«Πιο τρελός κι από μένα»

Ο Αλεσάντρο Τζεντίλε είναι από τους λίγους που δικαιούται, μόλις φορέσει για πρώτη φορά τη φανέλα με το «τριφύλλι», να επικαλεστεί το πιο πιασάρικο μεταγραφικό κλισέ, «από μικρός ήμουν Παναθηναϊκός».

Η αφεντιά του μαζί με τον κατά δύο χρόνια μεγαλύτερο αδελφό του, τον Στέφανο, πανηγύρισε έξαλλα την κατάκτηση της δεύτερης Ευρωλίγκας στην «πράσινη» ιστορία το 2000 στη Θεσσαλονίκη.

Ισως πιο έξαλλα και από τον πατέρα του, τον Νάντο, που ήταν μέλος εκείνης της ομάδας, η οποία υπό την καθοδήγηση του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς ξεκίνησε ένα απίστευτο ευρωπαϊκό ντεμαράζ.

Αλλωστε φρόντισε να δημοσιεύσει και τη σχετική οικογενειακή φωτογραφία, στην οποία όλη η οικογένεια Τζεντίλε κρατάει αγκαλιά την πανάκριβη αυτή κούπα.

Ο γεννημένος στην Καζέρτα, στις 12 Νοεμβρίου του 1992, Αλεσάντρο, ήταν τότε 8 χρόνων. Ολοι στο ΟΑΚΑ τον θυμούνται να περνάει τα κάγκελα και να χώνεται στα πόδια του μπαμπά, κάθε φορά που τελείωνε ένα παιχνίδι.

Να παρακολουθεί τις προπονήσεις και στο τέλος τους να μπαίνει στο παρκέ για να κάνει πάσες και σουτάκια. Από μικρός φαινόταν ότι θα… μεγαλώσει.

«Ο πατέρας μου ήταν ο ήρωάς μου, αλλά το μπασκετικό μου ίνδαλμα ήταν άλλος. Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα», μας είχε εξομολογηθεί σε ανύποπτη στιγμή, πριν καν διαφανεί στον ορίζοντα η πιθανότητα να γίνει ο δεύτερος Τζεντίλε που θα παίξει στον Παναθηναϊκό.

Το 2013, σε ένα ρεστοράν της Λιουμπλιάνα, που φιλοξενούσε την τελική φάση του Ευρωμπάσκετ, είχαμε συναντήσει τον μπαμπά Νάντο και με το θάρρος της γνωριμίας μας τον είχαμε ρωτήσει για τον μικρό που ήδη είχε πάρει μεταγραφή για την Αρμάνι αν πείθει ότι πρόκειται για έναν από τους επόμενους σταρ του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Και μας απάντησε:

«Αν εμένα στην Ελλάδα με φωνάζατε τρελό, τότε σας διαβεβαιώνω ότι ο Σάντρο είναι πιο τρελός από μένα και θα το διαπιστώσετε». Το διαπιστώσαμε με… όλα όσα ακολούθησαν.