Ενας Ταλιμπάν με στολή και εξοπλισμό που θα ζήλευε και Αμερικανός πεζοναύτης κάνει πως συντονίζει την κίνηση σε κεντρικό δρόμο της Καμπούλ. Δεν ήμουν μπροστά, όμως για κάποιον λόγο είμαι βέβαιος πως ανέλαβε όψιμα τον ρόλο αυτό επειδή είδε πως τον παίρνει η κάμερα και ήθελε να παριστάνει τον χρήσιμο. Ο μικροπωλητής πίσω του, όμως, που πουλάει μπαλόνια-καρδιές για την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, έχει δει όλο το σκηνικό και ξέρω πως σκέφτεται από μέσα του «ναι, εσένα περιμέναμε για να μάθουμε να κυκλοφορούμε στην πόλη μας…».
Κι αυτουνού, πάλι, τι να του πεις; Οτι οι ίδιοι που έφεραν στο Αφγανιστάν τον Αγιο Βαλεντίνο έφεραν και τον πόλεμο και όλα τα δεινά, συμπεριλαμβανομένων των Ταλιμπάν; Σάμπως δεν το ξέρει, θα μου πείτε; Ζήτημα επιβίωσης είναι το να πουλήσει μερικά μπαλόνια…

Λίγο παραπέρα, στο νοσοκομείο της Καμπούλ, οι άνθρωποι πεθαίνουν σαν τις μύγες από τον κορονοϊό αλλά και από κάθε άλλη πάθηση, καθώς δεν υπάρχουν ούτε γιατροί ούτε φάρμακα ούτε υγειονομικό υλικό. Οι Ταλιμπάν να ‘ναι καλά…

Πολλές περιοχές της χώρας πλήττονται από τεράστια ξηρασία, σε επίπεδα που έχουμε να δούμε πάνω από μισό αιώνα. Πέρα από το ανησυχητικό της είδησης, δείτε πώς αποκαλύφθηκε ξανά ένα μικρό μεσαιωνικό χωριό που πριν από δεκαετίες καλύφθηκε από νερό για την κατασκευή τεχνητής λίμνης και τώρα, λόγω της ξηρασίας, βλέπει και πάλι ήλιο. Δείτε τα σπιτάκια, τις αυλές, τους δρόμους, τα χωραφάκια, φανταστείτε πόσοι άνθρωποι δεν γνώρισαν άλλο κόσμο παρά αυτό το χωριουδάκι, το οποίο κατέληξε να γίνει ο πάτος μιας λίμνης…

Μια αγελάδα κάθεται και ρεμβάζει αμέριμνη σε μια απέραντη παραλία στο Κάντιθ, στη νότια Ισπανία. Από τις πατημασιές της φαίνεται με πόση ηρεμία έκοψε τη βόλτα της και διάλεξε το πιο ζεστό σημείο με την πιο ωραία θέα. Κι εγώ βλέπω τη χαρά της και αναρωτιέμαι: Δεν αξίζουν όλες οι αγελάδες να ρεμβάζουν αμέριμνες αντί να αγωνιούν μέχρι τη μαρτυρική σφαγή τους σε κάποιο εκτροφείο-φυλακή;
