Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η εποχή της υποκρισίας
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η εποχή της υποκρισίας

  • A-
  • A+
Ο καμβάς του Πέτρου Μάρκαρη είναι η ελληνική κοινωνία. Ο συγγραφέας, ανατρεπτικός, πάντα καθηλώνει τον αναγνώστη με την πλοκή του. Οχι αυτήν που φαίνεται σε μια πρώτη ανάγνωση. Την άλλη… που υπάρχει κάτω από την επιφάνεια της φιλανθρωπίας, της πολιτικής, της οικονομίας και της λάμψης του πλούτου

Κρατώντας το καινούργιο βιβλίο του Πέτρου Μάρκαρη «Η εποχή της υποκρισίας» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, σκέφτομαι πως ήρθε επιτέλους η ώρα να ξαναμπώ στο σύμπαν του αστυνόμου Χαρίτου και στην ατμόσφαιρα της καθημερινότητας των άλλων ηρώων. Ηρωες γνώριμοι πια, άνθρωποι δικοί μας.

Ο αστυνόμος Κώστας Χαρίτος, η σύζυγος Αδριανή, η κόρη Κατερίνα, ο Φάνης, ο Ζήσης, η Μάνια, ο Ουίλ, ο Δερμιτζάκης, ο Λάμπρος και… ο φρεσκογεννημένος εγγονός Λάμπρος.

Η αρχή του βιβλίου είναι ειδυλλιακή, γιορτινή, στη συγκινητική ατμόσφαιρα κάθε οικογένειας που χαίρεται για τη γέννηση ενός παιδιού.

Ο Μάρκαρης είναι ίσως ένας από τους καλύτερους στην ψυχογραφία της ελληνικής οικογένειας.

Μεταφέρει μοναδικά και γλαφυρά το κλίμα. Με εξαιρετική συγγραφική μαεστρία επίσης χειρίζεται την αλλαγή του σκηνικού, όπου από το φως ενός τέτοιου χαρμόσυνου γεγονότος μεταφέρει τον ήρωά του μέσα στα σκοτάδια της ανθρώπινης ύπαρξης.

Ευρηματικός, πανέξυπνος και διαυγής, περισσότερο στοχαστικός από κάθε άλλη φορά, ο Χαρίτος καλείται να διαλευκάνει τη δολοφονία του πλούσιου επιχειρηματία Πάρη Φωκίδη που την ευθύνη της έχει αναλάβει μια τρομοκρατική οργάνωση με το όνομα «Η Στρατιά των Εθνικών Ηλίθιων».

Τούτη η δολοφονία δεν μοιάζει με καμία άλλη. Ο επιχειρηματίας, άμεμπτος φιλάνθρωπος. Τούτη η τρομοκρατική οργάνωση επίσης δεν μοιάζει με καμία άλλη, δεν έχει προηγούμενο παγκοσμίως.

Προκαλεί την Ελληνική Αστυνομία σε ένα παιχνίδι ανακάλυψης όχι μόνο των ενόχων αλλά και των περίεργων κινήτρων τους.

Το κουβάρι ξετυλίγεται δύσκολα. Κι εκεί που νομίζει ο αναγνώστης πως έχει βρει την άκρη, έρχεται ευφυώς ο Μάρκαρης για να ανατρέψει την κατάσταση. Στο βιβλίο αυτό δεν υπάρχουν άγιοι και αμαρτωλοί.

Οπως πάντα ο συγγραφέας περιγράφει τις ιδιαίτερες καταστάσεις που προκαλούν τις αδυναμίες των ανθρώπινων όντων.

Ο καμβάς του Πέτρου Μάρκαρη είναι η ελληνική κοινωνία. Η πλοκή του συγκεκριμένου βιβλίου είναι καθηλωτική.

Οχι αυτή που φαίνεται σε μια πρώτη ανάγνωση. Η άλλη… που υπάρχει κάτω από την επιφάνεια της φιλανθρωπίας, της πολιτικής, της οικονομίας και της λάμψης του πλούτου.

Αλλωστε οι φόνοι, εκτός από αυτόν του Φωκίδη, είναι συγκεκριμένων ανθρώπων-κλειδιά: ένα διευθυντικό στέλεχος της Ελληνικής Στατιστικής Εταιρείας, ένα διευθυντικό στέλεχος της Δημοσιονομικής Υπηρεσίας, ένα στέλεχος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και ένα στέλεχος του ΔΝΤ.

Το κοινό σημείο είναι η λέξη «στέλεχος», ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, με κοινή καταγωγή το προσωπικό συμφέρον.

Ισχυροί υπόγειοι δεσμοί ενός υπόκοσμου που φανταζόμαστε αλλά δεν γνωρίζουμε σε αντίστιξη με την αθωότητα ενός νεογέννητου που συμβολικά θα σημαίνει ελπίδα και αναγέννηση.

Νομίζω πως είναι ένα από τα πιο καλοδουλεμένα ελληνικά αστυνομικά μυθιστορήματα που μας έχει δώσει η συγγραφική παραγωγή τα τελευταία δέκα χρόνια.

Ο Μάρκαρης σε κάθε βιβλίο του ανταγωνίζεται τον εαυτό του και κάθε φορά βγαίνει αναβαπτισμένος.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο –και καθόλου εύκολο– το ότι είναι ένας από τους πιο γνωστούς Ελληνες συγγραφείς στην Ευρώπη.

Μεταφρασμένος όσο κανείς, με χιλιάδες προσωπικούς αναγνώστες από πολλές χώρες που τον ακολουθούν πιστά σε κάθε καινούργιο βιβλίο.

Ο Χαρίτος έχει τη δική του προσωπική θέση στην καρδιά των αναγνωστών της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Ο Πέτρος Μάρκαρης τον έφτιαξε, τον δημιούργησε με τα υλικά των λαϊκών ηρώων που έχουν ανθρωπιά και καθαρότητα. Το αναγκαίο αντιστάθμισμα στην καθημερινότητα του δύσκολου επαγγέλματος που κάνει.

Η λέξη «υποκρισία» που ο συγγραφέας επέλεξε να βάλει στον τίτλο του βιβλίου για να καθορίσει την εποχή μας δεν είναι καθόλου τυχαία. Στιγματίζει τις ανθρώπινες και κοινωνικές σχέσεις.

Αναπτύσσεται μεταξύ των ανθρώπων σαν δηλητηριώδες αναρριχώμενο αγριόχορτο που δεν βρίσκει κανείς τη δύναμη να ξεριζώσει με αποτέλεσμα να καλύψει –να μας καλύψει– κάθε εκατοστό της ανθρώπινης ύπαρξης.

Δεν θα προδώσω φυσικά εδώ ποιοι ανήκουν στην τρομοκρατική οργάνωση της «Στρατιάς των Εθνικών Ηλίθιων» που καλείται να εξαρθρώσει ο αστυνόμος Χαρίτος. Ούτε ποια είναι τα κίνητρά τους.

Θα πω μόνο πως αυτό το βιβλίο είναι μια από τις καλύτερες συγγραφικές δουλειές του Πέτρου Μάρκαρη, που με έκανε να το έχω παντού μαζί μου μέχρι να το τελειώσω.

Θα σας αφήσω όμως ένα μικρό στοιχείο, μια ένδειξη όπως θα έλεγε κι ο Χαρίτος:

«Ο Ζήσης έχει δίκιο. Οι δολοφόνοι δεν είναι τρομοκράτες, αλλά οι χαμένοι του συστήματος, που έχουν φτάσει σε απόγνωση. Εκεί πρέπει να ψάξουμε. Αυτό είναι λογικό συμπέρασμα, αλλά λέγεται και εύκολα. Γιατί πού να ψάξεις και ποιον να βρεις ανάμεσα σε τόσους χαμένους της κρίσης, που η απελπισία και η απόγνωση τους βύθισαν στα τάρταρα;».

Δύσκολες ερωτήσεις με εξίσου δύσκολες απαντήσεις, που η καλή λογοτεχνία βάζει πολλές φορές στο επίκεντρο του κοινωνικού διαλόγου.

ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο μεγάλος ίσκιος του Ζάουμε Καμπρέ
Ο Ζάουμε Καμπρέ είναι ένας από τους πιο ιδιαίτερους συγγραφείς που έχω συναντήσει ποτέ. Γράφει εκπληκτικά, περίπλοκα και εξαιρετικά μυθιστορήματα όπως το βιβλίο του «Η σκιά του ευνούχου».
Ο μεγάλος ίσκιος του Ζάουμε Καμπρέ
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο χρυσός αιώνας της ρωσικής λογοτεχνίας
Με τα διηγήματα «Η πιστολιά» και «Η χιονοθύελλα» του Πούσκιν αρχίζει τη μύηση του αναγνώστη ο Γιάννης Μότσιος στο πραγματικά εντυπωσιακό δίτομο έργο του «Ανθολογία Ρωσικού Διηγήματος» (από το 1830 έως το...
Ο χρυσός αιώνας της ρωσικής λογοτεχνίας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Γράφοντας για τη «σοφία των άλλων»
Ενα πολύτιμο βιβλίο είχα την ευκαιρία να διαβάσω –με την προσοχή που του αξίζει– τις μέρες των πασχαλινών διακοπών. Πρόκειται για το «Η σοφία των άλλων» του Θανάση Γιαλκέτση. Ο συγγραφέας...
Γράφοντας για τη «σοφία των άλλων»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η θεραπεία των αναμνήσεων
«Η θεραπεία των αναμνήσεων» είναι ένα μυθιστόρημα για την τζαζ, το χιούμορ, τη δύσκολη σχέση πατέρα-γιου, τη μετανάστευση στην Αμερική, τα γηρατειά, τη λειτουργία της μνήμης και την ελευθερία επιλογής απέναντι...
Η θεραπεία των αναμνήσεων
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Η εξουσία γεννά την ψευδαίσθηση της υπεροχής»
Το νέο μυθιστόρημα του συγγραφέα Δημήτρη Σωτάκη «Ο μεγάλος υπηρέτης» είναι ένα πρωτότυπο μυθιστόρημα για τη μάχη του ανθρώπου με τον εαυτό του και την ψευδαίσθηση της δύναμης της εξουσίας.
«Η εξουσία γεννά την ψευδαίσθηση της υπεροχής»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Οι μεγάλοι και «επικίνδυνοι»
Οι αναιδείς, αθυρόστομοι αντάρτες, ακτιβιστές αιρετικοί, ασύδοτοι πορνογράφοι, ψευτοπροφήτες, εξωμότες συγγραφείς που φώτισαν τον κόσμο έχουν συγκεντρωθεί σ' ένα τόμο- στο καινούργιο βιβλίο «Επικίνδυνοι...
Οι μεγάλοι και «επικίνδυνοι»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας