Λαμπρή σελίδα της μουσικής, μαύρη της Ιστορίας

Γιατρός και συγγραφέας, ο Στάθης Βλαχάκος μοιράζει ώς εδώ την καθημερινότητά του μεταξύ της σκληρής και απαιτητικής καθημερινότητας του διευθυντή στον Ακτινοδιαγνωστικό Τομέα – Κέντρο Μαστού, του Νοσοκομείου «Αγιος Σάββας – ΚΗΝ Ν. Κούρκουλος» και της διαφυγής που του επιτρέπει η γραφή είτε μυθιστορημάτων είτε βιβλίων για παιδιά. Στο πιο πρόσφατο, 6ο μυθιστόρημά του, όμως, το «Lunar: Ο τελευταίος καστράτο» (εκδόσεις 24 γράμματα), είναι μάλλον σαφέστερο από ποτέ ότι η μία ιδιότητά του, αυτή που υπαγορεύει η ιατρική αποστολή, διασταυρώθηκε με την άλλη.

Διότι ο στόχος του εδώ δεν ήταν μόνον να αφηγηθεί, με φόντο την Ισπανία, μια ιστορία συναρπαστικής αναζήτησης του τελευταίου στη ζωή καστράτο, του «Lunar» – που στα λατινικά σημαίνει «φεγγαρόφωτος», ο άνθρωπος που τη νύχτα εκπέμπει το δικό του φως. Ηταν και να αποτίσει τιμή σε ιστορικά πρόσωπα της μουσικής τέχνης που έζησαν μεγάλο μέρος της ζωής τους στο περιθώριο και παράλληλα να θυμίσει και να στηλιτεύσει μια από τις μαύρες σελίδες της ιστορίας:

Οι καστράτι, ταυτισμένοι με τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της αναγεννησιακής και της μπαρόκ μουσικής, περιόδου που διήρκεσε από τον 16ο έως τα τέλη του 18ου αιώνα, ήταν φυσιολογικά αγόρια που είχαν στα παιδικά τους χρόνια τη δυστυχία να είναι καλλίφωνα. Γι’ αυτό ευνουχίζονταν με πρωτόγονα βίαιους τρόπους προκειμένου να μην υποστούν τις φυσιολογικές επιπτώσεις των ανδρικών ορμονών και της εφηβείας και να διατηρήσουν την ποιότητα και τις υψηλές συχνότητες της φωνής τους. Μπορεί έτσι να έκαναν μεγάλες καριέρες ήταν όμως θύματα μιας επιλογής που δεν υπήρξε δική τους και που άφηνε το σωματικό και ψυχικό αποτύπωμα στη ζωή τους μέχρι τέλους. Μια τέτοια προσωπικότητα είναι και ο ήρωας αυτού του μυθιστορήματος, με τη μόνη διαφορά, ότι εκείνος, ο καστράτο Lunar, δεν απέκτησε ποτέ φήμη ή πλούτο…

Η αφήγηση μεταφέρει τον αναγνώστη στην Ισπανία, σε μια χώρα που γνώρισαν δόξα και τιμές πολλοί καστράτι. Εκεί μια διάσημη συγγραφέας παιδικών παραμυθιών συνεργάζεται με έναν φίλο της εικονογράφο, παραγγέλνοντάς του 11 έγχρωμα σχέδια για το νέο της βιβλίο. Ο εικονογράφος, συνεπαρμένος από την αφήγηση, ανακαλύπτει μια λεπτομέρεια, που τον αναστατώνει και τον μαγνητίζει τόσο που αποφασίζει να ξεδιπλώσει αυτή την τρομακτική ιστορία. Την ιστορία των καστράτι….

Επειτα από μια σύντομη έρευνα, ο εικονογράφος πληροφορείται ότι εκεί, στην Ισπανία, σε μια πόλη μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά του, επιβιώνει ο τελευταίος εν ζωή καστράτο. Κι έτσι ο εικονογράφος αποφασίζει να βρει τον Lunar, όχι μόνο από περιέργεια, αλλά από σεβασμό σε αυτή την μοναδική τέχνη, που απαιτούσε τη θυσία μίας ζωής. Επειτα από πολλές περιπέτειες θα συναντήσει τον Lunar ή «Αρχοντα» όπως προσφωνεί, με δέος, τον καταβεβλημένο ηλικιωμένο καστράτο ο Κάρλες που τον φροντίζει.. Και τότε θα ακούσει για πρώτη φορά τον απίστευτο λυρισμό αυτής της φωνής όταν ερμηνεύει το «Ave Maria»…

«Ενιωσε να έρχεται η καταιγίδα από την μακρινή Βαρκελώνη και ακόμα πιο πέρα. Από άλλη χώρα, από άλλη πόλη που βρεχόταν και αυτή από θάλασσα, μια θάλασσα υφάλμυρη από τα δάκρυα των παιδιών. Πολλών παιδιών. Ηταν άνοιξη, αλλά όμως τα πέταλα των λουλουδιών έκλεισαν ερμητικά. Το ίδιο και το κέλυφος των καρπών. Τα πουλιά κρυβόντουσαν στις φυλλωσιές και τα γεράκια ακίνητα στους βράχους. Μόλις είχε μπει στην πόλη μας, μια ισχνή μορφή, με φθαρμένα ρούχα, σκόνη στα μαλλιά και χάντρες στα μάτια. Σιγοψιθύριζε κάτι δυσνόητες λέξεις. Σίγουρα όχι από τα μέρη μας. Τότε σταμάτησε να τινάξει την ανατριχίλα και με ένα σφύριγμα ίδιο αηδονιού, άπλωσε τα μπράτσα του, στερέωσε καλά τα πόδια και κοιτώντας απειλητικά στον ουρανό, τραγούδησε το Αβε Μαρία. Σε δευτερόλεπτα σωριάστηκε στο έδαφος […]».

♦ Ο Στάθης Β. Βλαχάκος, εκτός από σπουδές Ιατρικής (σπούδασε στο Μιλάνο κι εκεί ειδικεύτηκε στην Ακτινοδιαγνωστική), ασχολήθηκε εξαρχής με τη μουσική και τη ζωγραφική, με σπουδές στη Scuola di Musica e di Perfezionamento Chitarristico, με δάσκαλο τον Franco Brambatti, και στο Centro di Arte Pittura e Scultura, με δάσκαλο τον Gino Vigotti. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη συγγραφή αστυνομικών κυρίως μυθιστορημάτων και παιδικών βιβλίων, μερικά εκ των οποίων επιμελείται και εικαστικά.