Την Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου, η Σύγκλητος του ΕΜΠ για τρίτη φορά καλείται να συζητήσει την έγκριση του νέου προγράμματος σπουδών της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ.
Το νέο πρόγραμμα σπουδών μετά από συλλογική διαβούλευση δύο ετών και σχεδόν ομόφωνη έγκριση από την γενική συνέλευση της Σχολής (58 υπέρ / 2 κατά και 5 λευκά), προσκρούει στην άρνηση της φοιτητικής παράταξης του ΚΚΕ που στις δύο προηγούμενες συνεδριάσεις κατάφερε να ματαιώσει την έγκριση του προγράμματος σπουδών.
Την Δευτέρα 1η Οκτωβρίου 65 μέλη ΔΕΠ έχουμε προετοιμασθεί να διδάξουμε ένα πρόγραμμα για την σύνταξη του οποίου εργασθήκαμε συλλογικά, υποβάλαμε προτάσεις, τροποποιήσεις και βελτιώσεις με την αγωνία να διατηρήσουμε το υψηλότερο δυνατό επίπεδο σπουδών για την Αρχιτεκτονική Σχολή του ΕΜΠ.
Την δημόσια Σχολή της οποίας όλα τα στελέχη μέσα από ανοικτές συζητήσεις, ημερίδες και επιστημονικές επιτροπές επεξεργάσθηκαν το νέο πρόγραμμα σπουδών επικαιροποιώντας την δωρεάν δημόσια εκπαίδευση νέων αρχιτεκτόνων, ικανοποιώντας τις απαιτήσεις της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης και εντέλει συμβάλλοντας στην ανοικοδόμηση της χώρας.
Η Πανσπουδαστική που έχει την ηγεσία του φοιτητικού συλλόγου χωρίς να έχει συμμετάσχει στις συζητήσεις διαμόρφωσης του νέου προγράμματος αρνείται πεισματικά τις αλλαγές προβάλλοντας τον κίνδυνο υποβάθμισης των επαγγελματικών δικαιωμάτων της Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ.
Οι ακαδημαϊκές αλλαγές όμως δεν μπορεί να καθοδηγούνται από τα επαγγελματικά δικαιώματα. Για παράδειγμα η νομική κατοχύρωση του πτυχιούχου πολιτικού μηχανικού να «υπογράφει» αρχιτεκτονικές μελέτες δεν του εξασφαλίζει την δυνατότητα να εκπονησής τους.
Η ύπαρξη δύο εξαμηνιαίων μαθημάτων (τριών ωρών εβδομαδιαίως) Αρχιτεκτονικής Σύνθεσης στο πρόγραμμα σπουδών της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών, είναι προφανές ότι δεν εξασφαλίζει τα εχέγγυα της εκπόνησης αρχιτεκτονικών μελετών.
Αντί λοιπόν ο φοιτητικός σύλλογος της Σχολής Αρχιτεκτόνων να συνδράμει στην προσπάθεια ουσιαστικής αναβάθμισης του προγράμματος σπουδών της Σχολής Αρχιτεκτόνων και να ενεργοποιηθεί διεκδικώντας την αποκλειστική εκπόνηση αρχιτεκτονικών μελετών από Αρχιτέκτονες, αναλώνεται στην συνομωσιολογική υπόθεση της εξαφάνισης επαγγελματικών δικαιωμάτων.
Το μεγάλο στοίχημα για τις Αρχιτεκτονικές Σχολές παγκοσμίως που παρέχουν εξαιρετική εκπαίδευση (και η Αρχιτεκτονική ΕΜΠ είναι μέσα σ’ αυτές) είναι η ανάπτυξη των γνωστικών εργαλείων που εξασφαλίζουν την εκπαίδευση στον Αρχιτεκτονικό Σχεδιασμό.
Ο φοιτητικός σύλλογος πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι το πρόβλημα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των Αρχιτεκτόνων είναι το γεγονός ότι δεν έχουν αποκλειστική πρόσβαση στην εκπόνηση αρχιτεκτονικών μελετών. Οτι άλλες Σχολές του πολυτεχνείου και κυρίως οι πολιτικοί μηχανικοί έχουν διασφαλισμένη πρόσβαση με το αναχρονιστικό νομοθέτημα του 1930. Κατ αντιστοιχία στις Ιατρικές Σχολές οι Γενικοί Ιατροί θα εργάζονταν και ως Οδοντίατροι. Αυτή την αποκλειστική πρόσβαση στο επάγγελμα του αρχιτέκτονα μόνο από αρχιτέκτονες θα έπρεπε να αγωνίζονται να διασφαλίσουν.
Αντίθετα αν επιμείνουν να αντιτίθενται στο νέο πρόγραμμα σπουδών της Σχολής Αρχιτεκτόνων θα καταφέρουν μεγάλο πλήγμα στην ουσία της αρχιτεκτονικής εκπαίδευσης, εμποδίζοντας την πρώτη δημόσια και δωρεάν Αρχιτεκτονική Σχολή της Χώρας να θεραπεύει γνωστικά αντικείμενα που θα σπεύσουν να τα προσφέρουν ιδιωτικά κολλέγια.
*Επίκουρος Καθηγητής Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ
