15+1 εικόνες από το Μουντιάλ 2026

1. Το λυκόφως των θεών

Λιονέλ Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο (φωτ.) είπαν «αντίο» στο Παγκόσμιο Κύπελλο, στο οποίο πρωταγωνίστησαν επί 20 χρόνια καταρρίπτοντας κάθε ρεκόρ. Αντίστοιχα λόγια βέβαια γράφαμε για τους δύο υπερ-ποδοσφαιριστές (αλλά και για τον Λούκα Μόντριτς) πριν από τριάμισι χρόνια, μετά το Μουντιάλ του Κατάρ. Τότε μας διέψευσαν και, με εντυπωσιακή προσπάθεια στον τομέα της φυσικής κατάστασης, νίκησαν τον χρόνο και ταξίδεψαν στις ΗΠΑ για έναν τελευταίο χορό. Που, στην περίπτωση του πρώτου, έφτασε έως το φινάλε…

2. Τα «κανόνια» παρόντα στη μάχη

Οι μεγάλοι σκόρερ του παγκόσμιου ποδοσφαίρου έδωσαν το «παρών» στο μουντιαλικό ραντεβού και η μάχη τους για το «Χρυσό Παπούτσι» της διοργάνωσης ήταν αδυσώπητη από την πρώτη αγωνιστική. Λιονέλ Μέσι, Κιλιάν Μπαπέ, Χάρι Κέιν, Ερλινγκ Χόλαντ, Ουσμάν Ντεμπελέ και Τζουντ Μπέλιγχαμ (φωτ.) οδήγησαν τον χορό των 307 γκολ σε 103 παιχνίδια (μέχρι και τον μικρό τελικό). Το Μουντιάλ 2026 έχει τον υψηλότερο μέσο όρο τερμάτων (2,98) από το 1958.

3. Αστέρια για το μέλλον

Οι τελευταίοι νοκ άουτ γύροι ήταν υπόθεση των φαβορί, άρα και γνωστών ποδοσφαιριστών στο πλατύ κοινό. Η φάση των ομίλων όμως ανέδειξε ονόματα που θα πρωταγωνιστούν στο εξής και σε συλλογικό επίπεδο. Ο Μαροκινός Σαϊμπαρί (φωτ.) έχει ήδη μετακομίσει στην Μπάγερν Μονάχου, o Μεξικανός Κινιόνες αναμένεται να φύγει από τη Σαουδική Αραβία για μεγαλύτερο πρωτάθλημα και ο Ελβετός Μανζάμπι μεταπήδησε από τη Φράιμπουργκ στην Άστον Βίλα.

4. Γίγαντες κάτω από τα δοκάρια

Την ευκαιρία να λάμψουν άρπαξαν και τέσσερις τερματοφύλακες, που έκαναν δύσκολη τη ζωή στα προαναφερθέντα κεφάτα «κανόνια» των μεγάλων ομάδων. Ο Βοζίνια του Πράσινου Ακρωτηρίου διακρίθηκε στα ματς με Ισπανία και Αργεντινή, ο Ελόι Ρουμ του Κουρασάο (όταν συνήλθε από την επτάρα της Γερμανίας) είπε «στοπ» στον Ισημερινό, ο Ορλάντο Χιλ (φωτ.) της Παραγουάης πρωταγωνίστησε στον αποκλεισμό της Γερμανίας και ο Λιονέλ Εμπασί της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό σταμάτησε τους Πορτογάλους…

5. Ανακαλύπτοντας το Πράσινο Ακρωτήρι

Η ομάδα-αποκάλυψη της διοργάνωσης είναι το Πράσινο Ακρωτήρι. Πιθανότατα, αν δεν είχε επεκταθεί το Μουντιάλ από 32 σε 48 ομάδες, η νησιωτική ομάδα δεν θα ταξίδευε στις ΗΠΑ. Όμως τα κατάφερε και εντυπωσίασε με την αποφασιστικότητα και τη μαχητικότητά του. Μάλιστα μπορεί να υπερηφανεύεται ότι, σε 90 λεπτά αγώνα, δεν μπόρεσαν να το νικήσουν ούτε η Ισπανία ούτε η Αργεντινή – οι δύο φιναλίστ της διοργάνωσης.

