«Δηλώνω ακομμάτιστος, αλλά με πολιτική άποψη»

Γνωρίστηκε με τον Αλέξη Τσίπρα στο Πολυτεχνείο. Πολύ γρήγορα όμως τον κέρδισε η υποκριτική και έτσι ο Αλέξης Γεωργούλης έγινε ο γνωστός ηθοποιός, με τις πολλές συνεργασίες σε Ελλάδα και εξωτερικό που όλοι γνωρίζουμε. Ο ίδιος πλέον είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ. Για τον ίδιο «δεν είναι τυχαίο», καθώς είναι στη φιλοσοφία του ως στάση ζωής ο πολιτισμός και εκεί θεωρεί ότι μπορεί να προσφέρει.

● Από όσα έχετε δηλώσει έως τώρα φαίνεται πως δεν σας αφορά άμεσα η πολιτική, αλλά περισσότερο η πολιτιστική προσφορά. Αρκεί αυτό για μια υποψηφιότητα;

Δεν μπαίνω στην πολιτική με στρατηγική. Ούτε η ενασχόληση και το ενδιαφέρον μου για τα κοινά είναι κάτι νέο στη ζωή μου. Καταρχάς, ως κομμάτι ενός κοινωνικού συνόλου, είμαι και εγώ όπως όλοι μας ένα λιθαράκι σε κάτι μεγαλύτερο. Μ’ αρέσει ν’ αναγνωρίζω ότι ανήκω σε αυτό το σύνολο και μ’ αρέσει ν’ ασχολούμαι με αυτό.

Ηδη στις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές είχα θέσει υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λάρισας, απ’ όπου κατάγομαι, και είχα εκλεγεί με τον συνδυασμό του Κωνσταντίνου Τζανακούλη. Και τότε, όπως και τώρα, ο στόχος μου δεν ήταν κομματικός, με την έννοια του ν’ ακολουθήσω τα προτάγματα ενός κόμματος ή μιας πολιτικής παράταξης, αλλά ο πολιτισμός.

Τότε ήθελα να δημιουργηθεί μία Ακαδημία Παραστατικών Τεχνών στη Λάρισα, κάτι που έλειπε από τη Θεσσαλία, καθώς δραματικές σχολές υπήρχαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να γίνει κάτι τέτοιο εκεί, σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας. Δυστυχώς, το όλο σχέδιο, αν και ξεκίνησε, εν τέλει σταμάτησε εξαιτίας έλλειψης οικονομικών πόρων, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα πρότζεκτ στη χώρα. Δυστυχώς ανήκουμε σε ένα χρηματοοικονομικο σύστημα όπου όλα μεταφράζονται σε αριθμούς.

● Οπότε, από τότε συνδυάζετε την πολιτική σας δράση με τον πολιτισμό.

Πάντοτε ο πολιτισμός είναι ένας ισχυρός παράγοντας σε οτιδήποτε κάνω ή θέλω να κάνω στη ζωή μου, είτε σε προσωπικό είτε σε συλλογικό επίπεδο. Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για την τωρινή μου υποψηφιότητα. Δεν κατεβαίνω με καθαρά κομματική γραμμή ή «χρίσμα» αν το θες.

Πιστεύω βαθιά πως ο πολιτισμός όχι μόνο καθορίζει και καθορίζεται από την ελληνική πραγματικότητα (τη σύγχρονη ή την παρελθοντική) αλλά μπορεί να βοηθήσει τη χώρα όσον αφορά την εξωστρέφειά της. Από τα πρώτα ήδη χρόνια της καριέρας μου σκεφτόμουν αυτό: γιατί να μη γίνονται πράγματα στη χώρα που να μην αφορούν μόνο την Ελλάδα αλλά και όλη την Ευρώπη; Κάνουμε μια ταινία και λέμε αυτή είναι «ελληνική».

Γιατί να μην είναι «ευρωπαϊκή», αφού είμαστε κομμάτι της Ευρώπης; Κάθε ελληνικό πολιτιστικό αγαθό ή δημιούργημα δεν πρέπει να είναι εσωτερικής κατανάλωσης και μόνο. Απαιτείται να δημιουργούμε πολιτιστικά προϊόντα που να μπορούν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό. Η εμπειρία μου στο εξωτερικό με βοήθησε να καταλάβω τα λάθη που κάνουμε και πώς μπορούμε να τα διορθώσουμε.

● Ποια είναι ακριβώς η σχέση όλων αυτών με την πολιτική;

Κάποια στιγμή έπρεπε να υπάρξει και μία πολιτική όσον αφορά και την πολιτιστική εξωστρέφεια της Ελλάδας. Είναι πρακτικό το θέμα, ήταν όμως και ζήτημα πολιτικής βούλησης. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το έκανε πράξη και συγκεκριμένα ο υπουργός Λευτέρης Κρέτσος, με το tax rebate. Με αυτό μπορούν να γίνονται παραγωγές εξωτερικού στη χώρα πιο εύκολα.

