Μέσα σε 3,5 λεπτά -όσο διαρκεί το τραγούδι, δηλαδή- περνάει μπροστά από τα μάτια μας όλη η ζωή ενός ζευγαριού. Περιγράφεται με εξαιρετική ακρίβεια η ρουτίνα της καθημερινότητας και ταυτόχρονα καταγράφεται η συνειδητοποίηση ότι τα συναισθήματα που τους ένωσαν έχουν υποστεί ρωγμές.
«Ραγίζει η αγάπη μας κομμάτια κι αποσπάσματα…» Τίποτα δεν είναι όπως παλιά, αλλά προσπαθούν να πιάσουν το νήμα από την αρχή: «Θα ξαναβρούμε τους φίλους μας, θα βγαίνουμε τα βράδια όπως πριν, το καλοκαίρι θα πιάσουμε ένα σπίτι ξαναγυρνώντας στο απότομα ατέλειωτο ρεφρέν».
Και φαίνεται ότι η παλιά φλόγα δεν έχει σβήσει εντελώς και με την κατάλληλη υποδαύλιση γίνεται κάτι μαγικό, που «φεύγει αόρατο αλλάζοντας ταχύτητες […] κι όταν ριζώνει ουράνιο τόξο τέλειο ανοίγει ξάφνου μες στης κυκλοφορίας την αιχμή».
Δώρα Σελλά
