Ποιητής… εκ του προχείρου

Αλήθεια είν’ ή ψέματα; Τέλειωσ’ η αγωνία: τα τεχνικά κλιμάκια κλείσαν τη συμφωνία!

Κερδίσαμε, λες, τίποτα; Τα καταπιήκαμε όλα;

Θα ’χουμε κι αύριο φαΐ μέσα στην κατσαρόλα;

Τα μέτρα, λεν, τα πιο σκληρά θα ’ρθούνε σε δυο χρόνια που άλλοι ίσως θα κρατούν της χώρας τα τιμόνια

Καυτή πατάτα είν’ αυτά, σπρώξτε τα παρακάτω ακόμη δρόμο έχουμε ώσπου να δούμε πάτο

Και όσο για τ’ αντίμετρα, αν δώσει ο Θεός και ’ρθούνε συσσίτια της Πρόνοιας, θαρρώ, θα μας φανούνε…

Σύνταξη 400 ευρώ μ’ ελεημοσύνη μοιάζει την παίρνω και, ειλικρινά, καθόλου δεν με νοιάζει άμα και πόσες Κυριακές τα μαγαζιά θ’ ανοίγουν αφού τα 400 ευρώ πριν καν τα δω θα φύγουν…

Το έρμο το μηνιάτικο για φάρμακα δεν φτάνει: στο φαρμακείο ή αλλού, το ίδιο πια μου κάνει…

Κι ώσπου να πω το «ώς εδώ, αμάν, και μη παρέκει» εγκώμιο του πρωθυπουργού δώσ’ του ο Ιβάν να πλέκει…

Οι ολιγάρχες απ’ τη μια που αλήθεια μ’ εκνευρίζουν κι οι πρώην υπουργοί μετά που επίμονα πασχίζουν οι έρημοι απ’ τη στενή αμάν και πώς να βγούνε και χίλια δυο εμπόδια στον δρόμο τους θα βρούνε, είχαμε πάλι σίριαλ ετούτη τη βδομάδα: προτού να καταλάβω πώς, πέρασε η ρημάδα… και φτάνει πάλι η Κυριακή κι οι Γάλλοι θα επιλέξουν

Εύχομαι μόνο εν ου παικτοίς να μην τους ’ρθεί να παίξουν…