Απόδειξη πως εννοεί τα λόγια του και δεν μιλά υποκρινόμενος από το… απυρόβλητο Ρίο όπου έχει παντρευτεί Βραζιλιάνα και είναι πατέρας;
Χρησιμεύει ως τέτοια η υπογραφή της επίκλησης του 26χρονου Κονγκολέζου αθλητή τζούντο Ποπόλε Μισένγκα για «ανάγκη νέου κύματος διεθνούς βοήθειας» προς τη γενέτειρά του όπου επανήλθε το δρεπάνι του ιού Εμπολα:
«Οποιος είναι μακριά αλλά αγαπά τις ρίζες του όπως εγώ, μπορεί να προσφέρει πολλά… Αυτό κάνω! Δεν είναι μόνο ότι κινδύνευα εκεί και γι’ αυτό θέλησα να ζήσω αλλού με ασφάλεια, μα είναι ζωντανή η θέλησή μου να μιλώ στο εξωτερικό για τα διαρκή προβλήματα του Κονγκό».
Σύμφωνα με τα στοιχεία Ελλήνων και ξένων «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» και άλλων διεθνών οργανισμών με ιατρικό αλλά και ευρύτερο κοινωνικό προσανατολισμό, τον Ιούνιο, 12 θάνατοι σε 40 επιβεβαιωμένα κρούσματα υπέγραψαν την τραγικότητα της κατάστασης.
Η προηγούμενη επιδημία Εμπολα είχε «σαρώσει» τη Δυτική Αφρική το 2014, με περισσότερα από 5.000 επιβεβαιωμένα κρούσματα. Τότε κυρίως σε Λιβερία, Γουινέα Μπισάου, Σιέρα Λεόνε, τώρα κυρίως στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
Πρόκειται για την ένατη επιδημία Εμπολα στο Κονγκό τα τελευταία σαράντα χρόνια…
Το ηχηρό ερέθισμα που έδωσε ο Μισένγκα και ήδη δημοσιοποίησαν ιατρικοί φορείς και μέσα ενημέρωσης κυρίως στη Γαλλία είναι αποτέλεσμα ανησυχητικού δεδομένου… Τέτοιο συνιστά η εμφάνιση και εξάπλωση της θανατηφόρας επιδημίας όχι πλέον σε απομακρυσμένα χωριά αλλά σε αστικά κέντρα.
Οπως ενημερώνουν οι ιατρικές ομάδες των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» αλλά και ευαισθητοποιημένες μικρές ομάδες ατόμων που βρίσκονται εκεί προερχόμενα κυρίως από τη Δυτική και τη Βόρεια Ευρώπη, σε τακτά χρονικά διαστήματα κατασκευάζονται νέα θεραπευτικά κέντρα ή νέοι χώροι απομόνωσης των ασθενών σε νοσοκομεία… Κυρίως στις αστικές περιοχές Μπικόρο και Μπαντάκα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως, παράλληλα, δεν μένει σταθερό το βλέμμα τους και σε απομακρυσμένες περιοχές όπως το Ιμπόκο.
Είναι χαρακτηριστικό πως στο τέλος Μαΐου έγιναν νέοι ομαδικοί εμβολιασμοί των στελεχών απ’ το εξωτερικό-μελών των ιατρικών οργανώσεων, όσων παρεμβαίνουν για να… κατευνάσουν το νέο κύμα της επιδημίας στο Κονγκό.
Υποκίνηση;
Ο Αφρικανός αθλητής τόνισε, σε άλλο σημείο της ενημέρωσης-επίκλησης προς τη διεθνή κοινότητα, πως η «παράλληλη πραγματικότητα ζητά τη δική σας παρέμβαση». Τι εννοούσε; Ποια καθορίζεται ως «παράλληλη πραγματικότητα»;
Μα, η σπορά θανάτου από τον παρατεινόμενο εμφύλιο στο Ανατολικό Κονγκό. Τον Δεκέμβριο άρχισαν οι αιματηρές εμφύλιες συγκρούσεις στην ίδια περιοχή, τον Φεβρουάριο διαβάσαμε στον γαλλικό Τύπο πως «δεκάδες είναι οι νεκροί και οι πρόσφυγες, κυρίως προς την Ουγκάντα, με τα αυτονόητα προβλήματα διαμονής και σίτισης να τους ακολουθούν».
Σε δρόμο λύτρωσης; Ισως! Πολύ πιθανό σε δρόμο χωρίς αύριο, χωρίς γυρισμό σε κανονικές συνθήκες διαβίωσης, προσθέτουμε εμείς.
«Παρέμβαση» ζητήθηκε πάλι, τώρα από τον Μισένγκα, παλιότερα από άλλους Κονγκολέζους κάθε ιδιότητας που ζουν εκτός συνόρων, επειδή η υποκίνηση του εμφυλίου όχι απλά υποπτεύονται αλλά ξέρουν (όπως προκύπτει απ’ τα λόγια τους) πως έχει -και εκεί!- ευρωπαϊκή ρίζα. Το πλούσιο υπέδαφος, βλέπετε, είναι ισχυρό κίνητρο.
Απάντηση (πόσο μάλλον επίσημη…) και βέβαια δεν διατυπώνεται από την… πολιτισμένη Δύση για τις ίδιες, έμμεσες πλην σαφέστατες, υπόνοιες-αιχμές των… ταπεινών Αφρικανών.
Και μένουν «φωνές» όπως του Αφρικανού τζουντόκα να επιχειρούν την αφύπνιση υγιών, κυρίως κοινωνικών, δυνάμεων…
Ο Ποπόλε Μισένγκα, με καταγωγή από το Μπουκάβου, επίσης «θέατρο» της ίδιας πολυετούς εμφύλιας σύρραξης, ούτως ή άλλως έχει ισχυρό προσωπικό κίνητρο.
Ηταν έξι ετών όταν η μητέρα του σκοτώθηκε, θύμα και εκείνη του εμφυλίου… Μεγάλωσε λοιπόν στην ίδια δίνη πριν από το 2013, ως μέλος της αποστολής του Κονγκό για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τζούντο της Βραζιλίας, ζητήσει, χωρίς αποτέλεσμα, μαζί με την επίσης τζουντόκα συμπατριώτισσά του Γιολάντα Μαμπίκα, άσυλο στη νοτιοαμερικανική χώρα.
Βρισκόμενος εκεί «χωρίς χρήματα, χωρίς έγγραφα»! Βρέθηκε πάλι στο Ρίο το 2016 για τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως μέλος της ολυμπιακής ομάδας προσφύγων, μαζί με αθλητές από το Σουδάν και το Μάλι… Τότε ζήτησε πάλι και πήρε άσυλο!
Τότε ήταν που είπε «αγωνίζομαι ώστε οι πρόσφυγες να πιστέψουν στα όνειρά τους»…
Ζει, πλέον, μόνιμα στο Ρίο, «μια ελεύθερη, υπέροχη πόλη», παντρεύτηκε Βραζιλιάνα και είναι πατέρας ενός παιδιού. Χωρίς να λησμονεί τη ματωμένη γενέτειρα…
-320x213.jpg)
