Μεταναστευτική πολιτική στα μέτρα της Λέγκας

Η ιταλική κυβέρνηση δεν υιοθέτησε μια ξεκάθαρη στρατηγική για το μεταναστευτικό και οι συνέπειες δεν άργησαν να φανούν. Από τη μία, η υπουργός Εσωτερικών Λουτσιάνα Λαμορτζέζε αποφάσισε να στείλει άνδρες και γυναίκες του στρατού για να συμβάλουν στη φύλαξη των δομών παραμονής των μεταναστών. Αιτία το ότι προχθές από την Καλτανισέτα και το Πόρτο Εμπέντοκλε της Σικελίας απομακρύνθηκαν περίπου 270 μετανάστες, οι οποίοι είχαν μεταφερθεί ή έπρεπε να μεταφερθούν άμεσα σε κέντρα παραμονής για την υποχρεωτική καραντίνα.

Από την άλλη, ο γραμματέας των «Δημοκρατικών» Νικόλα Τζινγκαρέτι σε ανακοινωθέν του θέλησε να τονίσει ότι «ασφάλεια και αλληλεγγύη πρέπει και μπορεί να συνυπάρξουν», συμπληρώνοντας ότι η αύξηση των μεταναστευτικών ρευμάτων ήταν προβλέψιμη και είναι σαφές ότι συνδέεται με τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της πανδημίας του κορονοϊού.

H Κεντροαριστερά (η οποία μαζί με τους Πεντάστερους και το μικρό κόμμα «Ζωντανή Ιταλία» του Ματέο Ρέντσι συνθέτει την κυβέρνηση Κόντε) ζητά από τον Ιταλό πρωθυπουργό και καθηγητή Νομικής «να διαχειριστεί με τον καταλληλότερο τρόπο το όλο θέμα του μεταναστευτικού».

Ολοι γνωρίζουν όμως ότι υπάρχει μια σειρά αντιφάσεων και νέων προβλημάτων. Πρώτα από όλα, παρά το ότι η νέα αυτή κυβερνητική συμμαχία κοντεύει να σβήσει το ένα κεράκι διακυβέρνησης, ακόμη δεν κατάφερε να αλλάξει τον νόμο περί μετανάστευσης που είχε επιβάλει η Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι. Πάμε από αναβολή σε αναβολή και τώρα οι ιθύνοντες του υπουργείου Εσωτερικών της Ρώμης δίνουν τη διαβεβαίωση ότι μέχρι το τέλος της εβδομάδας θα γίνουν τα αναγκαία, καθοριστικά βήματα.

Εκτός αυτού, αλλάζουν και τα χαρακτηριστικά των μεταναστευτικών ρευμάτων. Η Λέγκα και οι λοιπές ξενοφοβικές δυνάμεις διάλεξαν μια φωτογραφία για να δείξουν ότι «οι άρτι αφιχθέντες στην Κάτω Ιταλία κάθε άλλο παρά πρόσφυγες και άτομα που χρήζουν ανθρωπιστικής προστασίας μπορούν να χαρακτηριστούν». Στη συγκεκριμένη φωτογραφία βλέπουμε μια γυναίκα με γυαλιά ηλίου, καπέλο και ένα κανίς στο χέρι, η οποία έχει μόλις φτάσει με άλλα έντεκα άτομα και αρκετές αποσκευές στη Λαμπεντούζα.

Πίσω από την περίεργη και ασυνήθιστη, όντως, αυτή εικόνα υπάρχει φυσικά μια λογική εξήγηση: τις τελευταίες ημέρες οι περισσότεροι αφιχθέντες στα ιταλικά παράλια δεν προέρχονται από τη Λιβύη ή την ανατολική Μεσόγειο και την Ασία. Φτάνουν από την Τυνησία, όπου εξαιτίας της κρίσης του κορονοϊού κατέρρευσε η τουριστική βιομηχανία και μεγάλο μέρος της πρώην μεσαίας τάξης ψάχνει μια κάποια διέξοδο και εναλλακτική.

Η υπουργός Εσωτερικών Λουτσιάνα Λαμορτζέζε μετέβη εσπευσμένα στην Τύνιδα και ζήτησε από την κυβέρνηση Σαϊέντ να αυξήσει τη φύλαξη των ακτών της χώρας της. Την ίδια ώρα, η Ιταλία δηλώνει ότι θα εκμεταλλευθεί στο έπακρον τη συμφωνία επαναπροώθησης μεταναστών που έχει υπογράψει με τη βορειοαφρικανική αυτή χώρα.

Είναι σαφές όμως ότι πρόκειται για εξελίξεις που δύσκολα μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνον με μέτρα αστυνόμευσης και δημόσιας τάξης. Και στην περίπτωση αυτή, χρειάζεται μια συλλογική στρατηγική και ουσιαστική παρέμβαση της Ευρώπης, αν δεν θέλει να συνεχίσει να εκπλήσσεται, δήθεν, για τα όσα συμβαίνουν έξω από την πόρτα της.