Ευτυχής συγκυρία αποδείχτηκε η εξέλιξη του ρεπορτάζ, παραμονή Πρωτοχρονιάς και τη μέρα εισόδου του 2025… Στο Πόρτο, το λιμάνι-ορμητήριο μεγάλων θαλασσοπόρων για τον εντοπισμό νέων πατρίδων κυρίως στη Νότια Αμερική, περισσεύουν «η φαντασία, τ’ όνειρο για την ανακάλυψη νέων δυνατοτήτων για τον εμπλουτισμό της ζωής με νέα κίνητρα», όπως μας είχε διηγηθεί ο κοινωνικός λειτουργός αλλά και δάσκαλος Μέσης Εκπαίδευσης (βεβαίως και φίλος του ποδοσφαίρου-οπαδός της Πόρτο) Πάουλου Μπέστου το 1999. Σε μια δημοσιογραφική αποστολή, εκεί δίπλα στα νερά του ποταμού Ντούρο, «του πλέον φιλήσυχου ποταμού-γνώστη του ενθουσιασμού και κάθε λύπης του Πόρτο».
Ηταν, λοιπόν, με τη συμβολή της πρωτοχρονιάτικης αύρας ανοιχτή-πρόσχαρη η διάθεση των συνομιλητών για τον 17χρονο Ροντρίγκο Μόρα. Ενα παιδί που μαγεύει ήδη με τη φανέλα της Πόρτο, απόδειξη πως η μπάλα ποτέ δεν μένει χωρίς εμπνευσμένους καβαλιέρους!
Ουσιαστικός χαρακτηρισμός, αλήθεια. Ο Μόρα είναι ένας από τους επόμενους που θα… φροντίσουν να μην πάθουμε κατάθλιψη ή σύνδρομο στέρησης, μετά την (ουσιαστική) αποχώρηση Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο από την ενεργό δράση… Οσοι είδαν το γκολ του μικρού θαυματοποιού την προηγούμενη εβδομάδα στο «Ντραγκάο», στο παιχνίδι πρωταθλήματος επί της Μποαβίστα (4-0), ξέρουν… Αν όχι, ας αναζητήσετε το φαλτσαριστό σουτ και μάλιστα με το αριστερό, το «κακό» πόδι του, και θα ευχαριστήσετε κι εσείς την ευτυχή συγκυρία, που ποτέ δεν αφήνει μόνη της την παλέτα των γηπέδων χωρίς έστω έναν ζωγράφο…
Με αυτό το γκολ χαμογελάσαμε πλατιά, το ίδιο χαμόγελο θα μπορούσε να είναι ιαχή «καλωσόρισες, μικρέ, για να ξεδιψάσεις τον έρωτά μας για την μπάλα»!
Ετσι, σπεύσαμε να βρούμε τον Πάουλου, άλλοτε (1998-2003) συνεργάτη των παιδικών τμημάτων της Πόρτο, τώρα παιδαγωγό, ο οποίος λέει: «Πάντα, αν πάλι κληθώ, στο πλάι της αγαπημένης ομάδας μου ώστε να προσφέρω ιδέες, προτάσεις κυρίως για την ομαλή ένταξη παιδιών με χάρισμα στα τμήματα των ακαδημιών».
Αντίστοιχη και η δική του αντίδραση για το γκολ του Μόρα: «Χαμογέλασες, μου λες, και καλωσόρισες το ταλέντο του Ροντρίγκο. Αυτό, με κάθε τρόπο, αλλά με το ίδιο περιεχόμενο στην αντίδρασή μας, λέμε όλοι. Κι εγώ, επειδή λόγω ιδιότητας και δουλειάς, έχω μάθει να διαβάζω βαθύτερα τις ανθρώπινες συμπεριφορές, βλέπω πως, ανεξάρτητα από αμιγώς ποδοσφαιρικούς λόγους και την πορτογαλική ιδιοσυγκρασία, ο ενθουσιασμός για την παρουσία του Μόρα και την προοπτική της έχει τις ρίζες του και στην ανάγκη του πολίτη-οπαδού… Να ξεφύγει μέσω ενός ποδοσφαιρικού ταλέντου-φορέα θεάματος από τα προβλήματα που τον απασχολούν και ίσως συχνά τον φέρνουν κοντά σε αδιέξοδο».
