Επιτρέπεται σε περιπτώσεις λαθρεμπορίας, σύμφωνα με την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, η διπλή ποινή (χρηματικό πρόστιμο και ποινική καταδίκη), χωρίς αυτό να παραβιάζει την ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία, ούτε τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Η Ολομέλεια του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου (απόφαση 1741/2015) αναίρεσε αντίθετη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά και υποχρέωσε εταιρεία πετρελαιοειδών να πληρώσει πρόστιμο ποσού 35.406 ευρώ που της επιβλήθηκε από το Ζ’ Τελωνείο Ελευθέρων Τελωνειακών Συγκροτημάτων Πειραιώς λόγω λαθρεμπορίας. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι από τα ποινικά δικαστήρια αθωώθηκε λόγω αμφιβολιών ο υπεύθυνος της εν λόγω εταιρείας.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι «η αμετάκλητη αθώωση του κατηγορουμένου από τα ποινικά δικαστήρια δεν αποκλείει την -κατόπιν συνεκτιμήσεως της αθωώσεώς του αυτής- αιτιολογημένη διαφορετική κρίση στο πλαίσιο της διοικητικής δίκης περί επιβολής πολλαπλού τέλους λόγω λαθρεμπορίας».
Αναλυτικότερα, οι σύμβουλοι Επικρατείας, διαφωνώντας με την κρίση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, έκριναν πως η διπλή ποινή δεν αποτελεί διπλή κύρωση για το ίδιο αδίκημα. Σύμφωνα με την αρχή «κανείς δεν διώκεται, ούτε τιμωρείται ποινικά δις για το ίδιο αδίκημα» («ne bis in idem»).
Με το σκεπτικό αυτό, η Ολομέλεια του ΣτΕ αποφάνθηκε ότι το πολλαπλό τέλος που προβλέπει ο Τελωνειακός Κώδικας «δεν συνιστά ποινή του Ποινικού Δικαίου», αλλά έχει «χαρακτήρα διοικητικής κυρώσεως που επιβάλλεται από διοικητικά όργανα -υπό τον ουσιαστικό έλεγχο των διοικητικών δικαστηρίων- και εξυπηρετεί διαφορετικό σκοπό, που είναι η διασφάλιση της εισπράξεως κοινοτικών και εθνικών πόρων καθώς και η τήρηση και ομαλή εφαρμογή των κανόνων της τελωνειακής διαδικασίας».
Οπως υπογραμμίζει η Ολομέλεια του ΣτΕ «το πολλαπλό τέλος, όχι μόνο κατά τον τυπικό χαρακτηρισμό του στην ελληνική νομοθεσία αλλά και κατά τη φύση και τον χαρακτήρα του, διαφέρει από τις κυρώσεις ποινικής φύσεως» και συνεχίζει: «Οι προβλεπόμενες στον Τελωνειακό Κώδικα ποινές για το ποινικό αδίκημα της λαθρεμπορίας συνίστανται, κατά κανόνα, σε στέρηση της ελευθερίας του δράστη (φυλάκιση ή κάθειρξη) και ουδόλως δύνανται να συγκριθούν με τις χρηματικές κυρώσεις του αντιστοίχου διοικητικού αδικήματος».
-320x213.jpg)
