Eνα ενθουσιασμένο μαύρο κορίτσι φορά ένα πράσινο φόρεμα, στολισμένο με γράμματα που προβάλλουν τη γειτονιά της Βοστόνης Ρόξμπερι (Roxbury), ενώ δύο κόκκινες ρίγες ελεύθερες σαν πινελιές ρέουν στο βολάν της φούστας που ανεμίζει με όμορφη κίνηση. Ανέμελη φυσάει και δημιουργεί τις φυσαλίδες που την περιβάλλουν, καθώς αιωρείται στον αέρα. Τα πόδια της δεν ακουμπούν στο έδαφος αφού φτερά σαν του αγγελιοφόρου των θεών Ερμή στολίζουν τα ψηλά πάνινα παπούτσια της.
Η τοιχογραφία «Breathe Life 2» στέκει και μας κόβει την ανάσα με την ομορφιά της, τις διαφάνειες, τις φωτοσκιάσεις και τον αριστοτεχνικό τρόπο της δημιουργίας της. Εχει ύψος πάνω από 12 μέτρα και ζωγραφίστηκε επιμελώς από τον καλλιτέχνη Rob «Problak» Gibbs στους εξωτερικούς τούβλινους τοίχους του Τεχνικού Επαγγελματικού Λυκείου στο Madison Park της Βοστόνης. Είναι μια έκρηξη χρωμάτων γεμάτη ζωή και ελπίδα, καθώς το αμερικανικό έθνος αποζητά φυλετική δικαιοσύνη μέσα σε μια ταραχώδη προεκλογική περίοδο, μετά μάλιστα και τα γεγονότα που ακολούθησαν τη δολοφονία του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ από αστυνομικούς.
Η ιδέα για την τεράστια τοιχογραφία γεννήθηκε σε συνεργασία του δημιουργού με μαθητές από το συγκεκριμένο Λύκειο αλλά και το Artists for Humanity, που ιδρύθηκε από τον Gibbs το 1991 για να παρέχει στους εφήβους με οικονομικά προβλήματα αυτάρκεια μέσω αμειβόμενης απασχόλησης, ώστε απερίσπαστοι να ασχολούνται δημιουργικά με την τέχνη και τον σχεδιασμό.
Το έργο είναι μια φιλόδοξη δημιουργία ώστε να κατανοήσουμε το έργο που προσφέρουν στην κοινότητα οι καλλιτέχνες της street art (τέχνη του δρόμου). Σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε με την αμέριστη βοήθεια του πρωτοποριακού και φημισμένου Μουσείου Καλών Τεχνών της Βοστόνης (MFA), ως μέρος μάλιστα των εορτασμών της 150ής επετείου από τη λειτουργία του, και εκτελέστηκε σε συνεργασία με την πόλη της Βοστόνης.
Το καλλιτέχνημα αντλεί την έμπνευσή του και αποτελεί κομμάτι της εκπληκτικής έκθεσης «Writing the Future – Basquiat and the Hip-Hop Generation», που παρατάθηκε μέχρι τις 16 Μαΐου 2021 τώρα που το μουσείο άνοιξε ξανά για το κοινό, με ασφαλείς ξεναγήσεις λόγω της πανδημίας COVID-19 («Εφημερίδα των Συντακτών», 13-6-2020)
Το μουσείο της Ανατολικής Ακτής των ΗΠΑ πάντα φροντίζει να προβάλλει την ουσιαστική σχέση της τέχνης γκράφιτι με τον πολιτισμό χιπ-χοπ και αναλαμβάνει πολύτιμες πρωτοβουλίες. Ο εικονογράφος, καλλιτέχνης και γραφίστας Rob Stull, που έχει εργαστεί για τη Marvel και την DC Comics, δημιούργησε ένα φυλλάδιο σε στιλ κόμικς που χαρτογραφεί και προβάλλει χρονολογικά το έργο άλλων γκραφιτάδων αλλά και του Gibbs μέσα από τις τοιχογραφίες τους που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από το μουσείο και μπορεί κανείς να περιηγηθεί εκεί με τα πόδια. Το Madison Park με το «Breathe Life 2» για παράδειγμα απέχει περίπου 1,6 χλμ.
