Την ώρα που ολόκληρος ο ρωσόφωνος κόσμος και τα απανταχού «Αθάνατα Συντάγματα» των βετεράνων του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου γιορτάζουν την 77η επέτειο της αντιναζιστικής νίκης, οι ΗΠΑ και οι… απρόθυμοι, στην πλειονότητά τους, σύμμαχοί τους στην Ευρώπη έχουν ξεχάσει ακόμη και τη λέξη «διαπραγμάτευση» και παίζουν τα ρέστα τους, επιβάλλοντας συνεχώς νέες κυρώσεις και στέλνοντας όπλα αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων με σκοπό τη διάσωση της ουκρανικής ηγεσίας από την κλιμακούμενη στρατιωτική κατάρρευση στο Ντονμπάς. Που μοιάζει ακόμη πιο αναπόδραστη μετά τη χθεσινή αποχώρηση των Ουκρανών από την Ποπασνάγια μετά έναν μήνα άγριων οδομαχιών.
Κανείς φυσικά δεν ξέρει τι θα πει σήμερα ο Πούτιν στη Μόσχα και αν η ομιλία του θα είναι όντως βαρυσήμαντη και επιθετική -όπως π.χ. αν όντως κηρύξει επίσημα τον πόλεμο και διατάξει γενική επιστράτευση κόντρα στις διαδοχικές διαψεύσεις- ή απλώς εθιμοτυπική και πολιτικά καθησυχαστική.
Το σίγουρο είναι πως θα παρελάσουν όλα τα υπερσύγχρονα όπλα του Κρεμλίνου και ιδίως οι νέοι τύποι βαλλιστικών (Sarmat) και κυρίως υπερ-υπερηχητικών πυραύλων (Kinzhal κ.ά.), ενώ οι ειδικοί δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη φημολογούμενη υπερπτήση του λεγόμενου «αεροπλάνου της Συντέλειας», ενός ειδικά διαμορφωμένου Τουπόλεφ Tu-80 από το οποίο υποτίθεται πως, ο μη γένοιτο, θα διεξάγει ο Πούτιν τον πυρηνικό πόλεμο κατά της Δύσης…
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Το Σαββατόβραδο τα τελευταία επίλεκτα ουκρανικά στρατεύματα -ανάμεσά τους και μονάδες των φασιστικών ταγμάτων «Αϊντάρ» και «Δεξιός Τομέας»- εγκατέλειψαν τις θέσεις τους στην Ποπασνάγια, το «Στάλινγκραντ του Ντονμπάς». Η κατάκτηση της Ποπασνάγια, την οποία παραδέχτηκαν και οι Ουκρανοί, είναι επιχειρησιακά ανεκτίμητη, καθώς η πόλη είναι χτισμένη σε στρατηγικό ύψωμα που ελέγχει ολόκληρη την περιοχή σε ακτίνα δεκάδων χιλιομέτρων.
Αυτός ήταν και ο λόγος που έγινε τόσο άγρια μάχη με βαριές απώλειες εκατέρωθεν: μια μάχη το διάγραμμα της οποίας θυμίζει αρκετά, χωρίς καμμιά διάθεση ειρωνείας, τη μεγάλη σύγκρουση που δόθηκε στα ίδια σημεία τον Ιούλιο του 1943, αμέσως μετά τη γιγαντιαία αρματομαχία του Κουρσκ, και οδήγησε στην οριστική απελευθέρωση του Ντονμπάς από τους χιτλερικούς…
«Kαζάνι μέσα στο καζάνι»
Πόσο μάλλον που οι Ρώσοι πιέζουν ήδη προς τον Βορρά, στη Σερέντνιε Νίζνιε και την Μπιλοχορίβκα, αλλά και βορειότερα στο Ρουμπιζνόι, από τη βιομηχανική ζώνη του οποίου εκδιώκονται οι τελευταίες ουκρανικές μονάδες μετατρέποντας σε «καζάνι μέσα στο καζάνι» τον θύλακα του Σεβεροντονέτσκ, όπου ώς και 4.000 Ουκρανοί μαχητές κινδυνεύουν με άμεση περικύκλωση, ενώ απειλείται και το Λισιτσάνσκ.
Υπάρχουν συγκεχυμένες πληροφορίες ότι σημειώνονται ήδη μάχες κοντά στο σχολείο νο12, που σύμφωνα με τους Ρώσους χρησιμοποιείται ως βάση των Ουκρανών, στο κέντρο του Σεβεροντονέτσκ, ενώ δεν έχει ξεκαθαριστεί τι συνέβη σε άλλο σχολικό κτίριο που φέρεται να χτυπήθηκε από ρωσική βόμβα στην Μπιλοχορίφκα και όπου η ουκρανική πλευρά υποστηρίζει ότι «ίσως έχουν σκοτωθεί ώς και εξήντα» άμαχοι πολίτες.
Εξίσου απελπιστική είναι η κατάσταση στο βόρειο τμήμα του «καζανιού», μεταξύ Λιμάν και του φράγματος στο Οσκίλ, όπου έχουν οριστικά αποκοπεί -εν μέρει και λόγω της πρόωρης ανατίναξης μιας γέφυρας από τους διοικητές τους στη Σλαβιάνσκ- περίπου χίλιοι Ουκρανοί μαχητές. Αγριότατοι βομβαρδισμοί συνεχίζονται στη βαριά οχυρωμένη Αβντίιβκα, στο νότιο τμήμα του καζανιού, όπου -όπως και στην Ποπασνάγια- έχουν αναπτυχθεί τις τελευταίες εβδομάδες σημαντικές δυνάμεις που «απελευθερώθηκαν» από τη μάχη της Μαριούπολης.
