Μα και βέβαια είναι αναγκαία, πόσο μάλλον στους εγχώριους χαλεπούς καιρούς, η… παχιά αγελάδα ονόματι αποδοτική τηλεοπτική στέγη. Πόσο μάλλον όταν καλείται να θρέψει Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες, όσες στη συντριπτική πλειονότητά τους τους είναι, νυν και αεί στη χώρα μας, «χτισμένες» χωρίς προοπτική και συνιστούν προσωπική υπόθεση ιδιοκτητών και προέδρων χωρίς όραμα ανάπτυξης.
Οι ίδιοι λοιπόν (γνωστό πώς χρησιμοποιούν τις ομάδες σαν προπέτασμα καπνού της επαγγελματικής πορείας τους, άλλοτε ακόμη και της προσωπικής ζωής τους) ομονοούν, μάχονται συγκροτημένα τις τελευταίες μέρες για την εξασφάλιση των πλέον ευνοϊκών όρων της τηλεοπτικής κάλυψης. Σύμπραξη ΠΑΕ, ορισμός λυκοφιλίας!
Μακάρι σε όλες τις εποχές να τους βλέπαμε έτσι, μια γροθιά, μεταξύ άλλων, σε ενιαία διαβήματα προς τις διοργανώτριες αρχές του πρωταθλήματος και τις πολιτικές ηγεσίες του ποδοσφαίρου. Για τη βελτίωση των αγωνιστικών χώρων, για την ασφάλεια και τον γενικότερο ευπρεπισμό των γηπεδικών εγκαταστάσεων, για την, αληθινή, εξυγίανση της διαιτησίας, επίσης την οικονομική των εταιρείων τους.
Με μια λέξη να τους βλέπαμε όλους ή τους περισσότερους μαζί όπως τώρα να απαιτούν την πολυσχιδή βιώσιμη ανάπτυξη του, συχνά επικίνδυνου, ελληνικού επαγγελματικού(;) ποδοσφαίρου. Ενώ τώρα είτε τελικά πάρουν αυτό που θέλουν είτε όχι, σε λίγες μέρες, μόλις αρχίσει το πρωτάθλημα, θα ξαναμπούν στα χαρακώματα έτοιμοι για τις γνωστές κορόνες ανέξοδου εντυπωσιασμού και μικροπρέπειας.