Είναι ένα νομικό πλαίσιο που διευκολύνει τις παραγωγές εξωτερικού στη χώρα. Αυτό για την Ελλάδα είναι επανάσταση, την ίδια στιγμή που ισχύει εδώ και χρόνια σε άλλες χώρες.

Να σας πω ένα χειροπιαστό παράδειγμα, τη βρετανική σειρά «Ντάρελς» στην οποία συμμετέχω. Οταν έγινε το Brexit, η λίρα έπεσε. Αν δεν υπήρχε αυτό το νέο νομικό πλαίσιο δεν θα μπορούσαν να συνεχιστούν τα γυρίσματα στην Κέρκυρα. Θα μου πεις «ε και;». Και όμως, η σειρά έφερε 25% αύξηση των Βρετανών τουριστών στο νησί. Εχουν ήδη δημιουργηθεί διαδρομές με βάση τη σειρά -που φυσικά είναι οι αναμνήσεις του σπουδαίου Τζέραλντ Ντάρελ που έμεινε με την οικογένειά του στο νησί λίγο πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αυτό που έκανε ο Λευτέρης Κρέτσος ήταν ο κύριος λόγος που κατεβαίνω υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ. Πολλές κυβερνήσεις ήταν να κάνουν το tax rebate, αλλά μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ το έκανε. Και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για τη χώρα.

● Αν το είχε κάνει ένα άλλο κόμμα, η Ν.Δ. για παράδειγμα, θα κατεβαίνατε υποψήφιος με τη Ν.Δ.;

Ναι. Οποιοδήποτε δημοκρατικό κόμμα αν το είχε κάνει, θα είχα κινηθεί προς τα εκεί.

● Δηλαδή, δεν δηλώνετε Συριζαίος;

Δεν δηλώνω κανένα κόμμα. Δηλώνω ακομμάτιστος, αλλά με πολιτική άποψη.

● Τι ψηφίσατε στις προηγούμενες εκλογές;

Θα ζητήσω να γίνει σεβαστό πως η ψήφος είναι μυστική.

● Για τις επόμενες εθνικές εκλογές, ποιο κόμμα πιστεύετε πως θα είναι το καλύτερο να κυβερνήσει;

Περιμένω ακόμα να δω κάποια πράγματα για να αποφασίσω. Ωστόσο, μπορώ να πω πως ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει μεγάλες προσπάθειες να ισχυροποιήσει την κοινωνία και ειδικά κάποια στρώματα που έχουν πληρώσει πραγματικά την κρίση.

Φυσικά για κάθε κόμμα εξουσίας ήταν πολύ δύσκολο το να κάνει το οτιδήποτε μέσα στην κρίση και αυτό το αναγνωρίζω, καθώς η πίεση ήταν και είναι τεράστια.

● Δεν είναι λίγο περίεργο αυτό που λέτε; Οτι δεν παίρνετε σαφή πολιτική θέση;

Αυτό που για μένα είναι περίεργο είναι το γεγονός πως τα κόμματα λειτουργούν σαν κλειστές ομάδες. Είναι σαν να πω πως εγώ επειδή γεννήθηκα στη Λάρισα θα είμαι όλη μου τη ζωή ΑΕΛ -είτε κάνει σωστό ποδόσφαιρο είτε όχι. Αυτό είναι περίεργο για μένα: το να είσαι μέσα σε ένα κόμμα ό,τι κι αν κάνει, ό,τι κι αν δεν κάνει.

Από την άλλη, μην ξεχνάμε πως περάσαμε μία περίοδο που τα περισσότερα κόμματα φαίνονταν το ίδιο, γιατί φέρονταν το ίδιο. Εβγαινε το ΠΑΣΟΚ και έλεγε θα κάνουμε το «Α», έβγαινε η Ν.Δ. και έλεγε θα κάνουμε το «-Α» και τελικά κάνανε το ίδιο.

● Δηλαδή εσείς δεν έχετε κάποιον πιο συγκεκριμένο ιδεολογικό (πολιτικά) προσανατολισμό;

Η δική μου φιλοσοφία ζωής είναι συγκεκριμένη και μπορεί να πατήσει σε ένα πεδίο το οποίο μπορεί να έχει και τη Ν.Δ. μέσα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μιλάω φυσικά για συνταύτιση, αλλά για πεδία σύγκλισης.

● Δηλαδή και νεοφιλελεύθερη πολιτική και αριστερή και όλα;

Δεν θα τους βάλω ταμπέλες. Δεν με ενδιαφέρει να κάνω κάτι τέτοιο, ακριβώς γιατί η δική μου προσέγγιση είναι προσωπική και διακριτή. Δεν ανήκω σε έναν συγκεκριμένο χώρο διά βίου. Βάζω τη λογική μου μπροστά, θέτω τον άνθρωπο στο κέντρο και επιμένω με τη ζωή και τις πράξεις μου στο να βελτιωθεί η ζωή του.

● Για τον Αλέξη Τσίπρα ποια είναι η γνώμη σας;

Καταρχάς έχουμε περάσει από τους ίδιους χώρους. Εχουμε μόνο λίγους μήνες ηλικιακή διαφορά και βρεθήκαμε στο Πολυτεχνείο την ίδια εποχή. Ημουν στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών όπως και εκείνος. Ωστόσο εγώ συνέχισα αλλιώς.

