ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Ιωάννα Σωτήρχου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Εκείνη η φωτογραφία με έκανε αναγνωρίσιμη, αλλά και ευάλωτη, αφού μέχρι και φυλακή πήγα» είχε πει η ίδια η «Τίτο», όπως την αποκαλούσαν οι συντρόφισσές της, αναφερόμενη στην πασίγνωστη φωτογράφισή της με το όπλο στα χέρια και το δίκοχο στο κεφάλι, που τη συνόδευσε σε όλη της τη ζωή

Eίχε πει ψέματα για την ηλικία της προκειμένου να γίνει δεκτή -δεν ήταν ούτε 16 χρόνων όταν κατετάγη στην 9η Μεραρχία του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ) στον Πεντάλοφο Κοζάνης και δυσκολευόταν να σηκώσει το πολυβόλο «ως παιδί από πόλη», σύμφωνα με τα όσα έχει η ίδια διηγηθεί. Αποφοίτησε από τη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών του ΕΛΑΣ στη Ρεντίνα Καρδίτσας, ενώ, εκτός από ανθυπολοχαγός, διετέλεσε ακόμη και διοικητής του Λόχου των Ανταρτισσών.

Ομως έμελλε να γίνει σύμβολο του αγώνα και της Εθνικής Αντίστασης, όταν τον Αύγουστο του 1944 η φωτογράφισή της στο κέντρο εκπαίδευσης των γυναικών ανθυπολοχαγών του ΕΛΑΣ από τον Σπύρο Μελετζή έδωσε πρόσωπο στη γυναίκα αντάρτισσα, ώστε να αποτελεί την πιο αναγνωρίσιμη μορφή της Εθνικής Αντίστασης με το όπλο στα χέρια, τις σφαίρες σταυρωτά στο στήθος και το δίκοχο στο κεφάλι.

Μορφή και φωτογραφία που έκανε τον γύρο του κόσμου και το 1982, με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, αποτυπώθηκε και σε γραμματόσημο.

Ο λόγος για την Τιτίκα ή Τίτο για τις συναγωνίστριές της, Ελένη Γκελντή – Παναγιωτίδου, που την περασμένη εβδομάδα αναπαύθηκε σε ηλικία 90 χρόνων. Είχε γεννηθεί στις Σέρρες και ζούσε στην Κατερίνη.

Σε συνέντευξή της είχε πει για την περίφημη φωτογραφία: «Εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσα να αντιληφθώ πόσο θα επηρέαζε τη ζωή μου αυτή η φωτογραφία. Στα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν, η φωτογραφία με έκανε ακόμα πιο αναγνωρίσιμη, αλλά και πιο ευάλωτη, αφού μέχρι και φυλακή πήγα. Ηταν το πικραμένο “ευχαριστώ” για όσα είχαμε κάνει για την ελευθερία της πατρίδας μας».

Μετά τον πόλεμο, η Ελένη Παναγιωτίδου σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια εργάστηκε ως δικηγόρος για πάνω από τριάντα χρόνια, ενώ στις δικαστικές αίθουσες γνώρισε και τον σύζυγό της. Το 1983, ο εκδοτικός οίκος «Σύγχρονη Εποχή» εξέδωσε το βιβλίο της «Γνωριμία με τις αντάρτισσες».

Οπως σημειώνεται στο οπισθόφυλλο, «Το βιβλίο πρωτογράφτηκε το 1959. Οι ενάντιοι καιροί όμως που επικράτησαν στον τόπο μας (τρομοκρατία του παρακράτους της δεξιάς, φασιστική δικτατορία της χούντας κ.λπ.) εμπόδισαν την έκδοσή του»…

Στο συλλυπητήριο μήνυμά του για τον θάνατό της, ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, επισημαίνει ότι «θα συμβολίζει πάντα τη Γυναίκα της Αντίστασης που από την πρώτη γραμμή του μετώπου μάχεται για ελευθερία, λαϊκή κυριαρχία και κοινωνική δικαιοσύνη».