Η έκδοση-κόσμημα διατίθεται δωρεάν στον ιστότοπο του μουσείου και συνοδεύεται από ένα συγκλονιστικό βίντεο- ντοκιμαντέρ που εξερευνά τις καλλιτεχνικές επιρροές του Gibbs και του Stull, αλλά και μας βάζει βαθιά στη βασική αποστολή της τέχνης γκράφιτι και στους εγγενείς δεσμούς της με τον λαϊκό πολιτισμό της χιπ-χοπ. Αποτελεί φόρο τιμής σε πρωτοπόρους καλλιτέχνες-θρύλους όπως οι Ζαν-Μισέλ Μπασκιά (1960-1988), Futura (Lenny McGurr, 1955), Lady Pink (Sandra Fabara, 1964) και Rammellzee (1960-2010).
Η γραφή γκράφιτι είναι ένα εργαλείο που ως μορφή τέχνης έχει τη δική της ενέργεια και ευθύνη. Το έργο σε οποιαδήποτε επιφάνεια και χώρο επιτρέπει σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους να δουν το μήνυμα που εκπέμπεται, να «διαβάσουν» την ιστορία των εικόνων, να αντιληφθούν τα διαφορετικά νοήματα, τις εναλλακτικές θέσεις και να εκλάβουν πολλά και διαφορετικά συναισθήματα. Μια φωτογραφία της δημιουργίας από τον καθένα μας μπορεί να ταξιδέψει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που μετατρέπονται σε γκαλερί τέχνης, όπου το «ψηφιακό κοινό» αναγνωρίζει τη μοναδικότητα του έργου και ουσιαστικά καθιερώνει στιλ και καλλιτέχνες που γίνονται εξαιρετικά δημοφιλείς.
Οι άνθρωποι στις μέρες της καραντίνας και των αποστάσεων χρησιμοποιούμε πλέον το διαδίκτυο και τα σόσιαλ μίντια με ευκολία και ως πρωταρχικό εργαλείο επικοινωνίας που μας ανοίγει ένα μεγάλο παράθυρο στη δημιουργική διαδικασία και στην τέχνη του δρόμου, των τοιχογραφιών και του γκράφιτι.
Το κίνημα Black Lives Matter κέρδισε δυναμική, με διαμαρτυρίες και κοινωνικό ακτιβισμό να χύνονται σε δρόμους σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλα μέρη του κόσμου μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Το βίντεο όπου ο Τζορτζ Φλόιντ, ο 46χρονος Αφροαμερικανός, πέθανε όταν ο αστυνομικός της Μινεάπολης κάρφωνε το γόνατό του στον λαιμό του για οκτώ λεπτά και 46 δευτερόλεπτα, ενώ απαθείς παρακολουθούσαν τρεις συνάδελφοί του, ταξίδεψε παγκόσμια στις οθόνες μας και μας συγκλόνισε.
Η σειρά «Breathe Life» του Gibbs εμφανίστηκε στους τοίχους της Βοστόνης χρόνια πριν ο Φλόιντ βγάλει τις τελευταίες του λέξεις «Δεν μπορώ να αναπνεύσω». Σημάδι πως εδώ και δεκαετίες οι καλλιτέχνες αντιδρούν στη συνεχιζόμενη βία εναντίον των μαύρων και των μειονοτήτων από την ανεξέλεγκτη αστυνομική αυθαιρεσία και τον συστημικό ρατσισμό της εκάστοτε εξουσίας. Ο Φλόιντ δυστυχώς δεν ήταν το πρώτο αλλά ούτε και το τελευταίο θύμα λευκών αστυνομικών που φώναξε με αγωνία αυτά τα τελευταία λόγια.
Τα γκράφιτι ζωγραφίζουν το σκηνικό και δίνουν έναυσμα για να ξεκινήσει μια πραγματικά ελπιδοφόρα συζήτηση για την εξάλειψη του ρατσισμού, καθώς οι διαμαρτυρίες και οι διαδηλώσεις συνεχίζονται και η street art εδώ και χρόνια, σε συνεργασία με το Μουσείο Καλών Τεχνών, «αναπνέει» καθαρό αέρα στις αστικές γειτονιές της Βοστόνης.
? «The Mural Project», Μουσείο Καλών Τεχνών (MFA), Βοστόνη | Μένουμε ασφαλείς! Λόγω της πανδημίας ξεναγούμαστε και απολαμβάνουμε διαδικτυακά εκθέσεις και συλλογές στην κεντρική σελίδα του μουσείου.
