Ιδιοφυΐα και πάθη

Σαν σήμερα πριν από 60 χρόνια, στη Βίγια Φιορίτο του Μπουένος Αϊρες, γεννήθηκε ο Ντιέγο Αρμάντο Μαραντόνα, ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, ο κορυφαίος του 20ού αιώνα μαζί με τον Πελέ σύμφωνα με τη FIFA.

Εγινε διάσημος από μικρός. Ηταν η μεγάλη ατραξιόν της Αρχεντίνος Τζούνιορς στα 16-17 χρόνια του, όταν στα ημίχρονα έκανε κόλπα με την μπάλα. Στα 22 χρόνια του οδήγησε την Μπόκα Τζούνιορς στον τίτλο και κατόπιν έφυγε για την Μπαρτσελόνα, όπου δεν είχε μεγάλη τύχη: μια ηπατίτιδα και ένας σοβαρός τραυματισμός από τον Αντόνι Γκοϊκοετσέα (τον αποκαλούμενο «χασάπη του Μπιλμπάο») τον κράτησαν αρκετό καιρό εκτός γηπέδων.

Η πραγματική απογείωσή του ήρθε μετά το 1984, όταν μεταγράφηκε στη Νάπολι. Εκεί έγινε το σύμβολο της «εξέγερσης» του ιταλικού Νότου κατά του Βορρά που κυριαρχούσε αθλητικά, οικονομικά και κοινωνικά. Οδήγησε τους «παρτενοπέι» σε 2 Σκουντέτι, 1 Κόπα Ιτάλια και 1 Κύπελλο UEFA και λατρεύτηκε σαν θεός από το κοινό της Νάπολι.

Το 1986 ήταν ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής της κατάκτησης του Μουντιάλ από την Αργεντινή. Το 1990, έφθασε έως τον τελικό, φέρνοντας σε κόντρα τους Ιταλούς του Βορρά και του Νότου, ενώ το 1994 αποπέμφθηκε από το Παγκόσμιο Κύπελλο, έχοντας βρεθεί θετικός στην κοκαΐνη, την αδυναμία που του κόστισε τελικά την καριέρα του…