Ανασκόπηση διεθνούς Τύπου 13.02.2020

Η «άφιξη» του κορονοϊού και στο Λονδίνο, η πολιτική αντεπίθεση Μακρόν, ο θάνατος της κορυφαίας σχεδιάστριας κινουμένων σχεδίων Κλερ Μπρέτεσερ καθώς και τα σχόλια μερίδας του Γερμανικού Τύπου για την κλιμακούμενη διαμάχη μεταξύ Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου με φόντο τον ενεργειακό πλούτο της ανατολικής Μεσογείου, συνιστούν ορισμένες από τις προεξάρχουσεις ειδήσεις του σημερινού διεθνούς Τύπου.

Στη Βρετανία, ο Guardian γράφει στο πρωτοσέλιδό του «Το Ηνωμένο Βασίλειο προετοιμάζεται για περισσότερα κρούσματα του κορονοϊού μετά την πρώτη διάγνωση του στο Λονδίνο» και στο κύριο άρθρο η εφημερίδα τονίζει ότι, οι αξιωματούχοι στον τομέα της Υγείας υπογράμμισαν ότι η χώρα πρέπει πλέον να προετοιμαστεί για περισσότερα κρούσματα, λίγη ώρα μετά την επιβεβαίωση του πρώτου κρούσματος στην βρετανική πρωτεύουσα. Η εφημερίδα φιλοξενεί δηλώσεις του διακεκριμένου λοιμοξιολόγου Ρόμπιν Τόμσον, ο οποίος επισημαίνει ότι «οι δημόσιες μεταφορές στο Λονδίνο και κυρίως το μετρό αποτελούν ένα ιδανικό περιβάλλον για την ταχεία διασπορά του κορονοϊού».

Στο έτερο πρωτοσέλιδο θέμα της η εφημερίδα αναφέρεται στη οριακή νίκη που απέσπασε ο Μπέρνι Σάντερς στην ψηφοφορία για το χρίσμα των Δημοκρατικών κάτι που όπως υπογραμμίζει ότι δεν υφίσταται ξεκάθαρος νικητής και επισημαίνει ότι το εκλογικό αποτέλεσμα καταδεικνύει την διασπαρμένη υποστήριξη απέναντι στους υποψηφίους.

Στη Γαλλία, η Le Monde γράφει στον τίτλο της «Ο Μακρόν κινητοποιεί την πλειοψηφία του στην οικολογία και την ασφάλεια» και στο σχετικό ρεπορτάζ αναφέρει ότι ο Γάλλος πρόεδρος επιχειρεί να κινητοποιήσει την πλειοψηφία του καθώς ήδη 14 βουλευτές του εγκατέλειψαν το κόμμα του. Ο Γάλλος πρόεδρος παραδέχθηκε ακόμη ότι «η μάχη για το συνταξιοδοτικό νομοσχέδιο ήταν μια δύσκολη περίοδος για την προεδρία του” υποστηρίζοντας ότι “δεν μπορούσε να αφήσει το νομοσχέδιο να τρενάρει στην Εθνοσυνέλευση».

Στο πρωτοσέλιδό της η εφημερίδα δημοσιεύει άρθρο για την κορυφαία σχεδιάστρια κόμικς, Κλέρ Μπρέτεσερ, η οποία πέθανε προχθές σε ηλικία 79 ετών, αφήνοντας πίσω της ένα εξαιρετικά σημαντικό έργο και την χαρακτηρίζει ως την «κοινωνιολόγο» των κόμικς.

Στη Γερμανία, την κλιμακούμενη διαμάχη μεταξύ Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου με φόντο τον ενεργειακό πλούτο της ανατολικής Μεσογείου επιχειρεί να διαφωτίσει μέσα από συνέντευξή του στη Berliner Zeitung ο Χούμπερτ Φάουστμαν, επικεφαλής του γραφείου του ιδρύματος Φρίντριχ Έμπερτ (πρόσκειται στο γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα SPD) στην Κύπρο.

Κάνοντας λόγο για κλιμακούμενη ένταση στην ανατολική Μεσόγειο, ο Χούμπερτ Φάουστμαν σημειώνει ότι «ο Τούρκος πρόεδρος κατέστησε σαφές ότι δεν θα επιτρέψει στους Ελληνοκυπρίους να εξορύξουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο τρόπον τινά μπροστά στη μύτη του. Δεδομένου ότι παρά ταύτα αυτοί συνέχισαν, το ίδιο πράττει και η Τουρκία αποστέλλοντας ερευνητικά πλοία μπροστά στις κυπριακές ακτές. Πρόκειται για συστηματική κλιμάκωση και σ΄ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η συμφωνία της Τουρκίας με τη Λιβύη». Ποιος όμως φέρει την ευθύνη για την κλιμάκωση αυτή; Σύμφωνα με τον Γερμανό ειδικό υπάρχουν διαφορετικές αναγνώσεις.

«Αφενός οι Τουρκοκύπριοι αισθάνονται παραμερισμένοι και ισχυρίζονται ότι είναι νόμιμοι συνδικαιούχοι των όσων βρίσκονται μπροστά στις κυπριακές ακτές. Οι Ελληνοκύπριοι το αναγνωρίζουν μεν, απαντούν όμως ότι θα λάβετε το μερίδιό σας μόνον σε συνάρτηση με την επίλυση του Κυπριακού. Οι Τουρκοκύπριοι θέλουν όμως να συναποφασίζουν και έτσι η Τουρκία ανέλαβε θεματοφύλακας των συμφερόντων τους. Ο δεύτερος τρόπος επιχειρηματολογίας στηρίζεται στις θαλάσσιες Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ). Η Τουρκία αμφισβητεί την υφαλοκρηπίδα της Κύπρου και συνεπώς την ΑΟΖ της παρότι η ίδια προχωρά σε μια ιδιαίτερα επεκτακτική ερμηνεία της δικής της ΑΟΖ».

Στις ΗΠΑ τέλος, οι New York Times γράφουν στο πρωτοσέλιδό τους «Το σχίσμα των Δημοκρατικών αυξάνει το άγχος μεταξύ των Κεντρώων» με το κύριο άρθρο να τονίζει ότι οι προκριματικές εκλογές για το χρίσμα των Δημοκρατικών δεν έβγαλαν ξεκάθαρο νικητή, γεγονός που θέτει το κόμμα σε μια φάση δοκιμασίας, καθώς Σάντερς και Μπούτιγκιεκ ναι μεν εξοβέλισαν τον Μπάιντεν, αλλά δεν έδωσαν ισχυρή εκπροσώπηση σε κάποιον από τους δύο πρώτους υποψηφίους.