ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Σπύρος Τσάμης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η εμπειρία των ασθενών του υπαγορεύει πως κρατούσε επιδέξια την οδοντάγρα (τανάλια για την εξαγωγή δοντιού) ώς το 2008 –τότε έκλεισε το οδοντιατρείο του. «Ερωτας με την επιτραπέζια αντισφαίριση ήταν η αιτία», όπως λέει ο 44χρονος πλέον (αλλά και τι μ’ αυτό;) Παναγιώτης Γκιώνης. Ετσι, το ίδιο επιδέξια, αποφασιστικά, κρατά τη ρακέτα του πινγκ πονγκ –πώς αλλιώς θα μπορούσε προ ημερών, στο Προολυμπιακό τουρνουά του Σαράγεβο, να εξασφαλίσει την πρόκρισή του στους έκτους (!) Ολυμπιακούς Αγώνες της πορείας του; «Πορεία», ακριβολογούμε. Είναι αυταπάτη η αίσθηση πως το πινγκ πονγκ, με το τραπέζι στον περιορισμένο χώρο του, είναι στατικό άθλημα: «Κάνεις πολλά χιλιόμετρα γύρω απ’ το τραπέζι!».

Στο Παρίσι; Ο κάτοχος πτυχίου οδοντιατρικής έχει επαγγελματική πορεία στο άθλημα σε Γερμανία, Γαλλία, ανήκει στον Παναθηναϊκό και στη Φορτούνα Ντίσελντορφ – αναφέρουμε το πλούσιο αγωνιστικό βιογραφικό του ως εξήγηση της εκκωφαντικής πρόκρισης και σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τώρα, στη σκιά του Αϊφελ;

«Δύσκολα θα είναι. Είμαι 44 χρόνων, ακόμη μπορώ αλλά… Οταν ήμουν 36 χρόνων έλεγα το ίδιο, δηλαδή “δύσκολο είναι να συνεχίζω”, αλλά η αγάπη γι’ αυτό που κάνω μου έδωσε την ώθηση. Η αίσθηση, όταν απέχω, είναι πως το πινγκ πονγκ μού λείπει. Ετσι εξηγείται η πρόκρισή μου και στο Παρίσι. Μ’ αρέσει το υψηλότερο επίπεδο, δεν έχω τραυματισμούς· με μια λέξη αγαπώ αυτό που κάνω. Επίσης, πρόσθετο κίνητρο είναι τα μηνύματα που παίρνω στα χρόνια που η ηλικία μου θεωρείται μεγάλη: “Μπράβο σου, συνεχίζεις και φέρνεις επιτυχίες στην Ελλάδα, μας δίνεις δύναμη”, ακούω τα τελευταία χρόνια από συναθλητές αλλά και από απλούς πολίτες· τα μηνύματα που μου στέλνουν είναι πρόσθετο, ισχυρό κίνητρο. Αυτή, η σχέση μου με τον απλό κόσμο, η γνώση μου πως τους στέλνω δύναμη, ίσως θάρρος για τις δικές τους δυσκολίες, όπως επίσης μου γράφουν και μου λένε, είναι για εμένα μετάλλιο-παράσημο. Πιο σημαντικό από τα μετάλλια στις διοργανώσεις».

● Βοηθά και η εγκεφαλική διάσταση του αθλήματος; Διαρκής εναλλαγή της μπάλας σε κοντινή απόσταση. Διάλογος.

Σωστός ο προσδιορισμός. Αποθέωση της τακτικής, μεταξύ άλλων· ποιος θα παγιδέψει τον άλλον είναι, με δυο λέξεις, η ουσία. Πράγματι, η γρήγορη εναλλαγή της μπάλας είναι μορφή άμεσου διαλόγου.

● Ρεαλιστικά σκεπτόμενοι, όμως, δεν μπορούμε να παραμερίσουμε τις επιρροές της ηλικίας των 44 χρόνων.

