Ο λαός της Μιανμάρ απαντά στη χούντα με απεργία διαρκείας

Με μια μη βίαιη εκστρατεία «παθητικής αντίστασης» απαντούν δεκάδες χιλιάδες πολίτες της Μιανμάρ στην ολική επαναφορά της χούντας, που έκλεισε και τυπικά τη σύντομη παρένθεση-παραμύθι της «δημοκρατικής μετάβασης» υπό την -κατά την Guardian- «λερωμένη ηρωίδα», την Αούνγκ Σαν Σου Κι, που τα τελευταία χρόνια λειτούργησε σαν «βιτρίνα» νομιμοποίησης για τα εγκλήματα του καθεστώτος.

Μια «δημοκρατική μετάβαση» που έμεινε στα χαρτιά, αφού στην πράξη δεν ήταν παρά μια θεατρική παράσταση των στρατηγών, ώστε να παρακάμψουν τις διεθνείς κυρώσεις και να εξάγουν τα παραγμένα με όρους σκλαβιάς προϊόντα της χώρας στους ψευτο-«ευαίσθητους» ξένους.

Ομως ένα κομμάτι του πληθυσμού αντιδρά: χτες, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό σε 70 νοσοκομεία και ιατρικά κέντρα σε 30 πόλεις της Μιανμάρ ξεκίνησε απεργία διαρκείας για το πραξικόπημα, υπό την ομπρέλα του νεοσύστατου Κινήματος Πολιτικής Ανυπακοής. Η οργάνωση, που δημιουργήθηκε μέσα σε μία μέρα ως σελίδα του Facebook και έχει ήδη 150.000 ακολούθους,

αναφέρει ότι ο στρατός έβαλε τα συμφέροντά του πάνω από αυτά του λαού: «Αρνούμαστε να υπακούσουμε σε οποιαδήποτε διαταγή του παράνομου στρατιωτικού καθεστώτος που απέδειξε ότι δεν ενδιαφέρεται για τους φτωχούς ασθενείς μας» εν μέσω έξαρσης της πανδημίας, τονίζεται στην ανακοίνωση. «Ντροπή στον στρατό», «οι στρατιωτικοί είναι κλέφτες» και «υπακοή μόνο στη νόμιμη κυβέρνηση» είναι μερικά από τα συνθήματα που έχουν αναρτηθεί στην «εξεγερμένη» σελίδα.

Ως πού μπορεί να φτάσει άραγε αυτό το κίνημα αντίστασης, απέναντι σε μια βίαιη χούντα που -όπως έδειξε η σχετικά πρόσφατη (2017) εθνοκάθαρση των Ροχίνγκια, αλλά και ολόκληρη η μεταποικιακή ιστορία της πρώην Βιρμανίας- δεν διστάζει να βάψει τα χέρια της στο αίμα; Το κακό είναι πως και η περιλάλητη «διεθνής κοινότητα» περιορίζεται ώς τώρα σε άνευρες φραστικές καταδίκες, χωρίς να προχωρά σε δραστικά μέτρα. Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ -αρκετές εταιρείες των οποίων εξακολουθούν να συναλλάσσονται με το καθεστώς- απείλησε πως θα επαναφέρει τις παλιές… προ-Αούνγκ εμπορικές κυρώσεις, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει τίποτε χειροπιαστό, ενώ τα αμερικανικά και ευρωπαϊκά ΜΜΕ φαίνεται πως νοιάζονται περισσότερο για το αν υπάρχει κινεζικός ή ρωσικός «δάκτυλος» πίσω από το πραξικόπημα!

Το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας -που είναι ο μεγαλύτερος ξένος εισαγωγέας πρώτων υλών, με περίπου 33% του συνόλου- απέρριψε πάντως χτες τις «υπόνοιες» ότι υποστήριξε το πραξικόπημα, το οποίο ωστόσο χαρακτηρίζει «εσωτερική υπόθεση» της χώρας! Και φυσικά δεν σχολίασε καν το γεγονός ότι ο Κινέζος ΥΠΕΞ είχε μακρά, κεκλεισμένων των θυρών συνάντηση τον Ιανουάριο στη Γιαγκόν με τον ηγέτη της νέας χούντας, στρατηγό Μιν Αούνγκ Χλενγκ… Λέτε; Μπα, εθιμοτυπική θα ήταν!