιασμού είναι οι αδύναμοι, με τα κορίτσια και τις γυναίκες στις πρωτιές. Παραθέτω: «Μα μέχρι πρότινος έλεγαν ότι ο εμπλουτισμός στην Ευρώπη από άλλες φυλές είναι προς όφελός μας… Τεσπα… ευτυχώς που δεν έχει πατριαρχία εκεί, και οι φεμ παλεύουν μόνο για την καταπολέμηση του φαινομένου αυστηρά στην Ευρώπη/ Ολα αυτά τα δίποδα, από γυναίκα βγήκαν». Μυρίζω μισογυνισμό και άρωμα λευκής υπεροχής; Το τελευταίο σχόλιο, εξίσου άθλιο όσο και ο βιασμός: «Ολα αυτά τα δίποδα από γυναίκα βγήκαν». Ετσι ανοίγεται πανέμορφα το κεφάλαιο Γυναίκα στη δυτική κοινωνία, ή καλύτερα Αντρας;
Η γυναίκα είναι υπαίτια γιατί γέννησε αυτά τα… δίποδα. Που κατά τύχη έχουν και διαφορετικό, πιο σκούρο χρώμα, που είναι απεχθές στα καθαρά, λευκά παιδιά που ουδέποτε παρενόχλησαν μια γυναίκα ή ένα κορίτσι που βρέθηκε στο διάβα τους με ένα βλέμμα, μια ανάρμοστη κίνηση ή ένα αηδιαστικό σχόλιο και φυσικά ουδέποτε βίασαν. Μόνο οι μαύροι τα κάνουν αυτά. Ναι, όπως τότε η Κου Κλουξ Κλαν. Οπως τώρα, που οι αυτόχθονες γυναίκες σηκώνουν το βάρος των βιασμών μετ’ εξαφανίσεως στην Αμερική. Οπως τώρα, στη Λωρίδα της Γάζας από τον κατοχικό στρατό. Α, ξέχασα, εκεί έχουν πόλεμο και στον πόλεμο οι βιασμοί είναι στο μενού. Στόχος και οι φεμινίστριες «που νοιάζονται μόνο για τα της Ευρώπης». Για να δούμε λοιπόν τι γίνεται στο σπίτι μας.
Σε 17 μόνο από τα 27 κράτη-μέλη της Ε.Ε. η έλλειψη συναίνεσης αποτελεί βασικό στοιχείο στον ορισμό του βιασμού. Το 10,7% των γυναικών στην Ε.Ε. έχουν υποστεί σωματική βία από τον σύντροφό τους, ενώ 6,9% έχουν υποστεί βιασμό από αυτόν. Μόνο 6,1% των γυναικών καταγγέλλουν σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση από τον σύντροφό τους στην αστυνομία. Ενα ποσοστό 29,9% των γυναικών αναφέρουν ψυχολογική βία – ταπεινώσεις, απειλές (ευρήματα 2024-2026/FRA). Ενώ στην Ελλάδα το πρώτο δεκάμηνο του 2025 καταγράφηκαν πάνω από 19.350 υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας, ξεπερνώντας τα του 2024 (18.598). Σε μια χώρα που αντιστέκεται σθεναρά στον όρο γυναικοκτονία.
