Με μια δεξιά στροφή, η καγκελάριος της Γερμανίας, Ανγκελα Μέρκελ, κατάφερε να κλείσει το μέτωπο της εσωκομματικής της αμφισβήτησης για την πολιτική που ακολούθησε στην προσφυγική κρίση και να πετύχει την πανηγυρική επανεκλογή της στην ηγεσία των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) για τα επόμενα δύο χρόνια.
Το ποσοστό που πήρε, 89,5%, της δίνει πλήρη ελευθερία κινήσεων να καθορίσει την προεκλογική ατζέντα ενόψει των ομοσπονδιακών εκλογών που είναι προγραμματισμένες για το φθινόπωρο του 2017.
Η Α. Μέρκελ ξεκαθάρισε από την αρχή της ομιλίας της ότι με το προσφυγικό «δεν πρόκειται να επαναληφθεί η κατάσταση του 2015».
Η δέσμευση αυτή συνοδεύτηκε και από τη διευκρίνιση ότι «όσοι έχουν έρθει στη Γερμανία δεν μπορούν να μείνουν, κάθε περίπτωση θα εξεταστεί ξεχωριστά», με σκοπό την ικανοποίηση της πιο συντηρητικής πτέρυγας του CDU που θέλει να μειωθεί ο αριθμός των προσφύγων δραστικά.
Η καγκελάριος υπεραμύνθηκε της πολιτικής της, λέγοντας ότι ήταν μια έκτακτη κατάσταση, την οποία η Γερμανία αντιμετώπισε αποτελεσματικά. Υπερασπίστηκε και τη συμφωνία της Ε.Ε. με την Τουρκία, τονίζοντας ότι «έχει σώσει ζωές» και πως «εξακολουθεί να είναι κρίσιμη για την αντιμετώπιση του προβλήματος».
Οι δεσμεύσεις της Α. Μέρκελ για την πολιτική ασύλου που θα ακολουθήσει εφεξής χειροκροτήθηκαν θερμά από τους 1.000 συνέδρους. Θετικής υποδοχής έτυχαν και από τον παριστάμενο γενικό γραμματέα των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU) A. Σόιερ. Στο συνέδριο στην Εση δεν προσκλήθηκε ο πρόεδρος του CSU X. Ζεεχόφερ.
Σε δηλώσεις της αμέσως μετά, η καγκελάριος ευχαρίστησε τους συνέδρους για την επαναβεβαίωση της εμπιστοσύνης προς το πρόσωπό της. Το 2000 η Α. Μέρκελ είχε εκλεγεί πρόεδρος του CDU με 95,9%. Το μικρότερο ποσοστό επανεκλογής της ήταν το 2004, 88,4% και το υψηλότερο το 2012, 97,9%.
Η μεταναστευτική πολιτική είχε προκαλέσει έντονες διαμάχες στο εσωτερικό της γερμανικής κυβέρνησης, με τους Σοσιαλδημοκράτες να επικροτούν την πολιτική της Α. Μέρκελ, αλλά τους Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας να πιέζουν για την επιβολή πλαφόν.
Το 2015 η Γερμανία υποδέχθηκε 890.000 πρόσφυγες, όπως είπε η καγκελάριος, σπεύδοντας να προσθέσει ότι στο θέμα της ενσωμάτωσης οι κανόνες θα είναι αυστηροί.
Ανοιξε, μάλιστα, και θέμα δικαστικής απαγόρευσης της μπούρκας, σε δημόσιους χώρους, ικανοποιώντας πλήρως το πιο συντηρητικό μέρος του κόμματός της.
Παράλληλα, έσπευσε να επικρίνει τις δυνάμεις που αντιδρούν στην παρουσία των προσφύγων και των μεταναστών, δείχνοντας προς την πλευρά του ακροδεξιού κόμματος AfD και του ξενοφοβικού κινήματος PEGIDA, λέγοντας ότι θα ήταν χρήσιμα και σε αυτούς τα μαθήματα ενσωμάτωσης.
Το 2015 η καγκελάριος είδε τα ποσοστά της να κατρακυλούν στις δημοσκοπήσεις, λόγω της προσφυγικής κρίσης, ενώ το CDU υποχώρησε δραματικά στις τοπικές εκλογικές αναμετρήσεις.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις εμφανίζουν τους Χριστιανοδημοκράτες να ανακάμπτουν και η Ενωση με τους Χριστιανοκοινωνιστές συγκεντρώνει ποσοστό 37% (δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Emnid), ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες 22%, οι Πράσινοι 12% και η Αριστερά 10%.
Το AfD κινείται από 10% μέχρι 13%. Το CDU επιχειρεί να ανακόψει τη ροή προς το αντιευρωπαϊκό κόμμα και, όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν στις παρεμβάσεις τους οι περισσότεροι σύνεδροι, προς τα αριστερά η καγκελάριος Μέρκελ βρίσκει συμπάθεια, το πρόβλημα είναι στα δεξιά.
Υπήρξαν και ευθείες βολές, οι πιο σκληρές από δύο εκπροσώπους του κόμματος στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, Κ. Αρλτ και Ε. Αμπλερ, που απέδωσαν τη θεαματική άνοδο του AfD στην προσφυγική πολιτική της Α. Μέρκελ.
Το ερώτημα είναι αν αρκεί η αυστηρότερη πολιτική ασύλου για να αναστραφεί η τάση ενίσχυσης των ακροδεξιών και ρατσιστικών σχημάτων, το μέτωπο του λαϊκισμού, όπως τονίζει σε όλες τις δημόσιες παρεμβάσεις της η Α. Μέρκελ.
Και οι δύο κυβερνητικοί εταίροι της καγκελαρίου, το SPD και το CSU, ζητούν χαλάρωση της περιοριστικής οικονομικής πολιτικής, με αύξηση των δαπανών πρόνοιας και των συντάξεων.
Η καγκελάριος απέφυγε συγκεκριμένες δεσμεύσεις, ωστόσο, το προεκλογικό πρόγραμμα, όπως αφήνουν να εννοηθεί οι αντιπρόεδροι Α. Λάσετ και Γ. Κλέκνερ, θα περιλαμβάνει στοχευμένες παροχές.
Στην ομιλία της στο συνέδριο η καγκελάριος εξήρε τον υπουργό Οικονομικών Β. Σόιμπλε για την πολιτική των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.
