Τον Παναθηναϊκό δεν τον ξεγράφεις! Τον Παναθηναϊκό…

Ζυγίζει πολλούς τόνους η πράσινη φανέλα με το τριφύλλι στο μέρος της καρδιάς και τον Παναθηναϊκό δεν δικαιούται να τον ξεγράφει ποτέ κανείς. Σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται, ακόμη κι όταν βιώνει κωμικοτραγικά γεγονότα και τον απόλυτο εξευτελισμό όπως τη φετινή σεζόν.

Ακόμη κι όταν μοιράζονται χρήματα σε… φακέλους αντί να μπαίνουν σε λογαριασμούς, ακόμη κι αν δεν έχει ούτε καν γραφείο Τύπου, ξεπουλάει τους παίκτες του μετά μανίας και χρωστάει και της Μιχαλούς!

Ενίοτε ακόμη κι όταν χάνει με 1-0 μέσα στο Φάληρο από το 61’ και ταυτόχρονα είναι υποχρεωμένος να αγωνιστεί με αριθμητικό μειονέκτημα.

Οι ψυχάρες με τα πράσινα του Μαρίνου Ουζουνίδη, παίκτες που μέχρι πρότινος… βολόδερναν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και οι παρούσες (ατυχείς για τον σύλλογο) συγκυρίες τους έφεραν απρόσμενα στον Παναθηναϊκό, φάνηκαν αντάξιοι της φανέλας που φορούν.

Οχι βέβαια για το 1-1 στον Πειραιά, αλλά για την εν γένει αγωνιστική τους εικόνα, το πάθος και την αυταπάρνησή τους (και κυρίως) για τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασαν όταν βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο: πέναλτι και αποβολή του Οικονόμου, πίσω στο σκορ με αριθμητικό μειονέκτημα για πάνω από μισή ώρα αγώνα, αλλά στο χορτάρι οι «πράσινοι» ήταν αυτοί που πήραν το ρίσκο και αγωνίστηκαν με τη νοοτροπία που επιβάλλει η φανέλα την οποία φορούν, έχοντας και την αψεγάδιαστη καθοδήγηση του «στρατηγού» Μαρίνου Ουζουνίδη.

Οπως και στον πρώτο γύρο, στη νίκη του Παναθηναϊκού επί του Ολυμπιακού με 1-0 στο γήπεδο της Λεωφόρου, έτσι και στο Καραϊσκάκη ο Ουζουνίδης «πήρε το σκαλπ» του συναδέλφου του στον «ερυθρόλευκο» πάγκο.

Το στήσιμο του «τριφυλλιού» στο ξεκίνημα του ντέρμπι υπήρξε υποδειγματικό, με τον Ολυμπιακό, εγκλωβισμένο στην «πράσινη» τακτική, να κάνει την πρώτη του κλασική ευκαιρία στο τελευταίο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου.

Το δε διάβασμα του ματς ήταν σεμιναριακού επιπέδου, με τη διπλή αλλαγή των Μουνιέ και Αυλωνίτη αντί των Κάτσε και Δώνη να αποδεικνύεται κίνηση ματ σε ένα διάστημα που ο Παναθηναϊκός αγωνιζόταν με δέκα παίκτες.

Ειδικότερα ο Γάλλος μεσοεπιθετικός υπήρξε ο άσος το μανίκι του Εβρίτη προπονητή, που τον έριξε στη μάχη την κατάλληλη στιγμή και ο Μουνιέ τον δικαίωσε πανηγυρικά με την αγωνιστική του εικόνα και το γκολ που σημείωσε από την άσπρη βούλα διαμορφώνοντας το αποτέλεσμα.

Ο Ουζουνίδης τόλμησε και ρίσκαρε με τις τακτικές του επιλογές το ενδεχόμενο να προκύψει μια ήττα με μεγάλο σκορ καθώς ο Ολυμπιακός ήταν εκ των πραγμάτων δεδομένο ότι θα έβρισκε περισσότερους χώρους για να δημιουργήσει ευκαιρίες.

Ο τολμών νικά. Και ο Ουζουνίδης «νίκησε», παρότι το αποτέλεσμα του ντέρμπι ήταν ισόπαλο, καθώς με τις συνθήκες που προέκυψε η ισοπαλία και στην κατάσταση που βρίσκεται ο Παναθηναϊκός το συγκεκριμένο αποτέλεσμα είναι πολύ περισσότερο από μία απλή ισοπαλία.

Από πλευράς προσώπων, πέραν του Αντονί Μουνιέ που ήρθε από τον πάγκο και αποτέλεσε την κίνηση ματ στη σκακιέρα των πάγκων, ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει στον αρχηγό του Παναθηναϊκού, Δημήτρη Κουρμπέλη, που έμοιαζε με «κομπιούτερ» στο κέντρο των «πράσινων» μετόπισθεν.

Και δευτερευόντως στον Φάνη Τζανδάρη, ο οποίος ήταν αψεγάδιαστος τακτικά, πάτησε κάθε σπιθαμή του γηπέδου, κέρδισε τις περισσότερες μπάλες στον τομέα ευθύνης του και επέβαλε την παρουσία του απέναντι σε πολυδιαφημισμένους αντιπάλους.

Οι «πράσινοι» επιπλέον κατάφεραν και κάτι άλλο ιδιαίτερα σημαντικό: να κερδίσουν την αναγνώριση και του πλέον δύσπιστου φίλου της ομάδας σε αυτήν την άνιση μάχη που με αξιοπρέπεια δίνουν τη φετινή σεζόν, την ίδια στιγμή που μείωσαν ακόμα περισσότερο την απόσταση που τους χωρίζει από την πέμπτη προνομιούχο θέση για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις στον ένα βαθμό.

Το Σάββατο φιλοξενούν τον Αστέρα Τρίπολης στη Λεωφόρο σε ένα ματς που χαρακτηρίζεται άκρως καθοριστικό για την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου.