Αν το αμερικανικό κράτος, πριν από έναν αιώνα, είχε συλλάβει τον Φρίντριχ Τρουμπ…

Μια εναλλακτική εκδοχή του παρελθόντος έδωσε τις προάλλες στην ιστοσελίδα του το περιοδικό Newsweek. Και μια εικόνα του ζοφερού παρόντος για χιλιάδες παράτυπους μετανάστες στις ΗΠΑ.

«Ο Φρίντριχ Τρουμπ μετανάστευσε στις ΗΠΑ ως ασυνόδευτος ανήλικος πριν από έναν αιώνα, αλλά η σημερινή μεταναστευτική πολιτική “μηδενικής ανοχής” του εγγονού του θα είχε απαγορεύσει την είσοδο στον πατριάρχη της οικογένειας.

»Βάσει αυτής, ο Φρίντριχ Τρουμπ θα είχε κατηγοριοποιηθεί ως “ασυνόδευτο αλλοδαπό παιδί” και θα είχε τεθεί υπό την κηδεμονία του αμερικανικού κράτους αν δεν υπήρχε ήδη στη χώρα κάποιος συγγενής του.

Καθώς θα περίμενε τη μοίρα του, ο Φρίντριχ Τρουμπ θα είχε επίσης κατά πάσα πιθανότητα τοποθετηθεί σε ένα από τα πολλά κέντρα κράτησης ανά την επικράτεια».

Ναι, το πιθανότερο είναι ότι ο Ντόναλντ Τραμπ (το γερμανικό επίθετο με την πάροδο του χρόνου αμερικανοποιήθηκε) θα είχε συλλάβει τον Φρίντριχ Τρουμπ και χωρίς δεύτερη σκέψη θα τον είχε στείλει σε μια πρόχειρη φυλακή, θα τον είχε παγιδεύσει με πολλά άλλα παιδιά κι εφήβους μέσα σε ένα συρμάτινο κλουβί ή αν ήταν πιο τυχερός, σε σκηνή, και με συνοπτικές διαδικασίες θα τον είχε στείλει από κει που ήρθε. Εν προκειμένω, στη Βαυαρία.

Η Αμερική στους δρόμους

Σήμερα Σάββατο, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες σε ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια αναμένεται να βγουν στους δρόμους για να καταγγείλουν την απάνθρωπη πολιτική χωρισμού των οικογενειών που προκάλεσε παγκόσμια κατακραυγή και οδήγησε τον Τραμπ σε μια σπάνια υπαναχώρηση.

Πριν από λίγες μέρες, γενικοί εισαγγελείς από 17 αμερικανικές Πολιτείες μήνυσαν την κυβέρνηση Τραμπ σε μια προσπάθεια πίεσης προς τις αρχές να επανενώσουν τις οικογένειες.

Παρ’ όλο που το προεδρικό διάταγμα στις 20 Ιουνίου έβαζε θεωρητικά τέρμα στην πολιτική του χωρισμού των οικογενειών, υπάρχουν ακόμα πολλές τρύπες, όπως καταγγέλλουν οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Στο μεταξύ, περίπου 2.000 παιδιά όλων των ηλικιών παραμένουν μακριά από τους γονείς τους. Το διάταγμα κάνει μισή δουλειά από ανθρωπιστικής πλευράς, αφού ναι μεν επιτρέπει σε παιδιά και γονείς να μένουν μαζί, αλλά παρατείνει επ’ αόριστο την κράτησή τους. Πού; Οπουδήποτε.

Σε στρατόπεδα που μετατρέπονται σε κέντρα κράτησης για μετανάστες -δύο από αυτά θα λειτουργήσουν στο Τέξας, όπως εξήγγειλε ο υπουργός Αμυνας Τζέιμς Μάτις- ή σε ένα πρώην πολυκατάστημα της Walmart στο Μπράουνσβιλ του Τέξας όπου -μεταξύ άλλων- στοιβάζονται περίπου 1.500 αγόρια κάτω των 18.

Αμερικανικός εφιάλτης

Η τελευταία φορά που η Λίντια Καρίν Σόζα από τη Βραζιλία είδε τον 9χρονο γιο της Ντιόγκο ήταν στα τέλη Μαΐου, όταν τους χώρισαν στα σύνορα. Εκτοτε, ο μικρός τέθηκε υπό την «κηδεμονία» του αμερικανικού κράτους και στάλθηκε σε ένα κατάλυμα στο Σικάγο.

Το μεγαλύτερο διάστημα της κράτησής του το πέρασε μόνος του σε καραντίνα γιατί είχε κολλήσει ανεμοβλογιά. H μητέρα είχε το δικαίωμα να μιλά με το παιδί της μόνο 20 λεπτά την εβδομάδα και να το ακούει να την παρακαλάει κλαίγοντας να τον πάρει μαζί της. Στις αρχές Ιουνίου αφέθηκε ελεύθερη από κέντρο κράτησης στο Τέξας.

Πριν από λίγες μέρες, οι δικηγόροι της υπέβαλαν μήνυση κατά της κυβέρνησης Τραμπ απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση του μικρού Ντιόγκο. «Είναι εφιάλτης», λέει σήμερα η 27χρονη γυναίκα που ήρθε στις ΗΠΑ για να ζητήσει άσυλο, πιστεύοντας ότι θα ζήσει το «αμερικάνικο όνειρο».

Η ιστορία του μικρού κοριτσιού που κλαίει μπροστά σε έναν γίγαντα Τραμπ στο εξώφυλλο του ΤΙΜΕ (προϊόν φωτομοντάζ), η οποία προκάλεσε κύμα οργής και συγκίνησης σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι λίγο πιο «χαρούμενη» από αυτήν του μικρού Βραζιλιάνου και της μητέρας του.

Η μικρούλα Γιανέλα Ντενίσε από την Ονδούρα στάθηκε πιο τυχερή γιατί δεν αποχωρίστηκε τους γονείς της.

Σύμφωνα με τον φωτογράφο Τζον Μουρ του πρακτορείου Getty που τράβηξε το στιγμιότυπο στις 12 Ιουνίου στο Τέξας, το δίχρονο κοριτσάκι θήλαζε τη μητέρα του όταν ο συνοροφύλακας της ζήτησε να αφήσει το παιδί για να υποβληθεί σε έλεγχο.

Η μικρή, κουρασμένη, γιατί ήταν πια 11 τη νύχτα και φοβισμένη, έβαλε τα κλάματα.

Ιστορίες ανατριχίλας

Αλλά, τα αμερικανικά ΜΜΕ -και όχι μόνο αυτά- είναι γεμάτα από σπαρακτικές ιστορίες. Για τη μητέρα από την Ονδούρα που δεν έχει ξαναδεί τον γιο της από τις 12 Ιουνίου ούτε γνωρίζει πού βρίσκεται.

Το πεντάχρονο αγοράκι, στο μεταξύ, πάσχει από σύνδρομο μετατραυματικού στρες γιατί είδε έναν άνθρωπο να δολοφονείται μπροστά στα μάτια του πίσω στην πατρίδα του.

Για την Ανχέλικα από τη Γουατεμάλα που ζητά άσυλο και που, όπως και η Λίντια από τη Βραζιλία, κάνει μήνυση στην κυβέρνηση Τραμπ για να αφεθεί ελεύθερη η οχτάχρονη κόρη της η οποία κρατείται στο Τέξας.

Για τον νεαρό πατέρα που στις αρχές του μήνα απελάθηκε πίσω στο Σαλβαδόρ ενώ η 6χρονη κόρη του παραμένει στις ΗΠΑ.

Οπως και για μια γυναίκα από τη Γουατεμάλα που την έστειλαν πίσω με συνοπτικές διαδικασίες χωρίς τον 8χρονο γιο της. Ή για ένα 15χρονο αγόρι που το έσκασε το περασμένο Σάββατο από κέντρο κράτησης στο Τέξας κι έκτοτε οι αρχές δεν έχουν δώσει πληροφορίες για την τύχη του…

Και τα «μεγάλα παιδιά»; Οι ενήλικες πια μετανάστες που ήρθαν παράνομα στη χώρα μαζί με τους γονείς τους και σήμερα σπουδάζουν κι εργάζονται στις ΗΠΑ, οι λεγόμενοι «ονειροπόλοι»; Το καθεστώς προστασίας τους έχει λήξει εδώ και μήνες με εντολή Τραμπ. Αλλη νομική λύση δεν έχει βρεθεί.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων μάλιστα καταψήφισε προχθές ένα συμβιβαστικό νομοσχέδιο των Ρεπουμπλικανών για τη μετανάστευση που περιείχε πρόβλεψη και για αυτούς, οπότε η δαμόκλειος σπάθη της απέλασης θα κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους.

Εξάλλου, φαίνεται πως το χειρότερο είναι δυνατό στην Αμερική του Τραμπ. Τις προάλλες, το ανώτατο δικαστήριο επικύρωσε τη ρατσιστική ταξιδιωτική οδηγία του που απαγορεύει την είσοδο σε πολίτες από πέντε μουσουλμανικές χώρες και θα χωρίζει κι αυτή με άλλο τρόπο οικογένειες, όπως η πολιτική της «μηδενικής ανοχής» στα σύνορα.

Οπως έγραψε το τελευταίο τεύχος του ΤΙΜΕ με το συγκλονιστικό εξώφυλλο, «“Χωρίς σύνορα, δεν έχεις χώρα”, έγραψε ο Τραμπ στις 19 Ιουνίου. Το ερώτημα είναι τι είδους χώρα έχεις».