6. Οι ανατροπές της εφτάψυχης Αργεντινής

Μιλώντας για Αργεντινή, η πορεία της προς τον τελικό ήταν μια σειρά επεισοδίων γκραν γκινιόλ. Ξανά και ξανά έδειχνε ευάλωτη, όμως κατάφερνε μέσα στους νοκ άουτ αγώνες της να βρίσκει λύσεις. Το Πράσινο Ακρωτήρι την ανάγκασε να αναζητήσει την πρόκριση στην παράταση, ενώ απέναντι στην Αίγυπτο βρέθηκε να χάνει 0-2 και να κυνηγάει την ανατροπή στα τελευταία λεπτά, βοηθούμενη και από τη διαιτησία. Παράταση χρειάστηκε και με την Ελβετία, όπου πάλι πήρε ευνοϊκά σφυρίγματα. Η Αγγλία βρισκόταν με το ένα πόδι στον τελικό, όταν ο Μέσι και οι συμπαίκτες του έκαναν άλλη μία ανατροπή.

7. Η σύγκρουση των φαβορί

Γαλλία και Ισπανία ήταν οι πιο εντυπωσιακές ομάδες μετά και την ολοκλήρωση των προημιτελικών. Κάθετη ανάπτυξη με εξαιρετική τετράδα μεσοεπιθετικά για τους «μπλε», άμυνα-γρανίτης και προηγμένο «τίκι-τάκα» με μεγαλύτερη ταχύτητα στην πάσα και στις συνδυαστικές επιθέσεις για τους Ίβηρες. Πάνω στο χορτάρι του Ντάλας όμως, η αρμάδα του Λουίς ντε λα Φουέντε υπέταξε άμεσα τις μονάδες του Ντιντιέ Ντεσάν (φωτ.) – μια εικόνα που σόκαρε, αλλά και επιβράβευσε το ομαδικό παιχνίδι της «ρόχα».

8. Η ζωντάνια της Νορβηγίας

Επιστρέφοντας στο Παγκόσμιο Κύπελλο ύστερα από 28 χρόνια, η Νορβηγία εντυπωσίασε μέσα και έξω από τον αγωνιστικό χώρο. Η σκανδιναβική παρέα των Χόλαντ, Εντεγκααρντ και Νίλαντ έφτασε έως τα προημιτελικά – καλύτερη επίδοση της ιστορίας της. Η κατακόκκινη «θάλασσα» των Νορβηγών οπαδών επίσης ξεχώρισε, με τα τύμπανα και τα κωπηλατικά συνθήματά τους (φωτ.).

9. Οι απογοητεύσεις

Δεν ήταν έκπληξη μεν, όμως η Βραζιλία και η Γερμανία (φωτ.) εμφανίστηκαν κατώτερες των περιστάσεων και αποχαιρέτησαν πρόωρα. Εμφάνισαν πολλά «δομικά» προβλήματα και δεν διαθέτουν το ταλέντο και τις λύσεις του παρελθόντος, τότε που σάρωναν τα τρόπαια. Μεταξύ των απογοητεύσεων, ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην Ουρουγουάη και την Τουρκία που αποκλείστηκαν από τη φάση των ομίλων.

10. Άξιζε τον κόπο η επέκταση;

Η ωραία ιστορία του Πράσινου Ακρωτηρίου και η πρόκρισή του στη φάση των «32» οδηγούν σε θετική απάντηση. Υπάρχουν όμως και «αλλά». Για παράδειγμα, το κουραστικό φορμάτ που απαιτεί 72 αγώνες στους ομίλους προκειμένου να αποκλειστούν οι 16 από τις 48 ομάδες. Επιπλέον, το ότι προκρίνονται και οι 8 από τις 12 καλύτερες τρίτες ευνόησε την εμφάνιση «βολικών» αποτελεσμάτων (π.χ. Αυστραλία-Παραγουάη 0-0, φωτ.), αδιάφορων αγώνων ή ομάδων που προκρίθηκαν στα νοκ άουτ χωρίς νίκη.

11. Διάλειμμα για ενυδάτωση

Από διαχρονική υπόθεση δύο ημιχρόνων, οι ποδοσφαιρικοί αγώνες χωρίστηκαν σε τέσσερα τέταρτα. Με το πρόσχημα της υγείας των ποδοσφαιριστών, εφευρέθηκαν τα διαλείμματα για ενυδάτωση στο μέσο των ημιχρόνων όλων των αγώνων (ακόμα κι αν βρέχει καταρρακτωδώς). Οι διακοπές αυτές αποδοκιμάστηκαν έντονα από τους θεατές σε όλα τα γήπεδα, όμως η FIFA έχει μάτια μόνο για τα πανάκριβα διαφημιστικά σποτ. Και τα hydration breaks δεν θα φύγουν από τις διοργανώσεις της…