Ετσι είναι. Δεν θα πάω βέβαια ως παρουσία-φολκλόρ ενός παίκτη μεγάλης ηλικίας(!), θα παίξω όσο καλύτερα μπορώ. Ξέρω πως στα 44 μου δεν θα έχω τα αντανακλαστικά, τη φρεσκάδα νεότερων παικτών, αλλά είμαι έμπειρος, ξέρω πώς μπορώ να κάνω οικονομία δυνάμεων. Θα πάω για να κυνηγήσω το καλύτερο δυνατό.

● Μετάλλιο, για να μας… τρελάνεις όλους.

Δύσκολο το μετάλλιο. Τα μετάλλια στο πινγκ πονγκ τα παίρνουν οι Ασιάτες. Στόχος είναι η είσοδος στην οκτάδα. Αυτή, αν συμβεί, θα είναι επίτευγμα. Ο στόχος μου για το «καλύτερο δυνατό» δεν μου απαγορεύει τον ρεαλισμό.

● Γνωστοί είναι οι αντίπαλοι;

Τους ξέρω, έχω παίξει πολλά παιχνίδια με όλους τους. Θα πάω για προετοιμασία σε Γερμανία, Δανία. Ρόλο θα παίξει η τύχη και η κλήρωση στο Παρίσι.

● Κοινή συνθήκη η αλλαγή, τα τελευταία χρόνια, στο βάρος που έχει το μπαλάκι.

Ναι, από το 2014 παίζουμε με πλαστικό, πιο βαρύ μπαλάκι. Ως τότε ήταν κατασκευασμένο από κυτταρίνη. Στόχος της αλλαγής ήταν να γίνει πιο αργό το παιχνίδι, τα φάλτσα έχουν ελαχιστοποιηθεί, πρέπει να είσαι πιο δυνατός.

● Ολοι το ίδιο οφείλουμε στη σκληρή καθημερινότητα της εποχής.

Ναι, και οι επιτυχίες μας στο Παρίσι θα προσφέρουν διάλειμμα στο άγχος των ημερών με τους δύο πολέμους, τις πρόσφατες εμπειρίες κορονοϊού, καραντίνας, την ακρίβεια. Ο κόσμος δεν είναι ευτυχισμένος. Δεν σου κρύβω πως τρέφω αίσθηση ευθύνης. Εννοώ πως θέλω, εδώ και χρόνια, να προσφέρω με τις επιτυχίες μου λίγη χαλάρωση στον απλό κόσμο που έχει ανάγκη να ξεφύγει για λίγο. Εστω για πέντε-δέκα μέρες. Η ζωή έχει γίνει δύσκολη, δεν ξέρω αν θα αλλάξει προς το καλύτερο ή αν θα γίνονται χειρότερα τα πράγματα στη χώρα μας, γενικότερα στον κόσμο.

● Η απειλή τρομοκρατικής ενέργειας πλανάται στο Παρίσι.

Θεωρώ πως ο κόσμος, οι άνθρωποι έχουμε χάσει τον δρόμο μας. Βία ανηλίκων που αυξάνει, απειλές, πόλεμος. Οι Γάλλοι έχουν λάβει τα μέτρα τους, δεν θα υπάρξει απειλή στο Παρίσι, αλλά το θέμα δεν είναι το Παρίσι. Στην εποχή μας, ο ένας σκοτώνει τον άλλον, εγώ φοβάμαι γενικότερη, μεγαλύτερη έκρηξη, δεν ξέρω τη μορφή της, φαντάζομαι, όμως, τις τραγικές συνέπειές της.

● Ζητούμενο και η επικοινωνία.

Εχει χαθεί η επικοινωνία μεταξύ ανθρώπων, το βλέπω καθημερινά. Το ίντερνετ, για παράδειγμα. Προσφέρει δυνατότητες που αγνοούνται. Χωρίς το ίντερνετ και τις επιπτώσεις του, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος. Η φυσική επικοινωνία έχει χαθεί.