Γνωρίζω, είναι Ιούλιος, είναι λίγο πιο ανάλαφρα τα πράγματα ή θέλουμε να είναι πιο χαρούμενα με τα μπάνια, τις διακοπές, τα ούζα και τις καλοκαιρινές βραδιές. Κι εγώ κάθομαι και σας γράφω για πιο βαριά και δυσνόητα πράγματα, για την τροφή και το συναίσθημα, για το πόσο πιο σοβαρό είναι το θέμα της παχυσαρκίας, για τη θέση που συχνά την τοποθετούμε (ράψ’ το), ενώ θα ’πρεπε να χρήζει άλλου είδους αντιμετώπισης και σεβασμού.
Ενός ιδιαίτερου σεβασμού, μιας και είναι ένα αποτέλεσμα (σύμπτωμα) πιο περίπλοκων ψυχικών διεργασιών και εμφανίζεται όταν η τροφή λειτουργεί και για άλλους λόγους πέρα από τον ρόλο της ως τροφής.
Δανείζομαι ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Pierre Dessuant με τίτλο «Ο Ναρκισσισμός», σε μετάφραση Δήμητρας Παυλάκου, από τις εκδόσεις Χατζηνικολή 1992, όπου σε ένα σημείο γράφει:
«Σύμφωνα με τον Μπάλιντ, αυτή η πρωτογενής αντικειμενότροπος σχέση είναι αρχικά παθητική και ο σκοπός της συνοψίζεται σε μια διατύπωση: “Οφείλω να αγαπηθώ και να ικανοποιηθώ, χωρίς να δώσω κανένα αντάλλαγμα”. Είναι ο τελικός σκοπός κάθε ερωτικής επιθυμίας, ο οποίος για να εκπληρωθεί οφείλει να υποταχθεί στην πραγματικότητα που του επιβάλλει παρακάμψεις: “Αν δεν αγαπιέμαι από τον κόσμο αρκετά, αν δεν παίρνω αρκετές επιβραβεύσεις, οφείλω να αγαπήσω τον εαυτό μου και να τον επιβραβεύσω”. Με άλλα λόγια, ο ναρκισσισμός παρατηρείται ως άμυνα ενάντια στο ελαττωματικό αντικείμενο αγάπης.
Η άλλη παράκαμψη αντιπροσωπεύεται από την ενεργητική αντικειμενότροπο αγάπη που δεν υπάρχει δωρεάν, εφόσον απαιτεί σε αντάλλαγμα την αγάπη του άλλου. Οι εκδηλώσεις μιας λιμπιντικής δραστηριότητας, η οποία κατευθύνεται προς το αντικείμενο, παρατηρούνται πολύ νωρίς στο βρέφος. Ο Μπάλιντ παρατηρεί σχετικά μ’ αυτό, σωστά, ότι το μωρό δεν τρέφεται απλώς με γάλα, αλλά θηλάζει ενεργητικά.
Μεταξύ της μητέρας του κι εκείνου θα εδραιωνόταν μια ισότιμος λιμπιντική ανταλλαγή. Θα υπήρχε μια προνομιούχος σχέση, στην οποία καθένα από τα δύο μέλη λαμβάνει όσα δίνει. Η μητέρα βιώνει το παιδί της συγχρόνως ως ένα μέρος του εαυτού της και ως ένα ξένο σώμα που μπορεί να είναι εχθρικό· όσον αφορά το παιδί, αισθάνεται το σώμα της μητέρας του με τον ίδιο τρόπο. Αυτή η πρωταρχική μορφή αγάπης, θεμελιακά εγωιστική, αντιστοιχεί στο σχήμα σύμφωνα με το οποίο “αυτό που είναι καλό για μένα, είναι καλό και για σένα”· καμία διαφορά μεταξύ των προσωπικών συμφερόντων κι αυτών του αντικειμένου δεν γίνεται δεκτή· κάθε μέλος θεωρεί ως αυτονόητη την ταυτότητα των επιθυμιών του άλλου και των δικών του».
Ενα μικρό δείγμα για το πόσο δεν είναι απλά τα πράγματα με τα παραπάνω κιλά που παλεύει κανείς να χάσει αλλά είναι σύνθετα κι ενωμένα με την προσωπικότητά μας, με τον τρόπο που έχουμε μάθει να σχετιζόμαστε με εμάς και με τους άλλους, με τον τρόπο που επικοινωνούμε με τις ανάγκες μας, την ανάγκη αγάπης και άλλα πολλά.
Ολα αυτά ίσως κανείς χρειάζεται να θυμάται για να μην αρχίζει να κατηγορεί τον εαυτό του όταν παχαίνει ή όταν δεν αδυνατίζει. Στη διαταραχή βάρους -στα παραπανίσια κιλά- είναι υψίστης σημασίας να εξετάσει κανείς τον τρόπο που συμπεριφέρεται στον εαυτό του: Τι του απαιτεί, πόσο αυστηρός είναι ή απορριπτικός, πόσο δεν έχει κατανόηση ή δεν είναι συγκαταβατικός με τις αδυναμίες του.
Και τώρα που είναι καλοκαίρι κι έχουμε περισσότερο χρόνο για μας και για σκέψεις, μαζί με το ούζο και τις γρανίτες ωφέλιμο είναι να προβληματιστούμε υπέρ μας.
Διότι το πρόβλημα ίσως δεν είναι αν θα φας το καλαμάρι και τη μακαρονάδα γιατί θα σε παχύνουν, αλλά γιατί δεν έχεις αντοχές να μην τα φας…
Ανδρογραφίς η ακιδωτή

Το βότανο ανδρογραφίς η ακιδωτή (Andrographis paniculata) είναι ένα παραδοσιακά γνωστό φαρμακευτικό φυτό της οικογένειας Acanthaceae και η ανδρογραφολίδη (andrographolide) είναι ποσοτικά ο κύριος βιοενεργός δευτερεύων μεταβολίτης του φυτού που έχει αναγνωριστεί και είναι ιδιαίτερα γνωστό ως ένα αγιουρβεδικό βότανο.
Στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική, το βότανο ανδρογραφίς η ακιδωτή ενδείκνυται για καταστάσεις «θερμότητας», ιδιαίτερα στους πνεύμονες, στον λαιμό και στο ουροποιητικό σύστημα, καθώς και για συγκεκριμένα δερματικά προβλήματα, όπως πληγές και καρμπάντσες.

Η μονογραφία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για το βότανο αυτό που δημοσιεύτηκε το 2003 αναφέρει ότι οι χρήσεις του αφορούν την προφύλαξη και συμπτωματική αντιμετώπιση:
● λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος,
● βρογχίτιδας
● φαρυγγοαμυγδαλίτιδας
● λοιμώξεων του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος
● οξείας διάρροιας
Πληροφορίες από την ιστοσελίδα «Εναλλακτική Δράση».
