Μιας ποθητής επανεκλογής, μύριες… αλλαγές έπονται. Η σταδιακή στροφή από τη γενναιόδωρη αρχικά πολιτική της Ανγκελα Μέρκελ απέναντι στους πρόσφυγες μετεξελίσσεται πια σε πλήρη αναστροφή, μετά και την ανακοίνωση της υποψηφιότητας της καγκελαρίου για τέταρτη θητεία στο τιμόνι της Γερμανίας.
Ανάγκα, λοιπόν, κι οι Χριστιανοδημοκράτες πείθονται προκειμένου να κρατηθούν στην εξουσία και να εξευμενίσουν τους υπερσυντηρητικούς κομματικούς «αδερφούς», τους Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας (CSU), που απειλούσαν μέχρι πρότινος ακόμα και να κατεβάσουν δικό τους υποψήφιο για την καγκελαρία αν η Μέρκελ δεν άλλαζε άρδην την πολιτική της στο προσφυγικό.
Κι έτσι οσονούπω, στο συνέδριο του Χριστανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) στις αρχές Δεκεμβρίου, αναμένεται να εγκρίνουν το σχέδιο με τις κατευθυντήριες γραμμές της παράταξης για σειρά κρίσιμων θεμάτων εν όψει των ομοσπονδιακών εκλογών του 2017, το οποίο -τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη διαχείριση της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης- προσεγγίζει (αν δεν ταυτίζεται) πλέον σε πολλά σημεία τις σκληρές θέσεις του CSU.
«Προσανατολισμός σε δύσκολους καιρούς για μια πετυχημένη Γερμανία και Ευρώπη» τιτλοφορείται το σχέδιο, που υπερψηφίστηκε ομόφωνα από το προεδρείο του CDU ώστε να τεθεί στην κρίση των συνέδρων.
Μετά την περίοδο των «ανοιχτών συνόρων», αναφέρει το κείμενο, «τα περσινά γεγονότα δεν πρέπει να επαναληφθούν», ενώ το κλείσιμο του βαλκανικού διαδρόμου -που εγκλώβισε στη χώρα μας δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους και δέχτηκε την έντονη κριτική της Μέρκελ- χαρακτηρίζεται τώρα «επιτυχία».
Φαίνεται επίσης να υιοθετείται η πάγια πρόταση του CSU -που απέρριπτε κατηγορηματικά η καγκελάριος- για δημιουργία «ζωνών τράνζιτ» στα γερμανικά σύνορα, όπου θα παραμένουν οι αιτούντες άσυλο μέχρι να εξεταστούν οι υποθέσεις τους.
Σκληρή η φρασεολογία και στις αναφορές του σχεδίου των Χριστιανοδημοκρατών για την εντατικοποίηση των απελάσεων, αφού διακηρύσσουν πως «στόχος μας είναι να αποτρέψουμε τη μετανάστευση από την πίσω πόρτα, μέσω της κατάχρησης του δικαίου περί ασύλου. Οι απορριφθέντες αιτούντες άσυλο θα πρέπει να επαναπροωθούνται στις πατρίδες τους ή στις χώρες διέλευσης».
Πρωτίστως δηλαδή σε Ελλάδα, Ιταλία, άντε και Μάλτα και Ισπανία, με επιμονή στον -άδικο, παρωχημένο και υπό αναθεώρηση, κατά τη Μέρκελ και την Κομισιόν- Κανονισμό του Δουβλίνου.
Το πλέον επίμαχο σημείο του κειμένου όμως είναι αυτό που ζητά επιστροφή των παραλίγο θαλασσοπνιγμένων στη Μεσόγειο πίσω στη Βόρεια Αφρική.
«Θα πρέπει να μη μεταφέρονται πια μετά τη διάσωσή τους στην Ιταλία ώστε να ακολουθεί η προβλεπόμενη διαδικασία ασύλου», γράφει το κείμενο, προτείνοντας να δημιουργηθούν «δυνατότητες επί τόπου υποδοχής τους» με το στήσιμο ειδικών καταυλισμών σε βορειοαφρικανικά κράτη.
Οπως η Αυστραλία!
Πίσω απ’ αυτή τη διατύπωση η εφημερίδα Welt βλέπει πως το CDU κινείται πλέον προς τη λεγόμενη «λύση της Αυστραλίας», που προωθείται καιρό τώρα από τον γνωστό και μη εξαιρετέο Αυστριακό υπουργό Εξωτερικών, Σεμπάστιαν Κουρτς, και εσχάτως από το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών.
Το διαβόητο «αυστραλιανό μοντέλο» τής επ’ αόριστον εξορίας σε offshore κέντρα κράτησης προσφύγων και μεταναστών στον Ειρηνικό -ακόμα και όσων δικαιούνται άσυλο- δεν έχει επικριθεί σφοδρά μόνον από τον ΟΗΕ και πλείστες ανθρωπιστικές οργανώσεις, αλλά είχε απορριφθεί και από τη Γερμανίδα καγκελάριο, σημειώνει η Welt.
«Πόσο νερό προτίθεται να βάλει στο κρασί της η Ανγκελα Μέρκελ;», αναρωτιέται η Deutsche Welle.
Τόσο όσο ολόκληρης της Μεσογείου, θα απαντούσε κάποιος καθ’ υπερβολήν, καθώς σ’ αυτά τα νερά εξακολουθούν ακατάπαυστα να χάνονται ζωές.
Παρά τη συνολική μείωση της προσφυγικής και μεταναστευτικής ροής συγκριτικά με το μαζικό περσινό κύμα, ο μακάβριος απολογισμός νεκρών και αγνοουμένων μεγαλώνει μέρα με τη μέρα από τα καθημερινά σχεδόν ναυάγια υπερφορτωμένων πλοιαρίων.
Οι θάνατοι φέτος στη Μεσόγειο άγγιξαν ήδη τους 4.655, σχεδόν χίλιοι παραπάνω δηλαδή από ολόκληρο το 2015…
