Στη… σέντρα έβγαλε η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου 70.000 δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο καθώς έκρινε ότι ο όρος της δανειακής σύμβασης σε ξένο νόμισμα με ρήτρα αποπληρωμής είτε στο ξένο νόμισμα είτε σε ευρώ, με βάση την τρέχουσα συναλλαγματική ισοτιμία με το ευρώ κατά τον χρόνο πληρωμής, είναι νόμιμος.
Οι δικαστές της Ολομέλειας του ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας με την απόφασή τους αυτή έσβησαν κάθε ελπίδα των δανειοληπτών που είχαν υπογράψει δανειακές συμβάσεις σε ελβετικό φράγκο, να αποπληρώνουν τις δόσεις τους σε ισοτιμία του ελβετικού φράγκου με το ευρώ, δανειολήπτες που λόγω της ανατίμησης του νομίσματος είδαν το αρχικό κεφάλαιο του δανείου τους να αυξάνεται, παρά το γεγονός ότι πλήρωναν κανονικά τις δόσεις τους για μεγάλο χρονικό διάστημα και έτσι προσέφυγαν στα δικαστήρια.
Την Ολομέλεια απασχόλησε αίτηση δανειολήπτριας σε ελβετικό φράγκο η οποία ζητούσε να αναιρεθεί απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, το οποίο είχε αποφανθεί περί μη καταχρηστικότητας του επίμαχου όρου.
Με ισχυρή πλειοψηφία οι δικαστές του ανωτάτου δικαστηρίου με την υπ’ αριθμ. 4/2019 απόφασή τους απέρριψαν την αίτησή της, με το σκεπτικό ότι ο δανειακός όρος της σύμβασης είναι δηλωτικός όρος της δανειακής σύμβασης και «επομένως εκφεύγει του ελέγχου καταχρηστικότητας», δηλαδή δεν υπόκειται σε έλεγχο καταχρηστικότητας από τα δικαστήρια.
Η δανειολήπτρια ζητούσε να κριθεί άκυρος ως καταχρηστικός ο όρος της δανειακής σύμβασης σε ξένο νόμισμα (ελβετικό φράγκο) με ρήτρα αποπληρωμής είτε στο ξένο νόμισμα είτε σε ευρώ, με βάση την τρέχουσα συναλλαγματική ισοτιμία με το ευρώ κατά τον χρόνο πληρωμής.
Η υπόθεση απασχόλησε το Α1 Τμήμα του Αρείου Πάγου το οποίο παρέπεμψε το όλο θέμα ως ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, η οποία χθες δημοσίευσε την απόφασή της.
Γολγοθάς για τους 70.000 δανειολήπτες
Από τον Ιανουάριο του 2015, όταν η κεντρική τράπεζα της Ελβετίας αποφάσισε να απελευθερώσει την ισοτιμία του ελβετικού φράγκου με το ευρώ, ξεκίνησε ο Γολγοθάς για τους περίπου 70.000 δανειολήπτες που είχαν πάρει στεγαστικά δάνεια σε ελβετικό φράγκο την περίοδο 2006-2008 και τα οποία είναι συνολικού ύψους κοντά στα 13 δισ. ευρώ και τα περισσότερα έχουν καταγγελθεί.
Οι συγκεκριμένοι δανειολήπτες βρέθηκαν από τη μια στιγμή στην άλλη να χρωστούν περισσότερα από όσα είχαν δανειστεί και ήταν σαν να μην είχαν πληρώσει ούτε ένα ευρώ από τη μέρα που πήραν το δάνειο.
Ετσι, ξεκίνησε μαζικός και συντεταγμένος δικαστικός αγώνας των «Ελβετών» δανειοληπτών με βασικό επιχείρημα ότι οι τράπεζες στο διάστημα 2007-2010 πρότειναν στους δανειολήπτες χρηματοπιστωτικό προϊόν, δηλαδή στεγαστικό δάνειο σε ελβετικό φράγκο, «αποσιωπώντας ουσιαστικές πληροφορίες».
Για παράδειγμα, δάνειο 200.000 ευρώ, ήτοι 330.000 ελβετικά φράγκα, συνήφθη το 2007, με διάρκεια αποπληρωμής τα 20 χρόνια, ισοτιμία εκταμίευσης στο 1,65 και επιτόκιο στο 2,57% για τα πρώτα δύο χρόνια, η οφειλή το καλοκαίρι του 2014, με την ισοτιμία στο 1,20, παρέμενε σε υψηλά επίπεδα (191.621,67 ευρώ ή 229,946 ελβετικά φράγκα), παρά το γεγονός ότι είχαν ήδη καταβληθεί ήδη 102.273 ευρώ.
Αν το ίδιο δάνειο ήταν σε ευρώ, με επιτόκιο 4%, τότε το άληκτο κεφάλαιο θα «άγγιζε» τα 148.675 ευρώ, ενώ θα είχαν καταβληθεί 99.384 ευρώ. Με άλλα λόγια ο δανειολήπτης έχει επιβαρυνθεί, μέχρι το καλοκαίρι του 2014, με περίπου 42.000 ευρώ.
-320x213.jpg)
