Μια σημαντική όσο και πρωτοποριακή προσπάθεια καταβάλλει η Ευρωπαϊκή Ενωση προκειμένου να επιτύχει τη σύνδεση των καλλιεργητών και των παραγωγών τροφίμων με τα βιολογικά εργοστάσια για την αξιοποίηση των απορριμμάτων τροφίμων, γράφει το περιοδικό Τεχνολογίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Cordis».
Είναι ευρέως γνωστό ότι μεγάλες ποσότητες τροφίμων χάνονται ή σπαταλώνται σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού, από την αρχική γεωργική παραγωγή μέχρι την τελική κατανάλωση των νοικοκυριών. Περίπου το ένα τρίτο όλων των τροφίμων που παράγονται για ανθρώπινη κατανάλωση χάνονται, δημιουργώντας περίπου 1,3 δισ. τόνους καταλοίπων, σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO). Για τον λόγο αυτό το χρηματοδοτούμενο από την Ε.Ε. σχέδιο «AgriMax» επιχειρεί να αντιμετωπίσει το φλέγον αυτό ζήτημα με τη δημιουργία πολλαπλών προϊόντων υψηλής αξίας από τα απόβλητα καλλιέργειας και επεξεργασίας τροφίμων. Οι εταίροι του έργου μάλιστα έχουν πρόσφατα δρομολογήσει μια ηλεκτρονική υπηρεσία που επιτρέπει στους παραγωγούς, τους μεταποιητές τροφίμων και τους γεωργικούς συνεταιρισμούς να πωλούν τα απόβλητά τους ως πρώτη ύλη για χρήση από δύο εταιρείες βιοτεχνολογίας στην Ισπανία και την Ιταλία.
Σχεδιασμένα και κατασκευασμένα από την «AgriMax», τα εργοστάσια μετατρέπουν τις βιο-αποδομούμενες πολλαπλές πρώτες ύλες, τα υπολείμματα και τα υποπροϊόντα από τη γεωργία και την επεξεργασία τροφίμων σε ενώσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη συσκευασία τροφίμων καθώς και στον χημικό και τον γεωργικό τομέα. «Ο στόχος είναι να μετατραπεί το 40% των αποβλήτων που λαμβάνουν τα πιλοτικά εργοστάσια σε υλικά υψηλής αξίας», σημειώνεται στον δικτυακό τόπο του έργου. Οπως διευκρινίζει το άρθρο, «η πρώτη από αυτές τις βιοτεχνίες βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Ιταλίας και φιλοξενείται στην οικογενειακή επιχείρηση Chiesa. Η συγκεκριμένη επιχείρηση μεταποιεί τα απόβλητα από τομάτες και δημητριακά προκειμένου να παράξει λυκοπένιο, φερουλικό οξύ και κομπόστα. Στη Νότια Ισπανία, μια άλλη βιοτεχνία παραγωγής φρούτων, η Indulleida, επεξεργάζεται τα ελαιόλαδα και τις πατάτες για την παραγωγή πολυφαινολών, ινών και πρωτεϊνών».
Η ευρωπαϊκή αυτή πρωτοβουλία αναζητεί λύσης και για το μείζον ζήτημα της υγειονομικής ταφής των περισσευμάτων αυτών, καθώς μεγάλες περιοχές του πλανήτη έχουν μεταβληθεί σε απέραντους σκουπιδότοπους και όπως μας ενημερώνει το άρθρο του περιοδικού, οι βιοτεχνολογίες που εμπλέκονται στην όλη διαδικασία θα διαθέτουν επαρκή ποσότητα αποβλήτων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους χάρη σε μια νέα ηλεκτρονική πλατφόρμα. Η ενέργεια έχει στόχο να «αντιμετωπίσει τις εποχικές και περιφερειακές διακυμάνσεις της προσφοράς και να μεγιστοποιήσει την αποδοτικότητα και την κερδοφορία. Επιτρέπει ακόμη στους δυνητικούς τελικούς χρήστες να παραγγέλλουν δείγματα των προϊόντων βιολογικής επεξεργασίας για δοκιμές».
Αναφερόμενος στο δελτίο Τύπου, ο Ελληνας επιστήμονας Γιώργος Χαλκιάς, εκ των συντονιστών του έργου, στην «IRIS Technology Group», επισημαίνει ότι «η πλατφόρμα αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία σύνδεσης των βασικών παραγόντων από όλη την αλυσίδα εφοδιασμού. Παράλληλα παρέχει στους παραγωγούς μια εναλλακτική λύση για τους χώρους υγειονομικής ταφής και τις ζωοτροφές για τα απόβλητά τους και επιτρέπει στους τελικούς χρήστες της βιομηχανίας τροφίμων, συσκευασίας, χημικών και γεωργικών προϊόντων να παραγγείλουν ενώσεις υψηλής αξίας σε μια σειρά προϊόντων».
Τα προϊόντα με βάση τα απόβλητα που καλύπτονται από τα βιοτεχνολογικά προϊόντα της «AgriMax» είναι: «Συσκευασίες που αφορούν τα βιοδιασπώμενα και βιοσυμβατά υλικά καθώς και συστατικά τροφίμων (φυσικά πρόσθετα και λειτουργικά τρόφιμα με οφέλη για την υγεία), αλλά και βιολογικά γεωργικά προϊόντα, όπως λιπάσματα και βιοαποδομήσιμα υλικά», σύμφωνα με την ιστοσελίδα του έργου. Η «AgriMax», που αφορά τη συνεργασία όλων των παραγόντων της αλυσίδας, αξιοποιεί αγροτικά απόβλητα και τρόφιμα που βασίζονται σε τεχνολογίες επεξεργασίας βιοαερίου με ευέλικτες τεχνολογίες πολλαπλών πρώτων υλών για νέες εφαρμογές υψηλής προστιθέμενης αξίας, αναμένεται να ολοκληρωθεί τον φετινό Σεπτέμβριο. Απώτερος όσο και φιλόδοξος στόχος του είναι να φέρει πολλαπλά οφέλη στην πρωτογενή παραγωγή, τη διατήρηση των φυσικών πόρων, την αντικατάσταση ορυκτών πρώτων υλών, την αξιοποίηση υποπροϊόντων και τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπως υπογραμμίζει η σχετική περιοδική έκθεση την οποία δημοσιεύει το «Cordis».
