Τα τελευταία δύο -τρία χρόνια για να βλέπαμε την Ελευθερία Αρβανιτάκη live έπρεπε να κλείσουμε αεροπορικά εισιτήρια για δυτική… Ευρώπη. Πιο συχνά την πετυχαίναμε στο Μπιλμπάο, τη Μαδρίτη, τις Βρυξέλλες και σε φεστιβάλ της Ανδαλουσίας ή της Βαρκελώνης, παρά στην Αθήνα. Δυόμισι χρόνια ακριβώς έκανε να εμφανιστεί εδώ, μεγάλη η αποχή και την οποία επιτέλους… σπάει απόψε στο Gazarte. «Ηταν χρόνος που χρειαζόμουν κυρίως σε προσωπικό επίπεδο», λέει στην «Εφ.Συν.» η ίδια. «Τα προηγούμενα χρόνια έπαιζα ασταμάτητα και αποζητούσα λίγο χρόνο, χωρίς πιέσεις».
Από απόψε λοιπόν και για τις επόμενες Δευτέρες του Μαρτίου η Ελευθερία, η «Ελευθερία ή θάνατος» όπως την έλεγαν -τη λέγαμε- παλιότερα οι φαν της, θα βρίσκεται στο Gazarte. Στην κεντρική σκηνή που χωράει μεν περισσότερους αλλά επειδή ήδη τα εισιτήρια φεύγουν με πολύ γρήγορους ρυθμούς, μην αμελήσετε να ασχοληθείτε αν ενδιαφέρεστε, γιατί θα μείνετε στο τέλος με τον… εφησυχασμό. Και όχι τίποτε άλλο, θα χάσετε κι ένα greatest hits που ετοίμασε, με μεγάλα τραγούδια ώστε να… καλύψει και το… μεγάλο κενό της απουσίας. «Βάλε το κόκκινο φουστάνι», «Δυνατά δυνατά», «Ζωή που δεν μοιράζεται», «Δεύτερη ζωή δεν έχει», «Πάρε με αγκαλιά και πάμε», «Ο,τι κι αν γίνει», «Βάλαμε φωτιά στα φρένα», «Τα κορμιά και τα μαχαίρια», «Της καληνύχτας τα φιλιά», «Οχι, δεν μιλώ για μια νύχτα εγώ»… Θέλετε κι άλλα μήπως;
Την περασμένη Πέμπτη έκανε μία ανοιχτή πρόβα στον χώρο με λίγους καλεσμένους και ήταν κάπως σφιγμένη, έμοιαζε σαν να περίμενε με ανυπομονησία την αποψινή πρεμιέρα. Πότε νιώθει μία ερμηνεύτρια, σε μία συναυλία της, πως δεν τη… νιώθουν; Και πότε το αντίθετο, πότε δηλαδή υπάρχει πραγματική επικοινωνία; «Νομίζω ότι κατ’ αρχάς εξαρτάται πολύ από τον ερμηνευτή ή τον άνθρωπο που είναι πάνω στη σκηνή», απαντά.
«Αν δεν είσαι συγκεντρωμένος, η επικοινωνία διαταράσσεται. Και, επίσης, όταν το κοινό βρίσκεται εκεί τυχαία ή από περιέργεια. Η πραγματική επικοινωνία επιτυγχάνεται όταν όλο το σύμπαν συντονίζεται σε αυτό που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή. Τότε, κοινό και καλλιτέχνης, μοιάζουν απόλυτα αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλο». Γιατί ένα τραγούδι μπορεί να σου προκαλέσει καρδιοχτύπι; «Διότι χτυπάει υποσυνείδητα πτυχές που ούτε και συ λογικά ξέρεις ότι σε απασχολούσαν».
Τριάντα και, χρόνια, γεμάτα με τραγούδια η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Συνεργασίες με σπουδαίους συνθέτες, στιχουργούς και ποιητές, αλλά και διεθνείς καλλιτέχνες, εμβληματικές παραστάσεις που ηχογραφήθηκαν, χρυσές και πλατινένιες πωλήσεις και, κυρίως, σπουδαία τραγούδια με τα οποία μεγαλώσαμε. Θα τα ακούσουμε όλα.
Μας ετοιμάζει ωστόσο και κάποια καινούργια της κομμάτια, όπως το «Την ίδια στιγμή να ζούμε» στο οποίο συναντιέται με τους ΤΑΚΙΜ αλλά και το πολύ πρόσφατο «Αν ξημέρωνε». Διαθέτει και δικό της δισκογραφικό label πια, το rEAct στην Panik Records, μέσω του οποίου θα μας παρουσιάζει τις νέες της δουλειές αλλά και άλλους, ενδιαφέροντες, νέους καλλιτέχνες.
Στις συναυλίες της στο Gazarte θα τη συνοδεύει μία all star μπάντα με σπουδαίους τζαζ (και όχι μόνο) μουσικούς. Ενας προς έναν, όλοι τους κορυφαίοι στο είδος τους. Είναι πιο ασφαλές άραγε ή βασικά πιο προκλητικό να παίζει με μουσικούς της τζαζ που θεωρούνται, αλλά και είναι εδώ που τα λέμε, δεξιοτέχνες στα όργανά τους;
«Σαφώς και είναι πιο προκλητικό γιατί προκύπτουν ενορχηστρωτικές προτάσεις με εξαιρετικό ενδιαφέρον. Από την άλλη, οι συγκεκριμένοι μουσικοί μπορούν να αναπαράγουν ήχους και αισθητικές ακριβώς όπως είναι ηχογραφημένα τα τραγούδια και συνάμα να κάνουν ενορχηστρώσεις που θα προκαλούν από αισθητικής απόψεως». «Ζούμε στην εποχή των άκρων;», η τελευταία ερώτηση. «Οχι, ζούμε την εποχή της αποδοχής. Ζούμε την εποχή που αντιλαμβανόμαστε πολύ περισσότερο την πραγματικότητα» λέει ήσυχα.
INFO: Gazarte Main Stage, Βουτάδων 32, Γκάζι. Σήμερα και 5, 12, 19/3. Τιμές εισιτηρίων: Προπώληση: A ζώνη: 35€ | Β ζώνη: 28€ | Γ ζώνη: 22€ | Ορθιοι: 12€. Ταμείο: A ζώνη: 38€ | Β ζώνη: 31€ | Γ ζώνη: 25€ | Ορθιοι: 15€. Ωρα έναρξης: 21.30.
