«Μια μητέρα περίμενε τέσσερις μήνες για να ξανακλείσει στην αγκαλιά της το αγοράκι της. Μια άλλη περίμενε τρεις μήνες για να ξαναδεί την κορούλα της. Οταν οι επανενώσεις των οικογενειών ξεκίνησαν επιτέλους στο Φίνιξ, οι μητέρες ήρθαν αντιμέτωπες με κλάματα και απόρριψη από τα παιδιά τους.
»‘‘Δεν με αναγνώριζε’’, είπε με βουρκωμένα μάτια η Μίρσε Αλμπα Λόπες, 31 ετών, για τον τρίχρονο γιο της, τον Εντερσον. ‘‘Η χαρά μου έγινε για λίγο πίκρα’’. Τα πράγματα δεν ήταν διαφορετικά για την 35χρονη Μίλκα Πάμπλο. Η τρίχρονη κόρη της, η Ντάρλι, φώναζε και προσπαθούσε να απελευθερωθεί από την αγκαλιά της μητέρας της».
Το πρόσφατο ρεπορτάζ των New York Times για τις πρώτες επανενώσεις εστιάζει στο τραύμα που έχουν υποστεί τα μικρά παιδιά που χωρίστηκαν από τους γονείς για εβδομάδες ή μήνες εξαιτίας της πολιτικής «μηδενικής ανοχής» του Ντόναλντ Τραμπ.
Μετά το διάταγμα της 20ής Ιουνίου για τερματισμό της πολιτικής διαχωρισμού των οικογενειών, που αναγκάστηκε να υπογράψει ο πρόεδρος των ΗΠΑ υπό την πίεση της γενικευμένης κατακραυγής, τα περισσότερα από τα παιδιά που χωρίστηκαν στα σύνορα από τους γονείς τους παραμένουν μακριά τους.
Στις αρχές του μήνα, ο δικαστής της Καλιφόρνιας Ντέινα Σάμπροου έδωσε διορία στην αμερικανική κυβέρνηση έως τις 26 Ιουλίου προκειμένου να επανενώσει όλα τα παιδιά με τις οικογένειές τους.
Ειδικά για τα παιδιά κάτω των 5 ετών (λίγα παραπάνω από 100 συνολικά), έδινε διορία ώς τις 10 Ιουλίου. Αντί γι’ αυτό, η 10η Ιουλίου έγινε τελικά ημερομηνία έναρξης των οικογενειακών επανενώσεων.
Ως τα μέσα της περασμένης εβδομάδας, όταν ο Τραμπ προσγειωνόταν στο Λονδίνο εν μέσω διαδηλώσεων και με συνθήματα και χάπενινγκ που τον έστηναν στον τοίχο και για την απάνθρωπη πολιτική του απέναντι στα μεταναστόπουλα, 57 παιδιά κάτω των 5 ετών είχαν βρεθεί και πάλι με τους γονείς τους.
Αλλά, αυτά τα παιδιά είναι περίπου τα μισά από όσα υπολογίζουν ότι έχουν στα χέρια τους οι αρχές. Τα υπόλοιπα καθυστερούν για διάφορους νομικούς λόγους.
Κάποιων οι γονείς έχουν ήδη απελαθεί. Κάποιοι άλλοι γονείς βρίσκονται ακόμα υπό κράτηση και δεν έχει ολοκληρωθεί η διασταύρωση στοιχείων.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γονείς έχουν βεβαρημένο ποινικό μητρώο (ναρκωτικά, διακίνηση ανθρώπων, δολοφονίες, ληστείες). Σε κάποιες λίγες υπήρχαν φόβοι για κακοποίηση. Πέντε παιδιά είχαν χωριστεί από ενήλικες συνοδούς που δεν ήταν οι γονείς τους.
