Εντονη δυσαρέσκεια εκφράζουν οι εκπαιδευτές ενηλίκων που απασχολούνται στα Δημόσια ΙΕΚ καθώς το υπουργείο Παιδείας με το τελευταίο σχέδιο νόμου φαίνεται να αλλάζει ουσιαστικά τον χαρακτήρα αυτών των δομών μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης απεκδύοντάς τες από τον εκπαιδευτικό τους χαρακτήρα.
Με το άρθρο 54, του παρόντος νομοσχεδίου, αφενός παροπλίζεται το υπάρχον Μητρώο Εκπαιδευτών του Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΕΟΠΠΕΠ) απ’ όπου γινόταν μέχρι τώρα η τοποθέτηση των εκπαιδευτών και αφετέρου καταλύεται η έννοια της ακαδημαϊκής κατάρτισης που παρέχουν τα Δημόσια ΙΕΚ.
Το υπουργείο Παιδείας προτείνει τη δημιουργία ενός νέου «αυτοτελούς και ανεξάρτητου Μητρώου Εκπαιδευτών Επαγγελματικής Κατάρτισης των ΙΕΚ» μέλη του οποίου «δύνανται να είναι ιδιώτες με εξειδικευμένη επιστημονική, τεχνική ή άλλη κατάρτιση και εμπειρία συναφή προς τη διδακτέα ύλη και τις ειδικότητες, καταξιωμένα επαγγελματικά στελέχη που προέρχονται από την αγορά εργασίας, δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι, καθώς και ημεδαποί και αλλοδαποί εμπειρογνώμονες».
Η ανησυχία όσων επί χρόνια εργάζονται κατ’ αποκλειστικότητα ως εκπαιδευτές ενηλίκων είναι έκδηλη καθώς βλέπουν την ανεργία να τους χτυπά την πόρτα, αφού στο επίμαχο άρθρο δεν υπάρχει καμία αναφορά στην έννοια της εκπαίδευσης.
Αντίθετα επιχειρείται στροφή στην παρεχόμενη υπηρεσία, με τις δομές να λαμβάνουν έναν πιο τεχνοκρατικό χαρακτήρα καθώς προτάσσεται η εν ενεργεία ιδιότητα του δημοσίου υπάλληλου, του ελεύθερου επαγγελματία και των ιδιωτικών εταιρειών και όχι η ιδιότητα του εκπαιδευτή, με αποτέλεσμα να αποκλείεται ουσιαστικά η πλειονότητα των χιλιάδων αιτούντων εκπαιδευτών ΔΙΕΚ ετησίως των οποίων πλέον θίγεται ευθέως η επιβίωση.
Την ίδια στιγμή, η αγωνία των εκπαιδευτών εντείνεται αφού στις τρεις πρώτες παραγράφους του άρθρου δεν είναι σαφής η δυνατότητα ή μη ένταξης στο νέο μητρώο των πτυχιούχων εκπαιδευτών ενηλίκων που διαθέτουν τόσο πολυετή εμπειρία στην εκπαίδευση ενηλίκων όσο και στον επαγγελματικό τους κλάδο και οι οποίοι κατατάσσονται στο μητρώο ως άνεργοι βάσει της λειτουργίας των δομών εκπαίδευσης, αφού κάθε χρόνο υπογράφουν σύμβαση μίσθωσης έργου οκτάμηνης διάρκειας (έναρξη ανάθεσης διδακτικού έργου τον Οκτώβριο και λήξη τον Ιούνιο).
Επίσης, δεν διευκρινίζεται ο τρόπος μοριοδότησης των ακαδημαϊκών προσόντων και η διδακτική εμπειρία, ενώ δεν είναι σαφές αν θα συμπεριληφθούν κοινωνικά κριτήρια, όπως ισχύει στο υπάρχον σύστημα που προτάσσει –και ορθώς– τους άνεργους πιστοποιημένους εκπαιδευτές ενηλίκων, ούτε και τι θα αναγνωρίζεται ως προϋπηρεσία ανά κλάδο και πώς αυτό θα οριστεί στους ενοποιημένους κλάδους εκπαιδευτών ενηλίκων.
