Ο Ταγίπ Ερντογάν σίγουρα δεν είναι φίλος της σάτιρας, ούτε της κριτικής -απ’ όπου κι αν προέρχονται. Ειδικά όμως από τους Ευρωπαίους, που τον έχουν ανάγκη πιο πολύ από ποτέ λόγω της προσφυγικής κρίσης και γι’ αυτό επιδεικνύουν τη γνωστή υποκριτική διγλωσσία: έπαινοι και στραβά μάτια στα τετ α τετ με την τουρκική ηγεσία, λεονταρισμοί και ευχολόγια εξ αποστάσεως περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας του Τύπου και του κράτους δικαίου στη γείτονα.
Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς και στη σαββατιάτικη επίσκεψη -διαφήμιση της αμφιλεγόμενης ευρωτουρκικής συμφωνίας- της Ανγκελα Μέρκελ, του Ντόναλντ Τουσκ και του Φρανς Τίμερμανς σε προσφυγικούς καταυλισμούς φτιαγμένους από ευρωπαϊκά κονδύλια στο Γκαζιαντέπ της νότιας Τουρκίας.
Ηλθον, είδον και απήλθον, άκουσαν και πάλι τον πρωθυπουργό Νταβούτογλου να τους απειλεί με ακύρωση του ντιλ αν δεν τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα για την κατάργηση της βίζας για τους Τούρκους πολίτες.
Και βέβαια κατάπιαν τη γλώσσα τους όταν εκείνος τόνισε ανερυθρίαστα μπροστά τους πως η χώρα του «σέβεται και θα συνεχίσει να σέβεται» τις αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας του Τύπου.
«Διεξάγεται ένας αγώνας μεταξύ δημοκρατίας και αυταρχισμού στην Τουρκία. Θα προσποιηθείτε ξανά πως εδώ δεν υπάρχει καταπίεση;» ρωτούσε με επιστολή του τη Γερμανίδα καγκελάριο ο Τζαν Ντουντάρ, ο υπόδικος για «κατασκοπία» (και αντιμέτωπος με ισόβια) διευθυντής σύνταξης της Cumhuriyet, ο οποίος καταδικάστηκε τη Δευτέρα σε πρόστιμο περίπου 10.500 δολαρίων για άλλη υπόθεση: την «προσβολή δημοσίων προσώπων», δηλαδή του Ερντογάν, του γιου του Μπιλάλ και αρκετών επιχειρηματιών σε σχόλιά του το 2014.
Σχεδόν 2.000 άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι με ποινικές διώξεις για «προσβολή του προέδρου» στην Τουρκία επειδή τόλμησαν να επικρίνουν τον «σουλτάνο».
Τουλάχιστον 30 δημοσιογράφοι βρίσκονται στις τουρκικές φυλακές. Τους τελευταίους μήνες όμως η Αγκυρα δείχνει να στρέφει τα πυρά της και σε «ενοχλητικούς» ξένους ανταποκριτές, ιδιαίτερα όσους θέλουν να καλύψουν τις πολύνεκρες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των Κούρδων και του PKK στη νοτιοανατολική Τουρκία ή τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης της συντριπτικής πλειονότητας των 2,7 εκατομμυρίων Σύρων προσφύγων, που ζουν εκτός καταυλισμών.
Γεγονότα που θρυμματίζουν την εξιδανικευμένη εικόνα που η τουρκική ηγεσία πασχίζει να «πουλήσει» προς τα έξω.
Ωστόσο είναι σαφές πως όσο οι Ευρωπαίοι δίνουν… σκοινί στον Ερντογάν, εκείνος θα το τραβάει στα άκρα.
Μετά τη διπλωματική κόντρα με τη γερμανική κυβέρνηση και την υπαναχώρηση του Βερολίνου στις πιέσεις της Αγκυρας να ασκηθεί δίωξη στον κωμικό Γιαν Μπέμπερμαν για «προσβολή» του Ερντογάν, την -όλο και συχνότερη τελευταία- απαγόρευση εισόδου στην Τουρκία ξένων ανταποκριτών και απεσταλμένων από γερμανικά, ρωσικά, αραβικά ή και αμερικανικά ΜΜΕ, σειρά είχε η κατακραυγή για την προσωρινή κράτηση της Ολλανδέζας δημοσιογράφου τουρκικής καταγωγής, Εμπρού Ουμάρ.
Συνελήφθη αιφνιδίως ενόσω έκανε διακοπές στην Τουρκία, λίγες μέρες αφότου είχε δημοσιεύσει άρθρο στην εφημερίδα Metro χαρακτηρίζοντας τον Ερντογάν «μεγαλομανή δικτάτορα» και τις κυβερνητικές απόπειρες φίμωσης του Τύπου «πρακτικές του NSB», του ολλανδικού ναζιστικού κόμματος στον Β’ Παγκόσμιο.
Αφορμή οι «παραινέσεις» του προξενείου της Τουρκίας στο Ρότερνταμ προς τις τουρκικές οργανώσεις στην Ολλανδία να «αναφέρουν» τυχόν «προσβολές» κατά του Ερντογάν που πέφτουν στην αντίληψή τους!
Χρειάστηκε η προσωπική παρέμβαση του Ολλανδού πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε (και προεδρεύοντος στην Ε.Ε. το τρέχον εξάμηνο), προκειμένου η 45χρονη να αφεθεί ελεύθερη με περιοριστικούς όρους.
Λάδι στη φωτιά έριξε η γελοιογραφία–απάντηση στο δευτεριάτικο πρωτοσέλιδο της ολλανδικής De Telegraaf, η οποία εμφανίζει τον Τούρκο πρόεδρο σαν πίθηκο που συντρίβει μια γυναίκα, την πένα και το μελάνι της κάτω από τον τίτλο «Το μακρύ χέρι του Ερντογάν».
Με δεδομένο πως και στην Ολλανδία, όπως και στη Γερμανία, ισχύει ο απαρχαιωμένος νόμος περί προσβολής ηγέτη ξένου κράτους, δεν αποκλείεται να ξεκινήσει νέα νομική (αλλά πρωτίστως πολιτική) διελκυστίνδα μεταξύ Αγκυρας και Χάγης.
Ενδεικτικό της εντεινόμενης προκλητικότητας του Ερντογάν είναι το αίτημα των τουρκικών αρχών να αποσυρθεί από έκθεση στη Γενεύη φωτογραφία Τούρκων διαδηλωτών, οι οποίοι κατηγορούν τον Τούρκο πρόεδρο πως ευθύνεται για τη δολοφονία του εφήβου Μπερκίν Ελβάν, στις αστυνομικές επιχειρήσεις καταστολής των συλλαλητηρίων για το πάρκο Γκεζί το 2013.
Οι ελβετικές αρχές αρνήθηκαν κατηγορηματικά. Κι ενώ διεθνείς δημοσιογραφικές οργανώσεις μιλούν για την κατάρτιση «μαύρης λίστας» ξένων δημοσιογράφων από τις τουρκικές αρχές, καταγγέλλοντας ασφυκτικούς περιορισμούς στην εργασία τους εντός Τουρκίας, το βρετανικό περιοδικό Spectator αποφάσισε να αντιμετωπίσει το όλο θέμα με χιούμορ, προκηρύσσοντας διαγωνισμό «προσβολής του Ερντογάν»…
