Ο άφαντος κ. Οσβαλντ

Οταν τον Απρίλιο του 2015 ο κοσμοπολίτης Ζαν-Kλοντ Οσβαλντ πραγματοποιούσε ταξίδι στο Αμπου Ντάμπι δεν φανταζόταν ότι θα αναγκαζόταν… να αλλάξει το εισιτήριο επιστροφής του για Αθήνα!

Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που είχε εκδώσει Ελληνας εισαγγελέας τον «τσίμπησε» στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τον έφερε σιδηροδέσμιο και συνοδεία αστυνομικών ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Αφορμή για τη σύλληψή του στάθηκε η κατάθεση του πρώην γενικού γραμματέα εξοπλισμών Αντώνη Κάντα, ο οποίος τον έδειξε ως μετρ στο ξέπλυμα του μαύρου χρήματος σε ελβετικές τράπεζες.

Ο Γαλλοελβετός τραπεζίτης προφυλακίστηκε, οδηγήθηκε στο εδώλιο για την υπόθεση των «μαύρων ταμείων» της Siemens και στη συνέχεια οι αρμόδιες δικαστικές αρχές έκαναν δεκτό το αίτημά του για κατ’ οίκον περιορισμό, επιτηρούμενος με ηλεκτρονικό βραχιολάκι.

Εκτός από την υπόθεση της Siemens, η δίκη της οποίας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη την τελευταία διετία, συμπεριλαμβάνεται και σε άλλες τρεις δικογραφίες που εκκρεμούν στην ποινική Δικαιοσύνη.

Κάθε εβδομάδα από την έναρξη της δίκης, με αστυνομική συνοδεία, ο Οσβαλντ μεταφερόταν από το σπίτι του μέχρι τα δικαστήρια της οδού Λουκάρεως για να παραστεί στη δίκη, φορώντας πάντα από τον Νοέμβριο του 2016 το περιβόητο «βραχιολάκι».

Αυτό μέχρι το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης, όταν, επιστρέφοντας σπίτι του μετά τη συνήθη διαδρομή από τα δικαστήρια, κατάφερε να καταστρέψει τον ιμάντα της συσκευής γεωεντοπισμού που φορούσε και εξαφανίστηκε.

Την ώρα που οι Αρχές τον αναζητούν μανιωδώς, κάποιοι ευυπόληπτοι πελάτες του εν Ελλάδι σίγουρα τρίβουν ανακουφισμένοι τα χέρια τους!

Η πορεία του

Ποιος είναι όμως ο κύριος Οσβαλντ, που έκοψε το ηλεκτρονικό «βραχιολάκι» και έφυγε σαν κύριος; Γεννήθηκε στο Μπελφόρ της Γαλλίας και αποφάσισε να ζήσει στην Ελβετία, όπου ταυτίστηκε με τις τραπεζικές δραστηριότητες.

Από την αρχή της υπηρεσίας του ασχολήθηκε με το private banking και τη μεταφορά χρημάτων μέσα από έναν συνδυασμό εταιρικών σχημάτων που εξαφάνιζαν χρήματα και κατόχους σε κάποιον οικονομικό παράδεισο.

Στα 37 του χρόνια υπηρέτησε στην Court Bank στο Μονακό. Το 2000 πήγε στην Dresdner Bank της Γενεύης, όπου έμεινε μία πενταετία.

Ηταν η χρυσή πενταετία της καριέρας του. Εχοντας ιδιαίτερες σχέσεις με τον Ελληνοελβετό υπάλληλό του Φάνη Λυγινό, κατάφερε να αποκτήσει επαφή με πλούσιους Ελληνες που τη χρυσή εποχή του χρηματιστηρίου, των Ολυμπιακών Αγώνων και του πάρτι των εξοπλισμών, ήθελαν να μεταφέρουν τεράστια ποσά στο εξωτερικό.

Στις απολογίες του τόσο στους ανακριτές της ελληνικής όσο και της ελβετικής Δικαιοσύνης αναφέρει χαρακτηριστικά ότι οι δραστηριότητές του αυτές δεν ήταν κάτι παράξενο για το ελβετικό τραπεζικό σύστημα.

Μάλιστα κυνικά ομολογούσε ότι δεν τον ενδιέφερε τι χρήματα ήταν αυτά, αλλά απλώς να τα μεταφέρει.

Ο Οσβαλντ μαζί με τον Λυγινό επισκέπτονταν την Ελλάδα αρκετές φορές τον χρόνο και συναντούσαν πελάτες που ήθελαν να τους εμπιστευτούν τα χρήματά τους. Για την ακρίβεια, τα μαύρα αφορολόγητα χρήματά τους για να τους τα… εξαγνίσουν στο εξωτερικό.

Οι Ελληνες πελάτες έβρισκαν τον Οσβαλντ μέσω γνωριμιών, ή μέσω δικηγόρων, συμβολαιογράφων και τραπεζικών υπαλλήλων.

Στις απολογίες του έχει αρνηθεί πως γνώριζε την προέλευση των χρημάτων που διακινούσε.

Σε ερώτηση μάλιστα του ανακριτή Γαβριήλ Μαλλή, «μεταφέροντας χρήματα διαφόρων πελατών σας με τον τρόπο αυτό, δεν αντιλαμβανόσασταν ότι θα μπορούσατε να μεταφέρετε χρήματα προερχόμενα από οποιαδήποτε παράνομη δραστηριότητα, από απλή φοροδιαφυγή έως ναρκωτικά και όπλα ή δουλεμπόριο;» ο Οσβαλντ απαντά κυνικά: «Οχι, γιατί το ποιόν των πελατών μας ήταν ευυπόληπτοι επιχειρηματίες και επαγγελματίες»!