Το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι το Βερολίνο θα φιλοξενήσει στις 23 Ιουνίου τη δεύτερη διάσκεψη για τη Λιβύη, με στόχο να εξεταστεί η κατάσταση στην αφρικανική χώρα και να μελετηθούν τα επόμενα βήματα για τη σταθεροποίησή της. Στη σύνοδο, που πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, θα συμμετάσχει για πρώτη φορά η προσωρινή κυβέρνηση της Λιβύης.
Η πρώτη σύνοδος για τη Λιβύη πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 2020, όπου οι συμμετέχοντες είχαν καταλήξει σε μια συμφωνία με πρόνοιες για την πολιτική μετάβαση της χώρας, τον σεβασμό του εμπάργκο όπλων, τη διατήρηση της εκεχειρίας -η οποία πριν συγκροτηθεί η προσωρινή κυβέρνηση κατέρρευσε και χρειάστηκαν νέες διεθνείς πιέσεις για τη συγκρότηση κυβέρνησης- και η συνέχιση του διαλόγου τότε, σε σύνοδο στη Γενεύη μεταξύ εκπροσώπων των Σαράτζ και Χάφταρ, ηγετών των αντιμαχόμενων πλευρών.
Όπως ανακοινώθηκε από το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών, στη διάσκεψη της 23ης Ιουνίου, «η έμφαση θα είναι στις ετοιμασίες εν όψει των εκλογών που προβλέπονται στις 24 Δεκεμβρίου στη Λιβύη και στην προβλεπόμενη αποχώρηση, βάσει των όρων της κατάπαυσης του πυρός, των ξένων στρατευμάτων και των μισθοφόρων από τη χώρα».
«Τα μέτρα που αποσκοπούν να ενοποιήσουν τις λιβυκές δυνάμεις ασφαλείας θα συζητηθούν επίσης», αναφέρεται στην ανακοίνωση, η οποία διευκρινίζει ότι η διάσκεψη αυτή θα είναι «η έκφραση της σταθερής διεθνούς υποστήριξης στη σταθεροποίηση της Λιβύης» που βυθίστηκε στο χάος μετά την πτώση το 2011 του καθεστώτος Καντάφι.
Η προσωρινή κυβέρνηση ενότητας, που σχηματίστηκε στις αρχές του έτους υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, αναμένεται να συνεχίσει τις προσπάθειες εξόδου από την κρίση διασφαλίζοντας τη μετάβαση μέχρι τις εκλογές. Κεντρικό ζήτημα, το οποίο μπορεί να καθορίσει και τις εξελίξεις στη χώρα είναι αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων και μισθοφόρων -πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων η Ρωσία και η Τουρκία, είτε το κάνουν φανερά είτε όχι, έχουν στείλει στρατεύματα που πολεμούσαν στο πλευρό της μιας ή της άλλης πλευράς- καθώς η λιβυκή σύγκρουση έχει εν πολλοίς τροφοδοτηθεί από εξωτερικές δυνάμεις.
Επίσης, σημαντικό ζήτημα είναι ο σεβασμός του εμπάργκο όπλων, το οποίο παραβιάζεται συνεχώς, φέρνοντας σε σύγκρουση την Ε.Ε., που έχει θέσει σε εφαρμογή την «Επιχείρηση Ειρήνη», και την Τουρκία.
Σύμφωνα με τον απεσταλμένο του ΟΗΕ για τη Λιβύη, Γιαν Κούμπις, ακόμη υπάρχει «στασιμότητα» σε ό,τι αφορά το άνοιγμα της παραλιακής διαδρομής ανάμεσα στη Σύρτη και τη Μισράτα και την αποχώρηση των ξένων δυνάμεων.
Τον Δεκέμβριο, ο ΟΗΕ υπολόγιζε σε περίπου 20.000 τον αριθμό των μισθοφόρων και των ξένων μαχητών στη Λιβύη: Ρώσοι του ιδιωτικού ομίλου Wagner, από το Τσαντ, το Σουδάν, τη Συρία… Αλλά και εκατοντάδες Τούρκοι στρατιωτικοί που έχουν παρουσία στη χώρα χάρη στη διμερή συμφωνία με την προηγούμενη κυβέρνηση της Τρίπολης υπό τον Σάρατζ.
Η συμφωνία αυτή προέβλεπε ότι η Άγκυρα θα παρέσχε στρατιωτική βοήθεια στην κυβέρνηση της Τρίπολης, ώστε να απωθήσει την επίθεση εναντίον της πρωτεύουσας που είχε εξαπολύσει ο στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ. Ο Χάφταρ, που στο παρελθόν είχε την υποστήριξη της Ρωσίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, αλλά και της Γαλλίας, στήριζε το κοινοβούλιο της χώρας, που συγκρουόταν με την κυβέρνηση της Τρίπολης.
