Εχομε τρελαθεί εντελώς. Στον δυτικό κόσμο μιλάμε για τις αξίες του Διαφωτισμού, της δημοκρατίας και της ατομικής ελευθερίας, προσπαθώντας και να τις εξαγάγουμε στον υπό ανάπτυξη και στον Τρίτο Κόσμο, ενώ την ίδια στιγμή κλείνουμε τα μάτια στις αγριότητες που γίνονται αλλού και που προκαλούνται εξαιτίας της πολιτικής μας.
Εγκλήματα πολέμου δεν κάνουν μόνο οι Ρώσοι στην Ουκρανία αλλά και άλλοι σε άλλες χώρες, σε άλλους πολέμους -απλώς δεν μας συμφέρει να τα συζητάμε και τα «θάβουμε». Ανοιχτά πλέον σύμβουλος του Ρώσου προέδρου τον προτρέπει για ολοκληρωτικό πυρηνικό πόλεμο, ενώ και ο ίδιος ο Πούτιν δοκιμάζει τα όρια της Δύσης συχνά αναφερόμενος σ’ αυτόν. Χωρίς αμφιβολία ζούμε σε πρωτότυπες εποχές, βρισκόμαστε σε μια περίπλοκη καμπή της Ιστορίας. Εχομε εξοβελίσει το αυτονόητο στη μαύρη τρύπα. Οι πένητες της υφηλίου δεν φταίνε για την κλιματική κρίση κι όμως, οι φτωχές και οι υπό ανάπτυξη χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Νοτίου Αμερικής καλούνται να επωμιστούν το μεγάλο κόστος από την καταστροφή του περιβάλλοντος αντί να φορολογηθούν οι πολυεθνικές, οι ολιγάρχες και οι ζάπλουτοι.
Στην Αμερική μεγαλώνει ο κατάλογος βιβλίων που απαγορεύεται να διαβάζουν τα παιδιά και οι έφηβοι καθώς και των βιβλίων που απαγορεύεται να μπουν στα ράφια δημόσιων βιβλιοθηκών. Οπως πάνε τα πράγματα για τους μαθητές στην Αμερική, για να πάνε στο σχολείο υποχρεωτικό θα είναι το αλεξίσφαιρο γιλέκο και όχι η τσάντα με τα βιβλία. Στην ίδια χώρα επανήλθαν οι απαγορεύσεις των αμβλώσεων και απ’ ό,τι φαίνεται εκεί περισσότερα δικαιώματα έχουν τα όπλα παρά οι γυναίκες. Μουλάδες στο Ιράν, μουλάδες και στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ. Κοινό χαρακτηριστικό των δύο χωρών ο θρησκευτικός φανατισμός και η μισαλλοδοξία. Ουδεμία έκπληξη.
Ο μισός πληθυσμός του πλανήτη ζει υπό αυταρχικά καθεστώτα, τα οποία απέχουν ελάχιστα από τα φασιστικά καθεστώτα. Να σημειώσω πως φασισμός δεν είναι απλώς μια πολιτική θέση, μια ιδεολογία, αλλά τρόπος ζωής και ανθρώπινη συμπεριφορά που διαπερνά όλες τις κοινωνικές τάξεις και τις μεταμορφώνει σε τέρατα. Οι διάφορες απαγορεύσεις πληθαίνουν και οι ατομικές ελευθερίες πάνε περίπατο και περιορίζονται στο όνομα μιας σχολαστικότητας. Οι ανυπεράσπιστοι, οι καταπονημένοι, οι αποτυχημένοι, οι ξέμπαρκοι, οι πρόσφυγες πληθαίνουν είτε λόγω πολέμων, είτε λόγω κλιματικής κρίσης, η οποία είναι γεγονός αλλά εξακολουθούμε να σφυρίζουμε αδιάφορα παρά τις προειδοποιήσεις: παγόβουνα δεν θα υπάρχουν το 2080.