● Αρέσει και στους δυο μας, εύλογη είναι η τάση να αναλύουμε πέρα από το προφανές της ύπαρξης του νεότερου ποδοσφαιρικού ταλέντου… Για τον ίδιο τον Μόρα, όμως, τι γνωρίζουμε;
«Ωριμο παιδί, συχνά χαμογελαστό… Δουλεύει στην προπόνηση, έχει όνειρο διάκρισης και εμπιστοσύνη στην τάση του να αυτοσχεδιάζει! Πρόσεξε την τελευταία φράση μου… Ακούει προσεκτικά τους προπονητές, αλλά λέει πως του αρέσει να κάνει με την μπάλα στα πόδια αυτό που γεννά η φαντασία».
● Τέτοιους θέλουμε. Ονειροπόλους ταλαντούχους, ικανούς να προσφέρουν αυθεντικό θέαμα!
«Μα τέτοιος είναι! Θέμα λίγου χρόνου, ίσως και μηνών πια, είναι η κλήση του στην Εθνική Πορτογαλίας».
Ο Ροντρίγκο Μόρα, αν και ήταν μέχρι πρότινος παίκτης της Πόρτο Β, μέχρι το καλοκαίρι άκουγε με προσήλωση τον Σέρτζιο Κονσεϊσάο, τον προπονητή-δάσκαλό του, που πάντοτε παρακολουθούσε τον πιτσιρικά. Ο παλιός παίκτης του ΠΑΟΚ πλέον δεν προπονεί την Πόρτο, αντικαταστάτης του είναι ο Βίτορ Μπρούνο. Πετυχημένος στην τεχνική ηγεσία από το 2017 (τρία πρωταθλήματα, τέσσερα Κύπελλα, τρία Σούπερ Καπ, ένα Λιγκ Καπ ο απολογισμός του), είναι από την προηγούμενη εβδομάδα προπονητής της Μίλαν.
Αρα, αργά ή γρήγορα θα ανοίξει η κουβέντα για το ενδεχόμενο μεταγραφής του Μόρα στη βόρεια Ιταλία. Μάλλον προέχει η καθιέρωσή του στην Πόρτο. Ο Κονσεϊσάο, με τις βαλίτσες στο χέρι, ρωτήθηκε από δημοσιογράφους που τον ξεπροβόδισαν για το Μιλάνο. Απάντησε βιαστικός: «Ο Μόρα παίζει το ποδόσφαιρο που ο κόσμος διψά να βλέπει! Η καλή πορεία του είναι θέμα χρόνου…».
«Μεθυσμένοι»!
Πριν πούμε «αντίο» και ευχηθούμε «καλή χρονιά» στον συνομιλητή, θυμηθήκαμε -και ο ίδιος επιβεβαίωσε- πως εκεί, στο λιμάνι-ορμητήριο που κοιτάζει τον Ατλαντικό με βλέμμα απορημένου, διψασμένου γι’ ανακάλυψη νέων τόπων, προσώπων, εμπειριών, τα ποδοσφαιρικά ταλέντα φέρουν πρόσθετες ιδιότητες. Οπως, λοιπόν, μαθητής Γυμνασίου είχε γράψει σε έκθεσή του, άρεσε και από τότε (1995) αναπαράγεται η ίδια θεώρηση, «είναι η σύγχρονη επανάσταση των μεθυσμένων, αυτών που δίνουν χαρά στον κόσμο».
Μεθυσμένοι; Ετσι είχαν χαρακτηριστεί τον 18ο αιώνα οι μικροκαλλιεργητές σταφυλιών του Πόρτο. Είχαν εξεγερθεί κατά της βασιλικής εταιρείας, κατόχου του μονοπωλίου για την παραγωγή του διάσημου κρασιού «Πόρτο» στην κοιλάδα του ποταμού Ντούρο. Η επανάστασή τους στέφθηκε με επιτυχία, διακύβευμα ήταν τα σταφύλια τους, οι επαναστάτες-φτωχοί καλλιεργητές ονομάστηκαν, λοιπόν, «μεθυσμένοι». Ο υπογράφων θυμάται πλανόδια τραγουδίστρια στις όχθες του Ντούρο να τραγουδά στίχους ερωτευμένης με επαναστάτη λίγο μετά την αναγγελία της νίκης του αγώνα τους! Λυρισμός ανάλογος με τις εμπνεύσεις του Μόρα όταν σαγηνεύει την μπάλα; Γιατί όχι…
