Ποιος τολμά να την ξεγράψει;

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, μετά τις τοπικές εκλογές στην εκλογική περιφέρεια της Αν. Μέρκελ (Μεκλεμβούργο-Πομερανία) και την 3η θέση του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU), πίσω από τους Σοσιαλδημοκράτες και το ρατσιστικό AfD, ακόμα και τα συντηρητικά μέσα ενημέρωσης είχαν σπεύσει να ξεγράψουν την καγκελάριο από τις ομοσπονδιακές εκλογές, που είναι προγραμματισμένες το φθινόπωρο του 2017.

Στο παρασκήνιο είχαν αρχίσει συζητήσεις για τη διαδοχή της, εν όψει του συνεδρίου στις 7 Δεκεμβρίου και στο προσκήνιο οι δημοσκοπήσεις έφεραν μεταξύ των πιθανών διεκδικητών και τον Β. Σόιμπλε.

Η εκκρεμότητα έληξε, στο συνέδριο αναμένεται η πανηγυρική ανακήρυξη της υποψηφιότητας Μέρκελ και το ερώτημα για τις άλλες πολιτικές δυνάμεις είναι αν μπορούν να εμποδίσουν την τέταρτη κατά σειρά νίκη και εκλογή της στην καγκελαρία.

Με τη δήλωση υποψηφιότητας την περασμένη Κυριακή, η Αν. Μέρκελ έβαλε και την προεκλογική ατζέντα, παρότι μέχρι τις κάλπες μεσολαβεί σχεδόν ένας χρόνος.

Και οι πρώτες αντιδράσεις από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις έδειξαν αμηχανία αλλά και εκνευρισμό, αν και το τελευταίο διάστημα όλες οι κινήσεις της καγκελαρίου συνέτειναν στην εκ νέου υποψηφιότητά της.

Μέχρι και ο μόνιμος κυβερνητικός εταίρος της, ο πρόεδρος των Χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρίας (CSU) Χ. Ζεεχόφερ, περιορίστηκε σε μια δήλωση πολιτικής αβροφροσύνης, ότι είναι «θετικό που αποσαφηνίζονται τα πράγματα» από την καγκελάριο, ενώ ο άλλος κυβερνητικός εταίρος, ο πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών Ζ. Γκάμπριελ, δεν έκανε καμία δήλωση.

Ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας Τ. Οπερμαν ανέλαβε να μεταφέρει την «προτροπή του προέδρου στον κομματικό μηχανισμό να παραμείνει», όπως είπε, «cool».

Αν θα παραμείνει ψύχραιμος και χαλαρός ο κομματικός μηχανισμός του SPD μέχρι τον Ιανουάριο, που έχει ανακοινωθεί το συνέδριο, είναι ένα ζήτημα. Οι κινήσεις του Ζ. Γκάμπριελ μέχρι πρότινος είχαν διπλή στόχευση: από τη μία, να ανακηρυχθεί ο ίδιος πανηγυρικά στο κόμμα του υποψήφιος για την καγκελαρία και από την άλλη, περίμενε να ανοίξει διαδικασία διαδοχής στο CDU.

Πίεσε και πέτυχε να οριστεί υποψήφιος για την προεδρία της Δημοκρατίας ο Φ. Β. Σταϊνμάγερ, ο οποίος αναμένεται να εκλεγεί με την πρώτη ψηφοφορία καθώς έχει την υποστήριξη της Αν. Μέρκελ και του Χ. Ζεεχόφερ, όμως τα εσωκομματικά προβλήματα του Ζ. Γκάμπριελ είναι ανοιχτά.

Από τη μία, οι δημοσκοπήσεις τον φέρουν να έχει χάσει την εμπιστοσύνη της μισής κομματικής βάσης και από την άλλη, οι πληροφορίες θέλουν τον Μ. Σουλτς να προετοιμάζει την υποψηφιότητά του για την ηγεσία του κόμματος.

Στο προσκήνιο επανέρχεται και το σενάριο ενός άλλου κυβερνητικού συνασπισμού Σοσιαλδημοκρατών-Αριστεράς-Πράσινων, σενάριο που είχε ανοίξει από όλες τις πλευρές, μετά τις τοπικές εκλογές στο Βερολίνο και τον σχηματισμό τοπικής κυβέρνηση Σοσιαλδημοκρατών-Αριστεράς και Πράσινων.

Με τα σημερινά δημοσκοπικά ευρήματα, το σενάριο συγκεντρώνει λίγες πιθανότητες επιτυχίας, καθώς και στην περίπτωση σχηματισμού κυβερνητικής πλειοψηφίας, αυτή προβλέπεται μικρή.

Επιπλέον, στην εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας, με την υποψηφιότητα Σταϊνμάγερ έχει διαφωνήσει η Αριστερά, με πιο έντονη αντίδραση της Σ. Βάγκενκντεχτ, που απέδωσε στον πρώην πρόεδρο του SPD όλα τα δεινά της οικονομικής πολιτικής Μέρκελ, ενώ αρνητικά έχουν εκφραστεί και βουλευτές των Πράσινων.

Η μία συμπρόεδρος των Πράσινων, η Σ. Πέτερ, έχει δηλώσει πως μέχρι τις ομοσπονδιακές εκλογές το κόμμα της πρέπει να σηκώσει τους τόνους απέναντι στην πολιτική της Αν. Μέρκελ σε όλα τα μέτωπα, όμως η άλλη συμπρόεδρος Ρ. Χαρμς δεν απέκλεισε ακόμη και το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας με τους Χριστιανοδημοκράτες.

Επιθετικοί απέναντι στην ανακοίνωση της υποψηφιότητας Μέρκελ ήταν οι εκπρόσωποι του ρατσιστικού AfD, που προανήγγειλαν καμπάνια κατά «της καγκελαρίου των προσφύγων και των μεταναστών».

Η πρόεδρος Φρ. Πέτρι επικαλείται συνεχώς τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι το κόμμα της θα έχει διψήφιο ποσοστό (στις προηγούμενες δεν συγκέντρωσε το 5% για να μπει στην ομοσπονδιακή Βουλή), ενώ σπεύδει να επικροτήσει όλες τις αντιευρωπαϊκές αντίστοιχες κινήσεις αλλά και τις αλλαγές που μπορεί να φέρει η εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ για την Ε.Ε.