Εδώ σε εμάς το κράτος κοιμάται αγκαλιά με το παρακράτος, όμως δεν κουνιέται φύλλο. Τα κρυφακούσματα και οι υποκλοπές στην ημερήσια διάταξη. Από την εποχή Τόμπρα επί Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι σήμερα. Πληθαίνουν αντί να μειώνονται οι γυναικοκτονίες. Με την πανδημία δεν τα πάμε τόσο καλά όσο θέλουν να πιστεύουμε. Κρατικοί και θρησκευτικοί θεσμοί παραμένουν ανυπεράσπιστοι γιατί οι υπερασπιστές τους κοιμούνται ύπνον βαθύ.
Τα Ελληνόπουλα τελειώνουν το σχολείο εντελώς αγράμματα, με επίπεδο γνώσης που έχει πιάσει πάτο. Αυτά τα Ελληνόπουλα μια μέρα θα «τρέχουν» τη χώρα. Ειπώθηκε πως σήμερα ένας απόφοιτος Λυκείου γνωρίζει λιγότερα από έναν απόφοιτο Δημοτικού πριν από 30 χρόνια. Πώς να μην τρομάζεις; Ηθικές αξίες παραμένουν αφύλακτες γιατί οι φύλακές τους λείπουν σε αναρρωτική ή σε διακοπές.
Οι γραμμές στις παλάμες του έθνους δεν προβλέπουν μακροζωία, ούτε μακροημερεύουσα ανάπτυξη και πρόοδο που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα του. Δεν μας εκπλήσσει πια που κανείς δεν ανέχεται την ομορφιά του Καλού, αλλά μόνο την ασχήμια του Κακού. Ανεχόμαστε το θράσος της εξουσίας και την ξιπασιά (μας) του δυτικού ανθρωπότυπου, αλλά όχι την κακομοιριά του φτωχού, του μετανάστη, του πρόσφυγα, του κατατρεγμένου, του απόκληρου. Ουδεμία έκπληξη.
Η Δύση βουλιάζει ανάμεσα σε επίπλαστη ευημερία και σε ενεργειακή κρίση που προκαλεί η αδικαιολόγητη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η ακρίβεια καλπάζει, η ύφεση προ των πυλών. Ο χειμώνας είναι δύσκολος για όλον τον πλανήτη. Στα επαναλαμβανόμενα ψεύδη της κάθε εξουσίας ο μέσος πολίτης μένει άναυδος, οι ελπίδες του συρρικνώνονται και τον διακατέχει ο φόβος πως με τις εκλογές, όποτε γίνονται, αλλάζουν οι κυβερνήσεις και απ’ τον ένα εφιάλτη πάνε στον άλλον. Ετσι όπως πάμε ακυρώνουμε το μέλλον, το θεωρούμε ως είδος υπό εξαφάνιση.
Οι οπτικές ίνες του Internet με την εγγυημένη ταχύτητα της απόλυτης ενημέρωσης δεν αρκούν για να προλάβουν την τεχνολογία του Κακού. Εκείνο βρίσκεται πάντα ένα βήμα εμπρός, είτε λέγεται κοινωνικές ανισότητες, είτε έλλειψη ελευθερίας, είτε λογοκρισία, είτε υποκλοπές, είτε υπερκέρδη πολυεθνικών, είτε εμπορευματοποίηση ιατρικής και φαρμάκου, είτε επιχειρηματική αδηφαγία, είτε φοροδιαφυγή. Βρίσκεται, ως άλλη Μαφία, πάντα ένα βήμα εμπρός. Η φθορά έχει περάσει στην αντεπίθεση.
Σε έναν πλανήτη γεμάτο φόβο, γεμάτο τάσεις προς την κατανάλωση αντί την παραγωγή και προς την αναζήτηση της απόλυτης selfie αντί της αναζήτησης του Καλού, το ύψος και το βάθος της ζωής εξαρτώνται από την εγωπάθεια, τον ναρκισσισμό και από τις αβεβαιότητες και τις εμμονές μας, με κεντρικό πυρήνα την αντίληψή μας για την πραγματικότητα. Εμπρός οι γενναίοι και οι τολμηροί αυτής της Γης, ας κάνουν την έκπληξη κι ας μπουν στον κόπο να φτιάξουν ένα παγκόσμιο κέντρο απεξάρτησης από το Κακό.