Από κει και πέρα, ο ίδιος μου είναι πολύ συμπαθής και έχει έναν ωραίο κώδικα επικοινωνίας. Μιλάει σταθερά και στοχοπροσηλωμένα -δεν αερολογεί, δεν χάνεται. Τον θεωρώ ιδιαίτερα συγκροτημένο και θαυμάζω το γεγονός ότι ενώ είναι τόσο νέος πατάει στα πόδια του με σιγουριά.

● Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη;

Δεν έχουμε γνωριστεί, αλλά για να είναι πρόεδρος σίγουρα κάτι διαθέτει. Αλλά αν δεν τον ξέρεις τον άλλο από κοντά δεν μπορείς να μιλήσεις. Προσωπικά αν δεν νιώσω την ενέργεια του άλλου δεν έχω άποψη.

● Η θέση σας για την πορεία τής Ε.Ε. ποια είναι;

Είναι σαν να περνάμε μία κρίση ταυτότητας στην Ε.Ε. -ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως είναι μία ένωση που θεωρητικά πρέπει να λειτουργεί ως τέτοια. Ως ολότητα δηλαδή, ως ένα. Ωστόσο, παρατηρούμε ότι λόγω συγκεκριμένων πολιτικών, η Ε.Ε. έχει χωριστεί σε πολλά κομμάτια -αυτό φάνηκε με την κρίση των χωρών του Νότου αλλά και με το Brexit. Ταξιδεύοντας από το ένα μέρος στο άλλο διαπίστωσα πως κάθε λαός βίωνε την ίδια κρίση κι ας το εξέφραζε διαφορετικά. Αυτό που όμως ήταν κοινό ήταν η κρίση ταυτότητας.

Αυτό που ονομάζουμε «ταυτότητα» αντανακλάται και στον πολιτισμό, αν δεν καθορίζεται από αυτόν. Ολο μας το «είναι» έχει να κάνει με τον πολιτισμό. Πολιτισμός δεν είναι μόνο τι ταινία θα κάνεις, αλλά και το πώς θα συμπεριφερθείς σε ένα κύμα ανθρώπων που εξαιτίας πολεμικών συρράξεων περνάνε τα σύνορά σου ή πώς θα συμπεριφερθείς επειδή υπάρχει κρίση με γείτονα χώρα κ.λπ.

Ο πολιτισμός είναι η καρδιά μιας κοινωνίας. Σε αυτόν προσβλέπω, αυτός είναι ο δικός μου κινητήριος άξονας. Χρειάζονται άνθρωποι που να προάγουν τον πολιτισμό όπως ακριβώς χρειάζονται και άνθρωποι που να κατανοούν τα οικονομικά. Προσωπικά δεν ανήκω στη δεύτερη κατηγορία, ωστόσο έχω τις γνώσεις για το πώς να γεφυρώνεις πολιτισμούς μέσω της δουλειάς σου. Με τον ίδιο τρόπο πιστεύω πως μπορείς να γεφυρώσεις και τις κουλτούρες των λαών μεταξύ τους. Είναι καιρός ν’ αρχίσουμε να επικοινωνούμε στην Ευρώπη. Και ο πολιτισμός είναι μία εξαιρετική «γλώσσα επικοινωνίας».

● Τι απαντάτε σε όσους υποστηρίζουν πως άνθρωποι προβεβλημένοι μέσω της τηλεόρασης ή του χώρου του θεάματος χρησιμοποιούν τους κανόνες του μάρκετινγκ και της αναγνωρισιμότητας για να κερδίσουν ψήφους;

Θα μιλήσω μόνο για μένα. Οταν βγαίνω να μιλήσω δημόσια στην τηλεόραση ή αλλού το κάνω για να πω δημόσια τι πιστεύω. Δεν νομίζω ότι δημαγωγώ ούτε ότι παραπλανώ τον κόσμο. Είμαι ειλικρινής και δεν προσπαθώ να εκμεταλλευτώ ούτε καταστάσεις ούτε ψηφοφόρους.

● Μια και μιλάμε για ειλικρίνεια και καθώς στο θέατρο «Παλλάς» υποδύεστε τον «ψεύτη» στο «Ζητείται ψεύτης», που κινηματογραφικά είχε ενσαρκώσει ο Ντίνος Ηλιόπουλος… Το ίδιο βιογραφικό καταθέσατε και στον Αλ. Τσίπρα, όπως κάνει και ο ήρωας του έργου;

Καταρχάς να πούμε ότι στο έργο αυτό, ο «ψεύτης» είναι ο μοναδικός που μιλάει για την αλήθεια. Τους λέει την αλήθεια και του ζητούν το ψέμα… Πάντως, είναι πράγματι κάπως περίεργο, ίσως και σουρεαλιστικό, το να θέτω υποψηφιότητα την ίδια στιγμή που παίζω στο «Ζητείται ψεύτης»!