Πόσοι αλήθεια από εσάς κι εμάς δεν μεγαλώσαμε με τις ιστορίες του; Σε ηλικία 93 ετών έφυγε από τη ζωή ο Πότης Στρατίκης, ο συγγραφέας των ιστοριών στο περιοδικό «Μικρός Σερίφης» που τις υπέγραφε ως Κώστας Φωτεινός.
Ιστορίες από την Αγρια Δύση με τις οποίες μεγάλωσαν γενιές και γενιές στη χώρα μας. Ηταν εκδότης, συγγραφέας και δημοσιογράφος ο Πότης Στρατίκης, αλλά και γνωστός αντιστασιακός. Ενώ ήταν ακόμα μαθητής στο Γυμνάσιο Κυπαρισσίας, ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και αυτός εντάχθηκε κατευθείαν στην ΕΠΟΝ, παίζοντας ενεργό ρόλο στην Εθνική Αντίσταση.
Γεννήθηκε στο Κοπανάκι Μεσσηνίας το 1926. Λάτρευε από μικρό παιδί τις εκδόσεις και όταν μετά από χρόνια ανέβηκε στην Αθήνα κατάφερε να γνωριστεί με σημαντικούς ανθρώπους του Τύπου, όπως ο Στέλιος Ανεμοδουράς, ο Θέμος Ανδρεόπουλος, ο Νίκος Θεοφανίδης, ο Γιάννης Μαρής και ο Ηλίας Μπακόπουλος.

Στην αρχή έκανε μεταφράσεις για τα περιοδικά «Χτυποκάρδι» και «Τραστ του γέλιου», ενώ δούλεψε και στην παραγωγή του «Μικρού Ηρωα». Συνέχισε ως διορθωτής κειμένων στη «Μάσκα» του Απόστολου Μαγγανάρη αν και γρήγορα άρχισε να γράφει και ο ίδιος κείμενα με πρωταγωνιστές τους γνωστούς ήρωες του περιοδικού, όπως ο «Ζορό» και το «Τσακάλι».
Ηταν Τρίτη 13 Νοεμβρίου 1962 όταν βγήκε στα περίπτερα το πρώτο τεύχος του «Μικρού Σερίφη». Δική του έμπνευση και ιδέα που την πραγματοποίησε μαζί με τον φίλο του και σχεδιαστή, Θέμο Ανδρεόπουλο. Υπέγραφε ως «Κώστας Φωτεινός» όπως είπαμε κι επειδή η επιτυχία ήταν μεγάλη, γρήγορα προχώρησαν στην έκδοση κι ενός δεύτερου περιοδικού, του «Μικρού Καουμπόι». Λίγο μετά πήρε και τα δικαιώματα του «Λούκυ Λουκ» ιδρύοντας και τον Εκδοτικό Οίκο «Αδελφοί Στρατίκη», σε συνεργασία με τα αδέλφια του Πέτρο και Χρήστο.
Τον Ιούνιο του 2006 τιμήθηκε από την Ενωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου για την προσφορά του, ενώ έναν χρόνο αργότερα το Ιδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Β. Μπότση τον τίμησε για την επιτυχημένη διαδρομή του στον Περιοδικό Τύπο, αλλά και για το συγγραφικό και μεταφραστικό του έργο.