Οι Ουκρανοί επιτελείς από τη μεριά τους επικεντρώνουν την προσπάθειά τους για να ανατρέψουν τη ζοφερή κατάσταση σε μια τοπική αντεπίθεση βορειοδυτικά του Χάρκοβο, που έχει σκοπό να κόψει τις γραμμές ανεφοδιασμού και να κυκλώσει τη μεγάλη ρωσική «λαβίδα» που επιχειρεί νοτίως του Ιζιούμ. Προσπάθησαν μάλιστα επανειλημμένα να διασχίσουν με τεθωρακισμένα τον ποταμό Σεβέρσκι Ντονέτσκ, αλλά έπεσαν σε παγίδα του ρωσικού πυροβολικού, ενώ καταρρίφθηκε από τους Ρώσους και ένα από τα τελευταία πολύτιμα μαχητικά Su-27. Γενικώς η πρώτη εικόνα είναι ότι η ουκρανική αντεπίθεση ήταν βεβιασμένη και απέτυχε παταγωδώς, περιορίζοντας τις δυνάμεις που θα κληθούν να υπερασπιστούν το Χάρκοβο.
Μικρότερης κλίμακας αλλά εξίσου σημαντική είναι η χθεσινή αποτυχημένη αεροναυτική επιχείρηση των Ουκρανών να ανακαταλάβουν το περίφημο Φιδονήσι, στα ανοιχτά της Οδησσού. Οι Ουκρανοί είχαν μεγάλη πολιτική ανάγκη για μια σημαντική στρατιωτική και κυρίως επικοινωνιακή επιτυχία πριν από τη ρωσική φιέστα της 9ης Μαΐου και πόνταραν τα πάντα στη δορυφορική και άλλη πληροφόρηση και τον νέο οπλισμό που λαμβάνουν από το ΝΑΤΟ, περιλαμβανομένων όπως φαίνεται και αρκετών τουρκικής κατασκευής drones «Μπαϊρακτάρ».
Κατέκριναν τον Ζελένσκι
Ομως όπως φαίνεται οι Ρώσοι είχαν αντιληφθεί τις κινήσεις τους και η επιχείρηση εξελίχθηκε σε μακελειό, αφού καταρρίφθηκαν δύο ουκρανικά αεροσκάφη (ένα βομβαρδιστικό Su-24 και ένα Su-27), τρία ελικόπτερα Mi-8 γεμάτα πεζοναύτες και δύο «Μπαϊρακτάρ», ενώ σύμφωνα με τους Ρώσους βυθίστηκε μια ουκρανική κορβέτα τύπου B-50 και το αποβατικό «Stanislav». Οι Ρώσοι φέρονται να έχασαν και αυτοί ένα μεταγωγικό και ίσως μια πυραυλάκατο. Λίγο αργότερα πάντως χτυπήθηκαν με πυραύλους τα δύο αεροδρόμια της Οδησσού, όπου είχαν μόλις επιστρέψει όσοι επέζησαν από την αρχική επιχείρηση…
Πάμε όμως στη Μαριούπολη, όπου έχουν ταμπουρωθεί οι γνησιότεροι ίσως σημερινοί απόγονοι του Χίτλερ – τα υπολείμματα του συντάγματος Αζόφ. Μετά λοιπόν την απρόσμενη σαββατιάτικη αποχώρηση των τελευταίων περίπου 50 αμάχων από τη χαλυβουργία «Αζοφστάλ», οι επικεφαλής του συντάγματος Αζόφ, Ντένις Προκοπένκο, «Καλίνα» και Ιλία Σαμοϊλένκο, έδωσαν συνέντευξη στην οποία κατέκριναν δημόσια την ουκρανική ηγεσία για την παγίδευσή τους.
Ο Σαμοϊλένκο είπε συγκεκριμένα ότι η κυβέρνηση Ζελένσκι απέτυχε να προστατεύσει τους υπερασπιστές της Μαριούπολης και ότι συνολικά οι κυβερνήσεις της Ουκρανίας υπονόμευσαν την άμυνα της χώρας την τελευταία οκταετία, ενώ ο Προκοπένκο μετά από μια σειρά κορόνες του τύπου «η συνθηκολόγηση δεν είναι επιλογή» και «θα πολεμήσουμε μέχρι την τελευταία σφαίρα» παραδέχτηκε πως τα αποθέματα νερού και τροφίμων τελειώνουν και οι κοντινότερες ουκρανικές θέσεις είναι εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά…
Ολοι φυσικά αρνήθηκαν κατηγορηματικά πως είναι ναζιστές και πως συνειδητά μετέτρεψαν τη Μαριούπολη πρώτα σε ζώνη κατοχής και στη συνέχεια σε πεδίο μάχης και ερειπίων, παρά τα αμέτρητα περί του αντιθέτου βίντεο και φωτογραφίες που οι ίδιοι ανοήτως ανέβαζαν όχι μόνο το τελευταίο δίμηνο, αλλά ολόκληρη την τελευταία οκταετία.