12. Υπόθεση Μπαλογκάν

Η FIFA ισχυρίζεται ότι στο ποδόσφαιρο δεν έχει χώρο η πολιτική. Όμως ο πρόεδρός της, Τζάνι Ινφαντίνο, υποκλίθηκε αμέσως όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε τηλεφωνικά να ανακληθεί η τιμωρία αποκλεισμού του Αμερικανού διεθνούς Φόλαριν Μπαλογκάν (φωτ.) που είχε αποβληθεί στο ματς με τη Βοσνία. Η αναστολή της τιμωρίας προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων. Ο 25χρονος ποδοσφαιριστής όντως βρέθηκε στην ενδεκάδα των ΗΠΑ για το ματς με το Βέλγιο. Τελικά αποδόθηκε δικαιοσύνη στο χορτάρι. Οι Αμερικανοί συνετρίβησαν 1-4 από τους «κόκκινους διαβόλους» που είχαν στο πλευρό τους όλους τους ουδέτερους…

13. Πολιτική – οι Μαλβίνες είναι αργεντίνικες

Λίγα λεπτά μετά την επίτευξη της πρόκρισης στον τελικό του Μουντιάλ σε βάρος της Αγγλίας, στα χέρια των Αργεντινών παικτών έκανε την εμφάνισή του ένα πανό: «Οι Μαλβίνες είναι αργεντίνικες» – αναφορά στα νησιά Φόκλαντ, υπό βρετανική κατοχή, που διεκδικεί η Αργεντινή. Ο πολιτικός κόσμος στη Βρετανία αντέδρασε και ζήτησε τιμωρία της «αλμπισελέστε» από την μπερδεμένη FIFA που… πηδάει σκοινάκι πάνω από την αόρατη γραμμή για το τι θεωρείται τελικά επέμβαση της πολιτικής στο ποδόσφαιρο και τι όχι.

14. Οι αφιλόξενες ΗΠΑ

Όταν προσγειώθηκε στο Μαϊάμι ο καλύτερος Αφρικανός διαιτητής, ο Ομάρ Αρτάν (φωτ.) από τη Σομαλία, ανακρίθηκε επί 11 ώρες από τους αξιωματούχους μετανάστευσης και κατόπιν απελάθηκε από τις ΗΠΑ. Σε αμερικανικό έδαφος δεν μπόρεσαν επίσης να μπουν οπαδοί της Αϊτής, της Σενεγάλης, της Ακτής Ελεφαντοστού και οι ομάδες τους είχαν την υποστήριξη μόνο συμπατριωτών τους της διασποράς. Οσο για το -εξορισμένο στο Μεξικό- Ιράν, έδινε τους αγώνες του με την ψυχή στο στόμα με 24ωρες βίζες. Ο πρόεδρος της FIFA Τζάνι Ινφαντίνο όμως προέτρεψε τους δημοσιογράφους να… χαλαρώσουν.

15. Ρατσιστές…

Η μάστιγα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας επιμένει. Όχι μόνο με την κατάπτυστη ανώνυμη μορφή της στο διαδίκτυο, αλλά εμφανίζεται και με… ονοματεπώνυμο. Η ομάδα της Γαλλίας συγκέντρωσε αρκετές επιθέσεις στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι (φωτ.) είπε ότι οι «μπλε» «διαθέτουν ρόστερ πολύ υψηλού επιπέδου, αλλά χωρίς Γάλλους». Η Παραγουανή γερουσιαστής Σελέστε Αμαρίγια έβαλε κατά του Κιλιάν Μπαπέ με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς. Μια επιδημία χωρίς τέλος…

16. Καταιγίδες και καθυστερήσεις

Το πρωτόκολλο των διοργανωτών για τα έντονα καιρικά φαινόμενα είναι πολύ αυστηρό – κάτι γνωστό πριν από το Μουντιάλ. Τελικά επιβλήθηκε σε αρκετές περιπτώσεις, όπως στο Γαλλία-Ιράκ (φωτ.) που διακόπηκε για δυόμισι ώρες λόγω καταιγίδας στη Φιλαδέλφεια ή στο Μεξικό-Αγγλία που άργησε μία ώρα να ξεκινήσει λόγω σφοδρής βροχής. Με τους παίκτες να παίζουν χαρτιά στα αποδυτήρια και τους θεατές να στοιβάζονται στους διαδρόμους κάτω από τις κερκίδες…