Η διαδικασία της επανένωσης όλων των παιδιών δεν αποκλείεται να διαρκέσει έως και δύο μήνες προκειμένου να γίνει η διασταύρωση στοιχείων με δημόσια έγγραφα, έλεγχο δακτυλικών αποτυπωμάτων και DNA.
Σύμφωνα με τους New York Times, ο αριθμός των παιδιών που παραμένουν στα κέντρα κράτησης ανέρχεται περίπου στα 2.800. Τα περισσότερα από αυτά έπεσαν θύματα της πολιτικής «μηδενικής ανοχής», ενώ κάποια άλλα έχουν χαρακτηριστεί «ασυνόδευτοι ανήλικοι».
Με μια νέα εντολή πριν από λίγες μέρες, ο δικαστής Σάμπροου ζήτησε την επίσπευση των διαδικασιών επανένωσης.
Απαντώντας μάλιστα στους ισχυρισμούς των αρχών ότι η βιασύνη ενδέχεται να στείλει ορισμένα παιδιά σε «επικίνδυνο οικογενειακό περιβάλλον», ο δικαστής κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «προσπαθεί να καλύψει τη δική της στάση στο ζήτημα των χωρισμών των οικογενειών, καθώς και την απουσία πρόβλεψης και της αναγκαίας υποδομής προκειμένου να επιλυθούν οι βλάβες που έχει προκαλέσει η συγκεκριμένη πολιτική».
Ακριβώς η απουσία σχεδιασμού και υποδομών δημιουργεί ένα επιπλέον πρόβλημα: η κυβέρνηση θέλει να κρατήσει επ’ αόριστο σε ειδικά κέντρα τις οικογένειες που επανενώνονται. Ομως, οι χώροι δεν επαρκούν. Επιπλέον, ο νόμος ορίζει ότι οι οικογένειες δεν μπορούν να παραμένουν υπό κράτηση πέραν των 20 ημερών.
Οπότε, αρκετοί παράτυποι μετανάστες αφήνονται ελεύθεροι με «βραχιολάκι» παρακολούθησης έως ότου εκδικαστούν οι υποθέσεις τους. Μια πρακτική για την οποία ο Τραμπ κατηγορούσε τον προκάτοχό του, Μπαράκ Ομπάμα, και τώρα υποχρεώνεται σιγά σιγά να εφαρμόσει και ο ίδιος…
Πάντως, η μεγάλη πλειοψηφία των Αμερικανών φαίνεται αντίθετη με την πολιτική διαχωρισμού των οικογενειών. Σύμφωνα με γκάλοπ που δημοσίευσε η Washington Post, το 59% των ερωτηθέντων διαφωνεί με τους χειρισμούς του προέδρου στο μεταναστευτικό, ποσοστό που ανεβαίνει στο 69% ειδικά σε ό,τι αφορά την πολιτική χωρισμού παιδιών από γονείς.
Το σκηνικό αλλάζει σε ό,τι αφορά τους ψηφοφόρους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, οι οποίοι επικροτούν την εν λόγω πολιτική σε αναλογία 6 προς 10.
Αυτή ακριβώς η τελευταία αριθμητική αναλογία είναι που κάνει τους αναλυτές να πιστεύουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν σκοπεύει να χαλαρώσει στο ελάχιστο τη σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική του προκειμένου να ικανοποιήσει τη δεξαμενή των ψηφοφόρων του.
«Πολλές από τις πρωτοβουλίες του για αυστηροποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής δεν έτυχαν ιδιαίτερης προσοχής μέσα στο χάος του χωρισμού των οικογενειών», ωστόσο, σχολίαζε το Associated Press, «δείχνουν πόσο αποφασισμένος είναι ο Ντόναλντ Τραμπ να εμποδίσει τους μετανάστες να μπαίνουν στη χώρα -νόμιμα και παράνομα- ακόμα και σε περιπτώσεις όπου η δράση της κυβέρνησης παρακωλύεται από δικαστικές αποφάσεις».