Εργασία και Παιδεία
Οι άμεσα ενδιαφερόμενοι υπερασπίζονται τόσο το δικαίωμά τους στην εργασία όσο και την ποιοτική παροχή γνώσης η οποία εξασφαλίζεται τόσο από την εμπειρία και την ικανότητα διαχείρισης των ετερόκλητων τμημάτων των ΔΙΕΚ όσο και από το γεγονός ότι για τους πιστοποιημένους και επί χρόνια εκπαιδευτές ενηλίκων η διδασκαλία αποτελεί αποκλειστική απασχόληση και όχι συμπλήρωμα του μηνιάτικου.
«Τα τμήματά μας αποτελούνται από ένα ευρύτατο ηλικιακό και κοινωνικοοικονομικό φάσμα. Πολλοί από τους σπουδαστές μας είναι ενεργοί επαγγελματίες που θέλουν να εμπλουτίσουν και να πιστοποιήσουν τις γνώσεις τους.
»Αλλοι είναι πτυχιούχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που επιθυμούν να προσθέσουν μια νέα εξειδίκευση στα ακαδημαϊκά τους προσόντα για να κατευθυνθούν σε έναν νέο κλάδο.
»Αλλοι είναι άνεργοι που σε προχωρημένη ηλικία βρέθηκαν στην ανάγκη επιμόρφωσης με την ελπίδα ανεύρεσης εργασίας, ενώ πολλοί είναι απόφοιτοι λυκείων που ξεκινούν τα βήματα τους στον επαγγελματικό στίβο με πολυεπίπεδες εκπαιδευτικές ανάγκες.
»Καλούμαστε λοιπόν να δημιουργήσουμε εκπαιδευτικό υλικό και σημειώσεις για κάθε διδακτική ενότητα και να διαμορφώσουμε ένα κατάλληλο σχολικό κλίμα έτσι ώστε να εξυπηρετήσουμε ταυτόχρονα τις μαθησιακές ανάγκες όλων των σπουδαστών.
»Σε ένα τόσο απαιτητικό και ετερόκλητο μαθησιακό περιβάλλον, ας μας εξηγήσει το υπουργείο πώς θα μπορούσαν να είναι αποδοτικά τα ΔΙΕΚ στελεχωμένα κυρίως από εμπειροτεχνίτες στον ρόλο του εκπαιδευτή ενηλίκων χωρίς ακαδημαϊκά προσόντα και διδακτική εμπειρία, σε καθεστώς ημιαπασχόλησης, και με ποιες ακαδημαϊκές γνώσεις θα καταφέρουν αυτοί να συγγράψουν το διδακτικό υλικό που απαιτείται;» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» η Λ.Ν., εκπαιδεύτρια στον τομέα του τουρισμού, και προσθέτει:
«Αντί το υπουργείο να δώσει κίνητρα και σε άλλους πτυχιούχους εκπαιδευτές ενηλίκων να απασχοληθούν με σοβαρότητα, δέσμευση και κατ’ αποκλειστικότητα στα ΔΙΕΚ, συμβάλλοντας έτσι στην κάλυψη των αναγκών σε διδακτικό προσωπικό, υποβιβάζει το επίπεδο εκπαίδευσης προωθώντας τη διδασκαλία μερικής απασχόλησης και τη νοοτροπία εξτρά εισοδήματος για ελεύθερους επαγγελματίες, εμπειροτεχνίτες, χωρίς διδακτική εμπειρία, και δημόσιους υπαλλήλους/ λειτουργούς».
Η απαξίωση έρχεται μάλιστα σε μια περίοδο που η διαδικασία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης έμεινε όρθια αποκλειστικά και μόνο χάρη στην προσπάθεια και την υπευθυνότητα των υπηρετούντων εκπαιδευτικών και εκπαιδευτών, με τους πτυχιούχους εκπαιδευτές ΔΙΕΚ να θέτουν τον προβληματισμό αν τελικά η ενδεχόμενη κατάλυση της ευρύτερης έννοιας της ακαδημαϊκής κατάρτισης από τις εν λόγω δομές εξυπηρετεί «την εκροή δημοσίου χρήματος σε ιδιωτικά χέρια και στις τσέπες των ολίγων, φιλικά προσκείμενων στην κυβέρνηση, έως ότου καταφέρουν την πλήρη απομύζηση του θεσμού της Διά Βίου Μάθησης και την ιδιωτικοποίηση της παιδείας;» όπως μας λέει άλλη εκπαιδεύτρια.
